Uncanny Mga Nobela at Kwento

Ting,ting,ting,ting. Napabilog ang mga mata ko ng sunod sunod nalang ang pagtunog nito at mga message ito sa messenger niya,simula nong maayos ang cellphone na ito,ay iniwasan ko talagang mapindot ang f******k niya at ang messenger,pero ngayon ay nacurious ako kaya dali-dali ko na itong binuksan..

Untalan at tumalikod tsaka naglakad palabas ng silid habang nakasunod si Cryzel rito. HINDI MAIWASAN ni Cryzel na kabahan habang nagmamadaling maglakad patungo sa bloodletting room kasama ang isang nars na siyang mag-eexamin ng kaniyang dugo, nagpaiwan si Dr. Untalan dahil may kailangang asikasuhin na pasyente. Pagdating nila sa bloodletting room, biglang bumukas iyon at lumabas ang kaniyang kapatid na si Honeyzel.

Nakaupo ako dito sa silid namin ni Ralph at tinitigan ang libro na binigay sa akin ni Ralph sabi niya ay kung gusto kong malaman o maintindihan ang lahi na pinanggalingan niya ay basahin ko lang ito. Isa itong malaki, makapal at lumang libro na kakaiba ang pabalat itim at sa gitna ay may nakasulat na 'CARTEA VAMPIRILOR' sabi ni Ralph ay ibig sabihin nito ay Book of the Vampires kaya muli ko itong tinitigan. Kinakabahan pa ako na buksan ito kaya hinaplos ko lang ito at kakaiba ang pakiramdam ko sa bagay na ito.

halos namutla ang babae sa kahihiyan. “Get out!!!” sumigaw si Ino. Kinuha ng babae ang blanket para balutan ang h***d niyang katawan at isa-isang pinulot ang mga damit niyang nagkalat sa sahig. Sa taranta ni Ino, tanging unan lamang ang itinakkip niya sa kanyang p*********i. “Then, you’re fired kahit pinsan pa kita! Damn it.” nag-walk out ang amo ko at hinila ako.

Magic-infused shackles glowed around its limbs, suppressing whatever strength it had left. Elise clenched her fists. "They’re selling a living creature?" Vael’s expression remained unreadable, but Elise could sense the tension in his posture. "This," the auctioneer continued, "is a shadow beast. A rare specimen—one of the last of its kind. It has the ability to phase through solid matter, making it the perfect assassin’s companion." A wave of murmurs rippled through the room. Elise’s hands gripped the edge of her seat. "Bidding starts at 500 gold coins."

At aaminin kong bukal sa loob ko ang mga sinasabi ko dito. Napansin ko ang kakaibang ngiti sa mga labi ni Orson. Nagpakawala muna ito nang marahas na hininga at awtomatikong nag-tama ang aming paningin. At sa ganoong posisyon, para akong timang na nakatitig sa maitim nitong mga mata. Hindi ko alam kung ano'ng nais na ipahiwatig ng mala-gabi nitong mga mata. The mystery behind his eyes is unreadable. Wala sa sariling nahaplos ko ang makinis nitong mukha. Pero, nanatiling nakakapit ang isa kong kamay sa batok nito. Dumukwang kasi siya para kunin ang nahulog kong tsinelas pambahay.

Nanlaki ang aking mga mata nang hawakan niya ang aking likod at mahigpit akong niyakap, saka siya umikot, dahilan upang mapunta ako sa ibabaw niya. I felt so awkward nang makita ko nang buong-buo ang kanyang mukha. Maging ang kanyang dibdib ay tumambad sa aking harapan. Ganito pala ang view kapag ikaw ang nasa ibabaw? "If you want my čôck, then ride me at ako naman ang iilalim," pilyong sambit ni uncle. "P-Pero, uncle. Hindi ako marunong."

Those deep black eyes and intimidating aura is here again. Nakasuot na ito ngayong ng itim na t shirt that hugs his body and faded jeans. Hindi ko maiwasang hindi mapatitig sa itim na tinta sa kaliwang braso niya. Maraming nakaukit doon, hindi ko maintindihan. Umakyat ang paningin ko sa mukha niya. Bagsak ang buhok niya, hindi katulad ng huli ko siyang makita.

sabi ni Penumbra habang tinuturo ang isang blade na naka-display sa glass case. “It’s too flashy for me. I want something that feels like it belongs to me,” sagot ko habang lumilipat sa kabilang booth. May kutsilyong umagaw sa atensyon ko. Simple lang ang design nito, matte black finish, pero halatang deadly. May karatula sa tabi nito na “Owned by a French assassin. 17 kills. No misses.” Hindi ko alam kung bakit, pero parang tinatawag ako ng sandatang iyon. Kumikinang ang mga mata ko habang tinitignan ko ito.

Like Luna, I doubt this girl. Lucy's eyes were looking at me intently, na tila ba may conclusion ng naform sa mind niya. "I can see beyond the eyes can see whenever I touch others' hands. I already saw what I should see in you. You are in a dream state and your consciousness was dominated by your unconscious mind. You are awake but you are out of your control." the girl narrated. What? I am alive and my body is awake. What on earth is happening to me. "I don't understand." I declared. "You body was somehow transformed into an animal perhaps. You are so interesting. I never encountered a shape shifter before." saad ni Lucy in an amused tone.