Uncanny Novels & Stories

Biglang nag-shift ang system. Mas aggressive. Mas loud. ORIGIN MEMORY CORRUPTION DETECTED UNAUTHORIZED EMOTIONAL ALTERATION CONFIRMED Nag-lock ang buong chamber. Mas mahigpit kaysa dati. Mas final. And then— isang bagong file opened. Unknown source. Pre-dating everything. Label: “TORREN VILLANUEVA – PRE-ASSIGNED PROTECTIVE VARIABLE: FREYA” Natigilan ako. “Torren…” bulong ko. Pero bago pa siya makasagot—

FRANNY Hindi matatagalan ang katahimikan sa pagitan namin. Humahaba ito nang manipis sa silid, umaalingawngaw sa lahat ng hindi nasabi. Nararamdaman ko siya doon, isang solidong pader ng init isang hininga lang ang layo, at isinusumpa ko na kung ipipikit ko ang aking mga mata ay sasandal ako sa kanya at makakalimutan ko kung bakit ako natakot. Pero hindi ko ipinikit ang aking mga mata. Pinanatili ko itong nakabukas nang malawak, nakatutok sa kanyang mukha.

Kabanata 6 A PAIR OF menacing hazel eyes with gold flecks bored into her the moment she stepped inside of Goldfinger Ink Hub. Those eyes seemed so unhappy upon seeing her— her outfit rather. Hindi pa nakuntento ang naaalibadbarang mga mata na iyon at makailang beses pa itong iniksamen ang kaniyang kasuotan na waring isa siyang takas sa asylum.

Kusa na niya iyon kinuha. “You’re warm; do you have a flu? ” he spoke again. Nang balingan ko siya ng titig sa mukha. Para akong hinahalukay sa kaoob-looban ko. He has a deep golden-colored eye. Nagmana kay Uncle Zino Scyte. Matangos din ang ilong at ang labi nito may kakapalan. Kahit sinong babae, magkakandarapa na mapansin nito. Maging ako.

CLICK. The exact second the digital security system locked behind them inside the minimalist unit, the final thin thread of control completely snapped. Hindi na umabot si Lauren sa malawak na sala. Marahas siyang isinalansan ni Anne sa pader sa gilid ng pinto, her broad shoulders completely blocking any room for escape. Inihagis ni Anne ang kaniyang designer bag sa sahig nang hindi man lang ito tinitignan, her gray eyes pitch-black with pure, unadulterated hunger.

dagdag pa nito na ikinatango ko. “Buti naman kung ganon para hindi ako mahihirapan mag explain sa’yo ng mga napapansin ko. Like what I’ve said, total blackout ang narinig ni Nicole. And base sa narinig niya from one of the Blood Royalties, ito ang susi nila para makuha ang consciousness ng isang initiates o mailipat sa isang device nila para mailagay kay Alyana. Dahil ang pinoproblema nila ay ang delusional test na which is walang nakaprogramang ganon sa system ng isang cyborg. Puwede silang mabuko sa mga sandaling iyon kapag hindi nila nagawa ito kay Alyana.”

Ilang sandali pa ang pagbabalik-balik ko ng tingin hanggang sa matagpuan ang pangalan ko. Welcome to Caged Island, Katriel Laurencio! Isang maliit at magandang babae ang may hawak niyon. Bahagya niya pang kinakaway ang banner para siguro makita ko ng maayos. Lumapit ako roon habang hila-hila ang dalawang maleta. "Hi! I'm Katriel Laurencio!" bati ko sa babae. Her eyes widened as she stare at me. Awkward akong ngumiti dahil sa tingin niya.

Nakita niya ang pag-uulit ng Project Phantasma sa logs. “Napansin mo ba ito, Mariel?” sabi ni Billie, itinuro ang logs. “Ang anomaly ay laging nangyayari sa mga lugar na walang Chimera monitoring—dark spots sa network.” “Dark spots... Hindi i-o-overload ang system,” sabi ni Mariel. “Hindi. Mas malalim pa. Ang Phantasma ay ginagamit ang absence ng Chimera para magtrabaho,” paliwanag ni Billie. “Hindi siya kalaban ng Chimera. Siya ay reflection ng Chimera.”

Even his voice was like a wave of bliss in the air. Why the hell do I lose all sense of control in front of him? May halo ba ang ininom kong alak? A drug, maybe? It's making me irresistibly insane.

CHAPTER 20 HALOS isubsob na niya ang mukha sa likod ni Didrey. Sa sobrang bilis kasi ng pagpapatakbo nito ay parang hinahabol na nila si Kamatayan. Gustuhin man niyang ipahinto ang motor dito ngunit hindi niya magawa. Natatakot kasi siyang baka mahulog siya sa motor sa kaunting kilos kaya mahigpit dhn ang pagkakahawak niya sa beywang nito.