Novel & Cerita Umamin

Pakiramdam niya sa mga oras na iyon, pagtutulung-tulungan pa siya ng tatlo. “Ipakikilala ko siya sa panganay na anak ng mga Smirnov, Lord Armand,” balita ni Joon Yi sa kalagitnaan ng pagkain nila—balita na nagpapayahag kung ano ang pinagmumulan ng init ng ulo ni Amy. “Smirnov, hmm . . .” Tumango-tango pa ang Big Boss doon. “Para saan naman, Joon Yi?”

'Pag may sinabi ka sa kanya, she will not spill it, believe me! Si Eve. Siya yung tipong sobrang prangka. Hindi siya natatakot to speak her thoughts. Minsan nga, wala nang pakundangan yung bibig niya. Kapag pinagsabihan mo naman, deadma lang. Iniintindi na lang namin siya kasi marami na rin naman siyang naitulong sa amin. Siya yung taga-kumpronta kapag may naririnig na tsismis tungkol sa amin, lalo na kung tungkol kay Janine. Si Janine kasi yung pinakamalapit sa kanya; kumbaga, best friend niya. Halos magkapareho kasi sila ng ugali. Ayaw niyang naa-agrabyado ang kahit na sino sa amin. Sobrang tapang niya, at natatakot sa kanya kahit na yung mga lalaki.

Yñigo HINDI KO ALAM kung para saan at para kanino ang ngitngit na nararamdaman ko. Nagsimula ito kanina ng mabasa ko ang pakikipag palitan ng chat ni Amira sa kaibigan nyang bakla daw. Hindi ko rin alam kung bakit bigla akong nakaramdam ng inis at poot. Kagaya rin nung may lalaking gustong magpa picture sa kanya kanina, naiinis ako na may ibang lalaking lumalapit sa kanya.

Umabot na ng madaling araw, alas tres, nang maalala niyang may naghihintay sa kanya isang imahe na nakaukit sa kanyang puso at isip, si Ayumi, nakasuot ng manipis na pantulog, ang buhok ay bahagyang magulo, nakatitig sa kanya na may halo ng pananabik at pag aalala. Gusto sana niyang tumawag. Isang tawag lang, isang boses na magpapadama sa kanya na kahit sa gitna ng chaos, may isang tao pa ring nagmamalasakit. Ngunit ayaw niyang gisingin ang dalaga kung sakaling mahimbing na ito sa kama. Pinilit niyang hawakan ang kanyang mga emosyon at nagpadala na lang ng mensahe:

Umiikot pa ito na parang bata. Nakasuot ito ngayon ng bestida na hanggang tuhod ang haba,kulay mapusyaw na rosas ang bestida nito na hapit sa makurba nitong katawan. Malaking bulas ito kaya kung titingnan ay parang dalawampu't taong gulang na ito.

Kusot mata akong naglakad papuntang pinto, humihikab-hikab ko itong binuksan. "Magandang umaga Senyora Amelia." pagbati sa akin, hindi ko namukhaan ang babaeng bumungad sa labas ng aking silid kaya't nahagip ng aking mga mata ang nasa likuran niya, si Lira at ang batang lalaki. Ang anak niyang si Baste.

uminteres kong tanong. Ilang saglit lang, gumalaw ang bigat ng pagkadagan ng bakas sa upuan. Umiba ito ng ayos, waring sumang-ayon sa pagkilala ko. "Bestfriend Dennis... salamat at sumama ka... namiss kita," maluha-luha kong bigkas. Maya-maya ay may maliliit na hakbang na bumakat sa upuan papalapit sa akin hanggang sa maramdaman ko ang init sa aking kanang braso na bunga marahil ng isang yakap.

Kumunot ang noo ni Amara at binuksan ito. Saka siya natigilan. “I swear, mula ngayon, bibigyan kita ng roses every Valentine’s Day basta masaya ka lang.” Boses iyon ni Lucien. Nanigas ang kanyang mga daliri sa hawak na phone. Pinindot niya ang susunod na recording. “Dapat may character na ‘Amina’ ang pangalan ng future child natin. I think honesty is the most important virtue.”

Aniko at binalingan ko siya kinagat niya ang pang-ibabang labi na parang pinipigilan niyang ngumiti,damn those lips! ilang minuto pa ang byinahe namin nang may naalala ako bigla, naramdaman ko kasing puno na Yung pads ko at kailangan ko ng magpalit "a-ahm puwede bang stop mo muna diyan sa isang grocery store"ani ko at tinuro ang malapit sa Amin na grocery store

Humanda ka sa akin, ahas ka! ########## #ToBeContinue #HappyReading #ShortUpdate #GodBlessEveryOne Xoxo ☺️❤️