Unbelievable In Tagalog Novels & Stories

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

Napa sobra ata ako sa alak at lasing na lasing ako. Bigla naman akong napapikit dahil kumirot naman ang ulo ko sa sakit. At biglang may pumasok sa isip ko na salitang "I love you mahal ko. At patawad." "Huh?" Bigla ko nalang sabi saakin sarili. Bakit naman nya sasabihin saakin yun? Bakit wala na akong maalala masyado?!

sabat naman ni Tobias na nakabawi na rin yata mula sa pagkagulat. "Damn!" wala s'yang ibang nasabi kundi ang mapamura dahil kahit s'ya ay hindi makapaniwala sa kan'yang nakita at nasaksihan. Nakatayo pa rin si Black Lily sa kung saan ito nakapwesto kanina at hindi man lang nakitaan ng kahit kaunting pag-alala sa mukha sa batang kalaban nito.

sigaw nito sakin. napahawak ang sa dalawang tainga ko, nanginginig ang buo kong katawan at naiiyak na ako... "I-im s-sorry! sorry... i-i was i-was you know, how can you expecting Ice here right? e ayaw mo nga malaman niya kung nasan ka diba? diba? DIBAAA!" Para na siyang baliw, yung mga mata niya nakakatakot.

sabi niya. "Do you really think I'll believe you?" Naihilamos niya ang palad sa kaniyang mukha. Umigting ang kaniyang panga saka ako seryosong tinitigan. "Magbihis ka! Luluwas tayo ng Manila para ipakita ko sa'yo ang mga ginawa ko buong gabi," madiin niyang sabi. "Why would I do that?" Gulat kong tanong. "Para maniwala ka, Rei. I don't like it when you're doubting me."

Jeizhiro Hindi ko pa nauubos ang isang bote ng beer ng may lumapit na namang isang babae sa akin. Hindi naman ako tanga para hindi malaman kung ano ang pakay nila. Ang alam ko mahigpit na itong pinagbabawal sa mga ganitong lugar. Tinaboy ko na kanina ang isa. Ang pakay ko talaga sa lugar na to ay inom at hindi kasama ang babae. Babalik na ako sa San Agustin bukas at hindi ko alam kung kelan ako pwedeng mag off ulit.

Yun lang yun? Malakas na tumawa Si Cita! "Putcha! Kinabahan ako dun ah!" ------ Stay safe. Stay at home. Love, love.

nangilid ang mga luha niya at napangiti. "Omg! Congratulations na agad pero we'll run some test din muna baka naman false alarm lang pero kung talagang walang mali sa result ng PT na ginamit mo. I can't wait to be a ninang!" mukhang excited, na excited siya that she even proclaimed herself as the "ninang" of my future daughter or son. Tulad nang sabi niya, we did some tests to see if I'm really pregnant at walang pinagkaiba sa result na nakuha ko. I am really pregnant.

"Heavens! Isang malakas at madiin na ulos ang pinakawalan ni Salem saka ko naramdaman ang mainit na likidong pumuno sa aking hiyas. Hinihingal kaming parehas, ngayo'y nakasandal na ako sa matipuno niyang katawan habang siya nama'y nakasandal sa punong naging manonood sa aming mainit na pinagsaluhan. Pinagsaluhan ng gabing 'yon. At kailanma'y imposible nang mangyari muli. Mataman kong pinunasan ang mga luhang bumabasa sa aking pisngi.

singhal ko sa kanya. Kita ko ang pagkagulat sa mukha nya, parang hindi niya alam kung paano magre-react. Ilang sandali pa, bahagya siyang natawa, mapait pero may halong paghanga. “You’re impossible,” aniya, sabay iling. “Do you even realize how dangerous it is to defy me like this?” “Then kill me,” matigas kong sagot. “Pero hindi mo ako mabibili, at hindi mo ako kayang gawing alipin.”