Poem About Typhoon Novels & Stories

Kasabay noon ang malakas na hangin. Mabilis na lumabo ang daan dahil sa sobrang lakas ng ulan. Kasunod nito, bumukas ang weather radio ng sasakyan. “Typhoon Pedro is expected to make landfall in Manila tonight. Heavy rain and thunderstorms are expected. Citizens are advised to avoid unnecessary travel.” Bahagyang kumunot ang noo ni Arturo. Lalong lumakas ang ulan sa labas habang umiihip ang mabagsik na hangin.

Nakita niya sa horizon ang isang kulay-ube na wall na papalapit—hindi ito ordinaryong bagyo. Nang bumalik siya sa ibaba, kalmado ngunit mabilis ang kanyang kilos. Natagpuan niya si Mariel na nag-aayos ng mga rosas sa counter. "Mahal ko," sabi ni Billie, ang kanyang boses ay isang mababang rumble. "Kailangan nating maghanda. Ang pressure ay bumaba nang masyadong mabilis. Ito ay mas malaki kaysa sa ating naranasan. Super-Typhoon."

Ang langit ay mas dumilim pa at imposible na para sakanila na makita ang kahit ano dahil sa lakas nang ulan. The boat spun and rolled frantically in that violent turbulence in the rough sea. Ang bangka ay inaalon nang malakas sa dagat. Was that the power of a sea storm? Darryl grasped the bolt of the cabin door tightly as he looked at the environmental hazard outside. He felt emotional. Dahil ba ‘to sa lakas ng bagyo? Humawak si Darryl sa cabin door nang mahigpit at tumingin siya sa labas. Naging emosyonal siya.

"Balik sa inyo dyan, Ari." Nagbalik lamang ako sa reyalidad nang marinig kong binanggit ni Marvin ang aking pangalan. "Maraming salamat, Marvin." I replied. Afterwards, Liam started talking. We're now talking mostly about the coming typhoon. The typhoon isn't classify as super typhoon by the PAGASA yet, but it remains to be a strong tropical cyclone with a vast diameter of 880 kilometers. And that, we have to focus more on it for the sake of the people who are waiting for an update about the typhoon.

Gwapo naman si typhoon at sa tingin ko anak mayaman ito. Akma ko sanang kunin ang rosas ngunit na gitla ako ng may bumusina ng napaka lakas sa likuran namin, and I know the noise. Kotse 'yon ni Lucas at pinaharurut bigla ang kotse niya, na akalama mo mayari ng building. Tssk, napaka teretorial. "Problema non?" Bulong ko sa aking sarili at pumasok na kami ni Typhoon sa building.

rinig kong mura ni Teo. Napalingon ako sa harap. Talagang halos wala ka nang makita sa labas. We can’t drive like this. The manor is in the mountain side of this city. Malamang sa malamang, nagfo-fog na doon. I might get stuck with Teo! Agaran kong kinapa ang purse at kinuha ang phone ko. I immediately went to social media and check any updates with the weather. Binasa ko na lahat na mga articles. Looks like the typhoon has entered the PAR earlier than expected.

Hindi pwede. Adrian is a storm—dangerous, unpredictable, and destructive. At ako? Isa lang akong nurse na dapat magfocus sa trabaho. Pero bakit parang unti-unti akong hinihila papunta sa mata ng bagyo niya? Narinig kong tumahimik ang paligid. Dumilim na pala. Yung ilaw ng garden, nagsimula nang magbukas. Tahimik pero may bigat.

Nag nakangising wika ni aling borra na napansin naman agad ni karding ang kasiyahan sa mukha nang kanyang asawa. 'Krruuuuugggggg!''' Isang malakas na kulog ang biglang tumama sa taas nang isang puno. Kung saan muntikan nang madali ang traysikel ni manong guryo.. "Naku naman! Kaylan ba matatapos ang bagyong ito! Ang dami nang napinsalang kabuhayan sa Bayan nang bulusan'. Yung taas nang tubig malapit naring umabot sa papag namin. Buti pa itong si guryo ay may pangalawang palapag ang bahay nito.

The waters below reflect the breathtaking scenery. Lauren silently admires the scene as her hair sways as if it’s going with the flow of the wind. She felt a sudden ease in her mind and body. These past few days she felt empty inside, but as soon as she stepped on this ship… the exhaustion she felt was gone like a bubble that popped into the air. In contrast to what she felt in their house, the pain and abuse she endured. Lauren taught that after her mother died, she could never be at peace.

February’s POV Kita ko naman ang malakas na pagbuhos ng ulan ngayong nandito na ako sa bus, sakto pa talaga kung kailan paalis ako. Hindi ko alam kung ayaw lang ba talaga akong paalisin o ano. Hindi ko maiwasang mangalumbaba habang pinagmamasdan ang labas. Halos hindi na makita ang paligid dahil sa sobrang lakas nito. Ngayon pa talaga. Saka ko lang naalala na may papasok nga pa lang bagyo kahapon.