Underneath The Mango Tree Novels & Stories

Maaga pa, siguro ay pasado alas siyete lang ng umaga kaya hindi pa ganoon katindi ang sikat ng haring araw. "Oh, this is freedom..." mahinang bulong ni Adrielle habang ninanamnam ang masarap na pakiramdam na dala ng sariwang hangin na sinabayan din ng masiglang huni ng mga ibon na nakita niya kaninang palipat-lipat sa mga sanga ng malalaking puno ng mangga na nasa hindi kalayuan. Malawak na taniman ng mangga ang nasa kabilang bahagi ng sementadong kalsada at mga palay naman ang nasa kabila.

Hindi lang sa lugar na ‘to, kundi sa lalaking dati ay takot na takot akong makilala. --- “Malapit na tayo,” sabi niya habang umaayos ng upo sa likod ko. “Talaga? Paano mo nalaman?” “Amoy ko ‘yung puno ng mango sa unahan. May ganyan sa mismong harap ng mansion.”

I whispered to myself. Halos dalawang oras na akong nag-iikot sa loob ng isla para lang mag hanap ng mangga. Ngunit mamamatay na yata ako ng dahil sa tindi ng init at uhaw pero ang lintel na mangga ay hindi man lang magpakita! "There should be a mango trees here in the island," I told to myself.

Hindi na rin kayang umabot mismo ng cart hanggang sa mismong taniman, kaya napilitan kaming maglakad mula sa huling pwedeng paradahan. Hindi naman ganoon kalayo mula sa pinag-iwanan namin ng cart ang lalakaran. Ilang minuto lang, narating na namin ang isang maliit na kubo na nagsisilbing pahingahan ng mga tao roon. Katabi lang noon ang isang mayabong na puno ng mangga, matayog at nagbibigay ng lilim. Sa ilalim nito ay may papag—simple lang pero sapat na—kung saan namin nilapag at iniwan ang basket ng pagkain na baon namin.

Dahil inuna niya ang prutas, si Midnight na ang nag-asikaso ng pinamili niya. May hilaw na mangga ring dala si Midnight na maliliit, Indian mango. At himalang may kasama itong alamang na naluto na. Lalo siyang natakam at nawala na sa isip magpalit ng damit. “Huwag mong bigyan ng hilaw na mangga si Samara,” sabi ni Midnight. Hawak pa naman ng anak niya ang hilaw na mangga at balak kagatin. Napigil kaagad niya ito.

Another two hours of burning some unnecessary fats. Airpods on my ears and the phone is just on my left arm. I rested for a while on a big mango tree. The morning air in this kind of environment is the air I want to breathe for the rest of my life. Malamig tapos sobrang fresh pa. I can also see some moist on the grass of the sugarcanes.

Kanina ko pa pilit inaakyat ang mataas na puno ng mangga, but I was just sliding down every time a tried to climb on its branches. This mango tree's selfish. I scratched my nape, naiinis na talaga ako. I jumped once again but like what happened earlier, I slip. "Señorita Jade, magpakuha nalang kaya tayo sa isa sa mga magsasaka rito sa farm." I turned my head at Gema, who's now furrowing. Maybe she's also get impatient. I peeked a look at Daisy, her arms crossed over her chest. Nagpresinta silang dalawa na samahan ako rito, tutal wala naman daw silang ginagawa. Isa sila sa anak ng mga tauhan nila Grant dito sa farm.

Narinig ko pa ang pagkanta niya ng carles whisper na parang palaka sa ulanan. I look around and saw bunches of trees around us. Hindi ko na napansin na wala na pala kami sa kalsada, kun'di nasa malilim na bahagi na ng daan na may mga nag lalakihang puno ng niyog at mangga.

Para akong binuhusan ng malamig na tubig habang bumabalik sa isip ko ang eksena, ang mango shake. Yung mango shake na buong tuwa niyang sinis****p sa harap ko, na para bang paborito niya ito. Yung ekspresyon niya ay nakapikit pa, parang ninanamnam ang bawat s****p. Gusto ko na siyang tanungin kanina, pero pinilit kong panatilihin ang composure ko. She’s allergic to mango.

Naupo na ako sa upuan at hinayaan si Nathan na maglibot-libot sa garden ni Xavier. “Oh my God Mom, Daddy have a big mango here. It’s so cute. Kaya kong abutin yung bunga.” Tuwang tuwa niyang wika, tiningnan ko siya at namamanghang nakatingin sa sweet catimon mango. Yung maliit na puno ng mangga pero malalaki ang bunga. “You can get one baby, you can eat it later.” Saad ni Xavier na bagong pasok, tuwang tuwa namang pinitas ni Nathan yung isa.