Umiiyak Ang Puso นิยาย & เรื่องราว

Umiiyak, nagsusumamo na sana dinggin ng sinumang nakikinig sa kaniya ang kaniyang hiling. Wasak na wasak siya. Mula isip hanggang kalamnan, hindi na niya alam kung anong ibang gawin. Tanging kalagayan lamang ng asawa niya ang kaniyang iniisip. Kaya handa siyang gawin ang lahat para lamang gumaling ang pinakamamahal niya. Patuloy siya sa pag-iyak na ang kaniyang hagulhol ay umalingawngaw sa kapatagan ng libingan. Tanging d***g niya lamang ang bumalot sa katahimikan ng kapaligiran na kahit mga ibon sa puno ay nananaghoy sa kaniyang panangis.

Archie Damian Esquivel Nanatili kaming magkayakap ng ilan pang minuto. Ang kanyang mukha ay nilihis nya upang marahil ay makahinga nang maayos, ang pag-iyak nya ay hindi pa rin matapos tapos. I don't want to ruin this moment, I am longing for this. I am overwhelmed with my emotion that tears fell on it's own. Kailangan ko na bang tanggapin sa sarili ko na ang puso ko'y talagang sya lang ang may hawak?

Lahat yun tumama sa akin. Hilam ako sa luha na nakayukong umiiyak habang nakasalampak. Masakit na masakit ang aking puso't isipan. Hindi ko alam ang aking gagawin pa, napahawak ako sa dalawa kong paa saka umiyak ng umiyak.

"I'm so sorry... Huwag ka na umiyak.. Hindi mo alam kung gaano ako nasasaktan kapag nakikita kang umiiyak. Patawarin mo sana ako.." Masuyong wika niya sa akin sabay trapo sa aking pisngi gamit ang kaniyang palad. Bakit mahal na mahal ko siya sa kabila ng kasalanan niya sa akin. Kay lakas ng pint**g ng aking puso. Hindi ko siya matingnan sa kaniyang mga mata kaya isiniksik ko ang aking ulo sa kaniyang dibdib. Nalasahan ko na rin ang maalat na tubig mula sa aking mga mata pero ang kumuha sa aking atensyon ay ang familiar niyang pabango na kinahuhumalingan ko noon. "Bakit mahal na mahal kita g*go ka! Bakit kay bilis lumambot ang puso ko?"

Umiiyak niyang tanong muli. Napaluhod agad si Moira nang lumakas ang pag-iyak niya. "A-Ate," naiiyak na panimula nito. "S-Sorry kasi umibig lang ako nang tunay. Ang hirap p-palang pigilin ng nararamdaman mo k-kapag puso mo na ang involve. Nagmahal l-lang ako." Nalukot ang mukha ng babae nang hawakan pa nito ang puso. "Ngayon ko naiintindihan ang n-nararamdaman mo," hirap nitong anas nang tumayo ito nang dahan-dahan para muli siyang bulungan. "Nakakamatay ang l-lason niyang halik, ooh, apektado ang isip ko't puso dahil sa pagmamahal na ito."

umiiyak ko na sabi sa nanay ko End call, At umiyak ako ng umiyak, at sumigaw. "Ahhhhhhhhh, bakit ,bakittttt, bakit, ikaw mismo na minahal ko, lagi mo akong sinasaktan ng paulit ulittttt, ayoko na, suko na akooo"umiiyak na sabi ko sa sarili ko At tumigil na ang ulan ,at malapit na rin ako sa bahay namin ni loyd, at gabi na pala, at maya maya, nasa harap na ako ng gate namin ni loyd, at nagdoorbell ako.

umiiyak at natatakot na tawag sakin si Dianne. Pumikit ako ng mariin. Niyakap nila akong dalawa, ramdam ko ang sobra nilang pag-aalala. Ang init ng kanilang yakap… parang may kaunting ginhawa, pero ang sakit sa puso ko ay hindi matanggal. Ang sakit pala talagang magmahal. Tama si Mommy… ako lang ang matatalo kapag puso ang palaging paiiralin ko. At sa bawat paghinga, sa bawat luha… natututo akong mahalin at palayain ang damdamin, kahit ito’y magpahirap sa akin.

umiiyak siya. Hindi ko mapigilan ang mga luhang umaagos sa aking mukha. Pakiramdam ko pinipiga ang puso ko. Nanuyo ang lalamunan ko habang pinipigilan ang aking emosyon. Hinila ko pa siya palapit. Na para bang kaya kong i-absorb ang sakit niya at dalhin iyon sa sarili kong katawan.

Kumunot ang noo ko ng makitang masama ang tingin n'ya sa ginataang puso ng saging. "What's this?" "Rick kid nga," bulong ko na mas lalong nagpasalubong ng kilay n'ya. "Huwag kang mag-alala. Hindi ka malalason d'yan. Masarap 'yan. That's ahm...coconut milk with banana's heart." "Huh?" "Ginataang puso ng saging. Kumain ka nga lang, pogito."

Umiiyak dahil parang napakasaya ng kanyang puso sa mga oras na ito, na muli na naman itong aasa na totoong iibigin na siya ng binata. "Nuon paman ucas ay mahal ma kita alam mo yun, at hanggang ngayon ikaw parin ang nilalaman nitong puso ko. Kahit anong galit ko sayo at pandudurog mo sa puso ko ay ikaw parin ang laman nito Lucas!" saad pa ng dalaga at mas lalo lng itong umiyak.