Typhoon Tip Novels & Stories

Hinayaan ko lang ito ng ito na mismo ang nagpasok ng dila sa loob ng bibig ko at ginalugad bawat sulok hanggang natumbok ang dila kong nilingkisan ng dila nito. Lalo akong nag-init at 'di na rin mapigilang paghahaplusin at pisil-pisilin ang malambot nitong katawan hanggang madako ang kamay ko sa hinaharap nitong doon na napapapisil na ikinauungol na rin nito. "Uhmm. . . T-Typhoon," naghahabol hiningang paanas nito. Napatingala na iginigiya ako pababa ng leeg nitong sinunod ko.

Walang sinoman ang dapat maglakas ng loob upang suungin ang dagat. Maaaring mahinahon ito sa ngayon, sa kasunod na minuto ay magbabago ang timpla ng panahon. Iyon ay may bagyo pala ang paparating. Napabalita ito sa TV. Napatingin ako kay Adrian. Paano kaya lumilikas ang mga tao gayung base sa news report, isa itong super typhoon.

Papuri niya kay milky at ginulo ang buhok nito. "Daddy, can you please turn on the TV for me?" Kipper gently ask his dad. Tumayo naman si Calvien at pinaandar ang TV. ~Breaking news, typhoon Jona will second land fall in NCR tonight. We expected strong rain and thunder storm.~ Fvck? May bagyo pala? Bakit hindi ko alam? Gush paano ako uuwi ngayon? Dahil kakaisip ko kay Dawn ka gabi ni hindi ko manlang tinignan ang bulletin news ngayon.

Ang langit na makulimlim ay naging itim. BOOOM! Isang malakas na kulog ang yumanig sa lupa. Kasunod nito ang matalim na kidlat na humati sa langit. At pagkatapos... bumagsak ang ulan. Hindi ito ordinaryong ulan. Ito ay tropical squall—isang biglaang bugso ng bagyo na karaniwan sa Palawan. Ang mga patak ng tubig ay parang bato na humahampas sa balat. Ang hangin ay humihip nang napakalakas, halos liparin ang mga tents ng barikada.

Hindi ko gustong mag-mukhang tanga sa harapan niya dahil lang sa hindi ko alam ang history ng kapilya pero sa tingin ko ay alam na niya iyon kaya naman nagpatuloy ito sa pagsasalita habang ako naman ay nakatingin at tahimik lang na nakikinig. “Way back 1961 a strongest typhoon named Sally is seen outside Philippine area of responsibility. Everyone thinks na hindi maglaland fall ang bagyo and since technology is not yet known in our place hindi nalaman kaagad ng mga elders na dito sa lugar natin ta-tama ang bagyo pero ang hindi inaasahan ng lahat na ang buwan rin pala na iyon ay kilala bilang earthquake month kung saan magkakasunod na lindol ang posibleng maganap. Everyone is devastated dahil

Ang hangin ay humihiyaw sa gitna ng malalakas na hampas ng ulan at paminsan-minsang pagkulog. Pagpasok niya sa gate, sinalubong siya ng nagbabantay na caretaker. Nag-aalalang nagbilin ito na huwag siyang magpagabi. Ayon sa balita, may paparating na super typhoon mamayang gabi, kaya mas mabuting bumaba na siya ng bundok habang may liwanag pa.

Lumuhod siya sa harapan niya at sinabing, “Salamat sa pagligtas mo sa akin ngayon lang. Gagawa ako ng paraan para mabayaran ka sa kabutihan mo. Salamat.” Ayaw makinig ni Alex kay Minnie. Nakatingin sa malawak na dagat, napaisip siya, dito ba ako mamamatay? Makalipas ang kalahating oras, dumating na sa kanila ang tropikal na bagyo. Sa kabutihang palad, ang cruise ship ay lumipat sa landas ng mismong sentro nito. Isa pa, ito ay isang katamtamang laki lamang na bagyo, hindi isang bagyo na maaaring masira ang mga puno ng kahoy sa lupa ngunit sapat na malaki upang makagawa ng ilang pinsala. Sa kubyerta, ang mga upuan, lounger, at mga mesa ng alak ay hinipan kung saan-saan, at ang ilan ay nahulog

In a snap, his car rocketed out of the mansion’s underground parking lot and into the pouring rain. Delikado ang magmaneho ng tulad ng ginawa niya sa ganoong klase ng panahon. The road was slippery. The wind was howling. The tree branches were creaking like they were about to break. It was typhoon signal number two after all over Sta. Clarita pero wala na roon ang atensyon niya. How could he even think of the weather, kung harap-harapan na namang nawawala ang nag-iisang babaeng dahilan kung bakit pa siya humihinga?

Ilaria POV Bandang alas-otso na ng gabi, pero parang hindi pa rin humihina ang bagyo. Sa halip, mas lalo pang lumalakas ang ulan, parang may galit na ibinubuhos ang langit sa lupa. Ayon sa nasagap ni Keilys sa internet, nag-load kasi siya para malaman kung anong klaseng bagyo ba ang mayroon ngayon—nalaman naming signal number four pala ngayon dito sa Yay town, kaya na lang ganito kalakas ang hangin at ulan.

Nakita niya sa horizon ang isang kulay-ube na wall na papalapit—hindi ito ordinaryong bagyo. Nang bumalik siya sa ibaba, kalmado ngunit mabilis ang kanyang kilos. Natagpuan niya si Mariel na nag-aayos ng mga rosas sa counter. "Mahal ko," sabi ni Billie, ang kanyang boses ay isang mababang rumble. "Kailangan nating maghanda. Ang pressure ay bumaba nang masyadong mabilis. Ito ay mas malaki kaysa sa ating naranasan. Super-Typhoon."