Novel & Cerita Umiiyak Ang Puso

umiiyak na wika ni Hiro. Napaiyak na lamang din si Quincy. Sumagi sa kaniyang isipan si Fern. Ngunit mas nanaig na sa kaniyang puso si Hiro. At ito na ang kaniyang mahal lalo pa't magkakaanak na sila. Hindi magtatagal, mabubuo na ang pamilya nila.

Umiiyak kong sabi. "Ace, patawarin mo ko. Sorry Ace... I'm sorry." Umiiyak kong sabi. Hindi ko na kaya, nang-hihina ang tuhod ko kaya napaluhod ako. Hindi ko na kaya ang sakit sa dibdib ko. Hindi ko na kaya itago ang nararamdaman ko na parang walang nang-yari. Hindi ako tinitigilan ng konsensya ko.

Chapter 71 - Heart UMIIYAK na mukha ng ina ang nabungaran ni Heart nang siya ay magmulat. Nakahiga na siya sa bangkong kahoy na mas matanda pa sa kanya. Ang nagpanday daw nun ay ang lolo niya noong bagong kasal pa lang ang kanyang mga magulang. "Anak…" ani Lumeng sabay hagulhol.

Umiiyak. Sobrang sakit pa rin. Walang ibang nakakaalam ng sakit na dala-dala ko. Kundi ako lamang. Sinusuntok ko ang dibdib ko. Kung nasaan ang puso ko. Para mawala ang sakit. Pero hindi, hindi pa rin nawawala ang sakit. Butler Ali POV

While looking at her face I can feel something in my heart,unti unting nagbadya ang luha sa aking mata Masyadong mabilis ang nangyari,naabutan ko na lamang ang sarili kong yakap yakap siya habang umiiyak sa kaniyang balikat °Lily Umuwi ako ng luhuan ang mukha,mabuti nalang at abala ang mga katulong sa paglilinis ng garden sa likod kayat walang nakakita saakin Dumiretso kaagad ako sa aking kwarto at pasalampak na humiga sa kama,doon ko binuhos ang luhang gustong bumuhas dahil Hindi ko na makayanan Paulit ulit ang hikbi ko dahil sa sakit na tumatagas sa aking puso, patuloy lamang ako sa pag iyak at patuloy sa pag alis ng sakit sa aking puso hanggang sa tuluyan na akong mawalan ng malay

Umiiyak na naman ito. Sa tuwing makikita niyang umiiyak ang anak ay parang may sumasakal sa kaniyang puso. Hindi siya makahinga. Kung kaya lang niyang angkinin ang sakit ng nararamdaman nito, gagawin niya. Kung kaya lang niyang bilihin ang kaluluwa ni Meadow, bibilihin niya kahit pa maubos ang lahat ng kaniyang naipundar, maibalik lang ito sa kanila. "Mommy..." Impit na umiiyak ang kaniyang anak.

Amoy ito cardamom, ang presko, medyo maanghang pero matamis at may halong lemon. "Shall we go?" anito ulit matapos niyang maging tulala sabay lahad ng palad. Naiilang siyang tumango saka pinatong ang kanyang palad. Banayad nitong pinisil. Saglit siyang natigial nang maramdaman ang gumagapang na kuryente papunta sa kanyang puso. This man stirs her heart in ways she can’t explain.

Im sorry, just give me time to heal my heart from this pain. "UMALIS KANA! AYAW NA KITANG MAKITA PA! PAKIUSAP NAGMAMAKAAAWA AKO T-TIGILAN MO NA AKO!" Umiling uling ito sa sinabi ko at nakaluhod na inabot ang kamay. Awang awa ako sa kalagayan nito pero mas nangibabaw ang galit ko sa puso ko. I can't control my angered!

Bakit hanggang ngayon hindi pa rin s'ya umuuwi? Naiinis na naupo ako sa kama. Pambihira. Ayaw ko mag-alala pero 'di ko mapigilan. Ang bilis ng kalabog ng lintik na puso ko. Kung ano-anong negative na naman ang pumapasok sa utak ko pero kaagad kong ring winaksi. Matanda na s'ya. Kaya n'ya na ang sarili n'ya. At bahala s'ya sa buhay n'ya! Pakialam ko ba sa kanya!