Typhoon Mike Novels & Stories

Umikot ang malakas na hangin sa viewing deck habang tinatangay ang manipis na hamog at ulan sa paligid. Maya-maya ay mabilis na lumapag ang helicopter malapit sa resort. Hindi pa man tuluyang tumitigil ang propeller ay bumukas na agad ang cabin door. Isang lalaking naka-dark coat ang mabilis na bumaba habang may hawak na maliit na silver case. Si Miko.

sagot naman ng nasa kabilang linya. Sege pare salamat nalang sayo tatawagan ko nalang ang iba pa nating tropa. Bakit mo pala sila hinahanap pare? tanong ni mike sa kabilang linya. Tumawag kasi ang mama ni kim hindi pa raw sya umuuwi nagbabasakali akong kasama nyo 'sagot naman ni andrei. Naku sorry pare huh! sege pare babalitaan kita kung magkita kami mamaya ni maine ,,, sa katunayan nga i papapunta ako roon sa inuupahan nyang apartment '' ani ni mike .

Umiiyak si Tita habang katabi niya si Tito Tyron sa kanan at sa kaliwa ay nandoon ang kambal na Kuya niya ni Mikee na sina Kuya Tint and Kuya Tent na blanko lang expresyon. Napagahawak ako sa labi nang unti unti kong marealize na posibleng si Mikee ay may nangyaring masama. Patakbo akong bumaba ng hagdan kaya nasaakin na ngayon ang atensyon nilang lahat. "Tita.."kinakabahan kong sambit. I knew it. Kaya gan'to ang nararamdaman ko dahil nangyaring masama sa bestfriend ko.

"Ang likot na nilang tatlo. Lalo na si Mike, parang may future siyang maging atleta." "Wow, ang cute naman! Alam mo, miss na miss na kita. Sana makabisita ako sa inyo soon," anang ni Marites. Napatawa si Cherry. "Sana nga. Pero teka, bakit ka napatawag?" "Namimiss na kasi kita.Noong andito ka pa sa Blue Ocean cruise ship.Ang bilis ng panahon ngayon may triplets ka na.Patingin nga ng mga babies mo Cherry.?" Pinakita ito ni Cherry kay Marites at namangha ito at sabi."Grabe ang ang gaganda nila Mikee at Mikaela at si Mike napakapogi may pin

Tumayo ako sa kama pero nahihilo pa ako kaya napaupo ulit ako. "Thurstin, pre! Nasaan ka na?!" sigaw ni Mike sa kabilang linya. Mikev is this another videographer from my team. Nagkakilala kami nung makasama ko siya sa isang project sa City of Petra. Unlike me, medyo bago pa si Mikev sa team kaya ako ang madalas na lapitan niya dahil masungit daw ang mga banyaga naming katrabaho.

sigaw ko. --- Neng Hindi ako tumakbo. Hindi ko kayang iwan si Khun Thee. "MIKE!" sigaw ko. "MIKE, TULONG!" Lumabas si Mike mula sa likod ng mga kahon. Sumugod sa lalaking humahampas kay Khun Thee. Rheya — pinutok niya ang baril. Isang beses. Sa hangin. "LAHAT TUMIGIL!" sigaw ni Rheya.

"Michael, ang totoo, hindi madaling maging magkaiba. Pero natutuwa ako na kahit papaano, nauunawaan mo na ang kahalagahan ng paninindigan. At para doon, salamat." Sa labas, ang ulan ay patuloy na bumubuhos, ngunit ang tensyon na minsang bumalot sa kanilang dalawa ay tila unti-unting natutunaw. Sa kabila ng unos, may namuong pag-asa—hindi lamang para sa kanilang propesyon, kundi pati na rin para sa kanilang mas malalim na pag-unawa sa isa’t isa. Ngunit sa walang humpay na pagbuhos ng ulan, umabot na ang baha hanggang beywang hanggang sa tumirik na ang sasakyan ni Michael. Wala silang choice kundi umalis sa kinaroroonan nila dahil ang baha ay umaakyat na at napasukan na rin ng baha ang sasakya

Ang guwapo naman nito. "May problema ba?" tanong niya pa. Taranta akong napailing. "W-Wala..." Nag-iwas agad ako ng tingin at saglit na ibinaling sa labas ang aking atensyon. Isang ngiti ang hindi ko napigilang ilabas. Ang aga-aga naman nitong magpakilig. "Buti naabutan pa kita. Sorry, ah. Napuyat ka kagabi," ani Mike habang nagsisimula na siyang mag-drive.