Unbelievable In Tagalog 소설 & 이야기

“Salamat!” "Salamat at dumating sila nang dumating sila," sabi ni Ted, huminga ng malalim para kumalma. "Ayokong isipin kung ano ang maaaring mangyari kung hindi man." Namuhay siya sa isang mapanganib na buhay, at alam niya kung gaano kasasama ang maaaring mangyari.

Not literally na di maganda pero yung ugaling nakaka turn off dahil sa pagiging maldito at snobbero nito. "Di ko alam kung ano ang sasabihin ko Bren. Masyado akong di makapaniwala sa mga pangyayari. Di ko talaga 'to inaasahan like, manang ako kung ikukumpara kay Mia. Sikat na babae siya, ako naman ay kabaliktaran niya." Sagot ko. Wala na akong maisip na isasagot sa mga sinabe nito.

I'm really stupid. Tsaka lamang ako nakahinga ng maluwag ng makauwi ako ng apartment. I just wish that our paths will never crossed again. Takot ako sa kaniya, iyon ang totoo. I know, he was not just a normal student in our university. Hindi ko alam kung pansin rin ba iyon ng iba o ako lang. His every words felt so true. I'm really a gullible one, bata pa lang ako, alam ko na ang tungkol sa ugali ko iyon. But I know, his words are true. Na kapag sinabi niyang kaya niya akong patayin, I can feel it. Kayang-kaya niyang gawin iyon, hindi ko lang alam kung saan ko nga ba nakuha ang isiping iyon.

Gustong-gusto ko mahal pero hindi ko magawa dahil hindi ko kaya. Darwin ito tubig ipainum mo muna sa kanya para mahimasmasan. Akin na, ito mahal uminom ka muna tama na ang pag-iyak ok na ang lahat. Pariho na silang nakakulong. Makakabayad na sila sa ginawa nilang pagpatay kay Lolo. ABANGAN..

"Rule no. 1, no feelings attached," unang pagbasa ni Lorelei sa unang nakasulat sa papel. "As you can see, I have my beloved girlfriend---" "Kung may girlfriend ka naman pala, edi sana ay siya nalang ang binuntis mo," pabalang na wika ng dalaga sa lalaki na siyang kaagad na ikinasalubong ng kilay nito.

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

"They feel unloved, Sir Logan." "Fuck…" Namilog ang mga mata ni Luke. Ito ang unang beses na narinig niyang magmura ang kapita-pitagang ginoo! Pero dahil suplado ito at may kamalditohan din, hindi na nakagugulat para sa kaniya ang naibulong nito. "…must be my mom and dad." "Bakit?" Umiling si Luke. "Kung ayaw mong sagutin, ayos lang sa 'kin."

saad ko "imposible naman yun bess. try mong alalahanin kung sinong kasama mo at pano ka naka uwi dito "walang kung maalala sobrang lasing ako nicole. siguro sarili kulang ang nag uwi saken dito atsyaka wala namang iba na nakakaalam ng bahay ko bukod sa inyong dalawa ni venice kaya malamang mag sarili akong umuwi dito.