Underneath The Mango Tree Novels & Stories

Pag kaalis ko ay di ko na siya nakitang sumunod kaya naka hinga ako ng maluwag. At least wala ng mang kukulit saken Nandito ako sa ilalim isang malaking puno ng mangga dito ako lagi pumupunta dahil sariwa ang hangin at may Maliit na palayan sa baba kaya kitang kita ko dito ang mga tao sa baba na nagtatanim. Kumakaway sila sakin kaya kimawayan ko din sila pabalik. Sobrang bait ng mga tao dito kaya Marami na rin akong kilala rito

dinig kong sigaw niya and after that ay malalakas na yabag na nang kabayo ang sunod kong narinig. "Baby you're missing the beautiful scenery. Come on ang ganda ng paligid ohh" sa sinabi niyang iyon ay bahagya kong nilayo ang nakalubog kong mukha sa kanyang likod. And she was right. This place is such a perfect haven. May mga malalaking puno ng native mangos ang nakatanim sa buong lugar. At sa bawat lilim nito ay may mga kabayong namamahinga at nagtatakbuhan na animoy naglalaro sa silong ng mga nagyayabongang mga puno.

Dagdag mo pa mas lalo kong naamoy ang bango n'ya at mahawakan ang mapipintog nitong mga masel. I'm afraid that he might hear the thumping of my heart at his back because of our closeness. Halos yakapin ko na kasi ito mula sa kaniyang likuran. Tumigil sa mataas na bahagi ng lupain kung saan abot nataw lamang dito ang aming malagong taniman ng mangga pati na rin ang cornfields. "You have a bounty farm, huh." komento nito matapos namin makababa ng kabayo.

"Discomfort felt happiness melt as if heart aches complete faith shakes;" And it shakes. The manggo tree shakes. Not because of the wind but for some reason. And hundreds of birds started to migrate here on the branches of the manggo tree trying to cover us—from what we're doing. The light vanished and darkness engulfed us. The songbirds serve as the background noise para walang makaranig sa mga nakakakiliting pabulong-bulong sa isa't isa. I am not eating a manggo but I can taste it through his lips. Akala ko mga hinog lang na mangga ang nandito, bakit parang may isang naiba? Hilaw. Matigas. At parang... nabalatan na. "Experience

Kahit na ang bawat galaw ay nagbibigay sa kanya ng kaba, patuloy pa rin siya sa pag-aani. "Mahal ayun pa sa taas!" I noticed a faint change in his complexion as my words sank in. The sight of those ripe, golden mangoes made my mouth water—they looked absolutely delicious, like a meal I couldn't resist! Although our area is known for its sweet mangoes, we usually don't sell them; instead, we prefer to share them freely with others. Masaya ako kasi bata pa lang kami ay minulat na kami ni mama sa ganoong kaugalian.

Kanina ko pa pilit inaakyat ang mataas na puno ng mangga, but I was just sliding down every time a tried to climb on its branches. This mango tree's selfish. I scratched my nape, naiinis na talaga ako. I jumped once again but like what happened earlier, I slip. "Señorita Jade, magpakuha nalang kaya tayo sa isa sa mga magsasaka rito sa farm." I turned my head at Gema, who's now furrowing. Maybe she's also get impatient. I peeked a look at Daisy, her arms crossed over her chest. Nagpresinta silang dalawa na samahan ako rito, tutal wala naman daw silang ginagawa. Isa sila sa anak ng mga tauhan nila Grant dito sa farm.

I am amazed how the trees dance because of the strong and fresh air. Hindi mainit ang pwesto ng bahay dahil napapalibutan ng mga puno. And my eyes widened when I saw the mango tree full of fruits. Bigla akong nag-crave kaya bumalik ako sa loob para tawagin si Zale. He's topless but I pulled him outside. "I want them," I said before pointing at the mangoes. "It's you or the baby?" he asked so I slightly chuckled and pouted after awhile.

Tumatakbo sila, nagtatago sa likod ng malalaking puno ng mangga, at nagtatawanan hanggang sa halos mawalan na sila ng hininga. Isang beses, naalala niyang napilayan si Marco habang nagtatangka itong umakyat sa puno. Agad niya itong inalalayan, at sa kabila ng sakit, tumatawa pa rin ito. "Sabi ko sa’yo, hindi ka pa handa maging Tarzan!" pabirong sigaw niya noon.

Natawa rin kami sa kanyang sinabi. “Landi!” “Gusto niyo kayo na? Bigay ko na sa inyo,” mayabang na saad ni Aning. “So ders a haws next to the bridge over troubled water, Sir. It’s not the house of the Barangay Captain. You will go straight, Sir, you can see anader school and the next of the school is a gym, and the next of the gym is a big house-” “So that’s it?” “Still it’s not the house sir, you will go straight again den lep, Sir. You will see a six mango tree sir, then next is five banana cue, and four coconut tree-”

Nang lumapit si Yuan sa'kin. "Sorry! Sa sinabi ni Mama.." saad nito. Hindi ako agad naka sagot. Nag unahan sa pag patak ang aking luha nang marinig ko ang pag hingi niya ng tawad. Umupo siya sa tabi ko at niyakap ako ng mahigpit. Naka upo kami sa ilalim ng mango tree habang pinapanood ang mga white dove na malayang nalipad at nababa sa may gilid ng lake.