Romans & histoires Twilight Saga: Eclipse

Tanong ko dahil halata sa mukha niya ang pagkamangha dahil magkakaroon ng eclipse ang Enchanta. "Wala, delubyo ang pinapahiwatig ng pag-iisa ng buwan at araw sa Elisora. Kaya hindi nagkaroon ng eclipse." Magtatanong pa sana ako kaso biglang sumulpot ang dalawag babae na may kulay pula at asul na buhok. Nababakas sa mukha nila ang pangamba. Kung sila nangangamba ako naman muntik ng matumba at gumulong dito dahil sa pagkakagulat sa kanila.

Hindi rin ito galing kay Marcus. Mula sa butas sa sahig, isang bagong grupo ng mga sundalo ang lumitaw. Hindi sila Prism. Hindi rin sila Ghost Team. Ang kanilang mga uniporme ay may tatak na hindi pa nakikita ni Michael—isang puting tatsulok na may itim na bilog sa gitna. "Ano ito?!" sigaw ni Vane, maging siya ay nagulat. Ang leader ng bagong grupo ay lumapit. Isang lalaking may pilat sa mukha at may malamig na titig. "Julian Vane, ang Prism ay lipas na. Ang Eclipse na ang may-ari ng gabing ito."

Tumango na lang ako kay Eclipse at pinarada n’ya yung sasakyan n’ya, sinamahan ako hanggang sa taas ng condo ko. Halos buhatin na ako ni Eclipse sa sobrang tulala ko, at ng nasa floor na kami ng unit ko, inabot ko ang duplicate at binuksan ang pinto. “I will hire someone para may kasama ka, bukas na bukas andito na s’ya para alagaan at bantayan ka, and don’t you dare to decline kasi naiinis na ako sa’yo sa dami mong tinatago sa akin, we will talk once that you are finally recovered, okay?” Napangiti naman ako kay Eclipse at niyakap ko ito ng mahigpit.

Sinundan ni Elaine ng tingin ang binata hanggang sa makaalis na ito sakay ng Lamborghini nitong sky blue. Naupo naman si Elaine sa sofa na nasa living room. Binasa niya ang Twilight habang hinihintay ang pagdating ng kaniyang ama at Mommy Hacel. Nagulat naman siya nang makitang tumabi sa kaniya si Blaire. Hindi niya napansin na nagpupunas pala ang dalaga sa hagdan.

Nahihiya ko pang saad. Halos lahat sila ay napatingin saakin na naka kunot ang noo.Napakamot ako sa batok ko. "Hindi mo alam?" Erwy asked,i shaked my head. "It's Gadeon's 19th birthday." Parang biglang nabuhay ang sistema sa katawan ko.

Sa kanyang mga taon bilang isang tomb raider, hindi pa siya nakakita ng ganoong kalaking libingan. Hindi pinansin ni Flaxseed ang lahat ng iba pa na tila sigurado siya sa kanyang patutunguhan. Naguguluhan si James nang laktawan niya ang lahat ng iba pang mga istraktura at sumulong nang may determinasyon. Alam ba ng Flaxseed kung nasaan ang huling istraktura ng Eclipse?

puna ni Eros na sinabayan ng tawa ni Virgil. "Wag kang ano diyan, kuya Eros," sagot ni Alcyone, na himalang sumama ngayon, usually nasa loob lang ito nagbabasa. "We’re going to run under the trees like Bella from Twilight." "Ang kokorni niyo naman," sagot ni Eros, umikot ang mata. "Walang hahabol sa inyo!" "And so what if wala?" sagot ni Azyl habang maingat na inaayos ang laylayan ng damit niya. "We don't need Edward Collins!"

sigaw ni Pasia dahil sa pagkagulat habang nakatingin sa kalangitan. Napatingin din si Raven, Baro, at Nile sa kalangitan at ganoon din ang reaksyon nila. The sky is glowing in ominous blue. Dark clouds started to move in a circular motion, forming a space in the center, where the ball of darkness that came out from Cassy, is found. It's emitting a blue light that spreads through the vast sky. Ilang saglit pa ay bumulusok ang isang napakalakas na energy blast sa lupain ng Daemion. Nagkaroon muna ng ilang segundong katahimikan bago nagsimulang yumanig ang lupa.

Maging ako. Malakas pa rin ang ulan. I can hear it even the wind. The heaven is making its way for me and Sage to be in one place. Maaga akong nagising alas kuwatro pasado palang. Wala ng ulan at madilim pa sa paligid. Nagising na rin si Sage pagkatapos ng ilang minuto after ko at sinamahan ako sa balcony ng room. I am now having my milk made by him. While he is sipping his coffee. The two of us is enjoying the dawn together like normal couples do.

Ang VIP lounge ng Eclipse ay hindi lamang isang bar; isa itong arena kung saan ang amoy ng mamahaling tabako, wood-aged scotch, at kapangyarihan ay humahalo sa madilim na kuryente ng gabi. Para sa karaniwang tao, nakakasuffocate ang bigat ng awra rito, pero para kay Zoe Mondragon, ito ang kanyang natural na habitat. ​Bilang "Nation's Sweetheart," sanay si Zoe na ang bawat galaw niya ay sinusundan ng mga lente ng camera. Pero ngayong gabi, gusto niyang takasan ang script.