Underneath The Mango Tree Novels & Stories

narinig niyang wika ni Pael. Nginitian niya ang binata at tinanguan. "Doon tayo sa may puno ng mangga." turo niya sa lalaki. Ang tinutukoy niya ay ang mayabong na punong mangga na nasa gilid ng daan. May nakapalibot na sementadong upuan roon kaya makakaupo sila ng komportable. Medyo may kadiliman lang ng kaunti dahil babahagya na lamang na inaabot iyon ng liwanag. Kusa nang hinila ni Rada si Pael na nagpatiayon naman. Pagdating roon ay agad na naupo ang dalaga. Sumunod ang binata. Pirmes pa rin na magkahugpong ang kanilang mga kamay.

Lalo pa at suot kong muli ang isinuot ko kahapon. I quickly climbed up the mango tree after I made sure that no one saw.me. At mula sa sangang pumapasok sa loob ng bakuran ng bahay ni Mrs. Madrigal ay maingat akong tumulay at parang itim na pusang tumalon pababa. Walang ingay at magaan ang aking katawan kaya walang sino man ang makakapansin sa aking pagpasok sa bakuran. Sinuyod muna ng mga mata ang buong paligid. Tahimik at tila natutulog na ang lahat ng mga tao sa bahay na ito. Maliban sa bukas na ilaw sa garahe at gilid ng bahay ay wala na akong nakikita pang ibang ilaw. Nakikita ko ang mga CCTV na umiilaw ngunit wala akong pakialam sa mga ito. Hindi naman nila makikita ang mukha ko dahil

Kasabay ng muling pagtulo ng aking luha ay ang paghampas sa aking manibela dahil sa halo halong nararamdaman. I stayed there for a few minutes. Tumunog ang cellphone ko. Binuksan ko ang aking bag at nang mabasa ko ang pangalan ni Xenon ay tinitigan ko lang iyon hanggang sa kusang namatay ang tawag. I checked my email to see if he has a message for me but there's none. I type in my message and inform him na sa Mango Tree na lang kami magkita at hindi na niya 'ko kailangan pang sunduin. I fixed myself before I drove to Mango Tree. Pagkababa ko ay binigay ko sa isang valet ang aking susi bago pumasok sa loob. I held my head up high and flipped my hair gently. Sinalubong naman ako ng waiter.

Napa-cross arm pa ako bago ipikit ang aking mga mata. Ramdam kong huminto ang kotse kaya dali dali kong iminulat ang aking mga mata, tama nga ako narito na ulit kami sa The Mango Tree Restaurant. Nauna si Mommy na bumaba sa kotse sinundan naman ni Carter at nahuli ako, habang naglalakad hindi ko maiwasang hindi mapatingin sa kung saan pakiramdam ko ay nawawala ako sa aking sarili.

Del Carpio will always be our little angel sent from heavens' above who lifted our heavy baggage in our shoulders. Nakita kong nand'on pa rin ang upuang kawayan na nakapabilog sa puno ng mangga sa likod ng bahay. Dahan-dahan akong lumapit at naupo doon. Kaagad akong sinalubong ng malamig na simoy ng hangin. Tumatama ito sa aking buong katawan. I sighed. Napawi 'non ang lahat ng bigat na nasa loob ng aking dibdib.

Oo natanggap si nanay sa mansyon ng mga Montero at dahil sa kakasimula pa lang ni nanay ay tumutulong muna siya sa manggahan pero pansamantala lang yun. Dito sa nilalakaran ko ay wala akong nakikitang mga tao. Lahat ng mga puno ng mangga dito ay tapos ng maani kaya sa kabilang bahagi ng Hacienda ang pupuntahan ko. Medyo malayo-layong lakaran yun at nakakahiya naman kung sasakay pa ako ng cart para sa personal na dahilan. Kaya mas pinili ko na lang na maglakad.

sagot niya at naglakad siya papunta sa likod. Nakangiti naman ako na sinundan siya. Hindi naging madali ang panunungkit ni Rozzean dahil matataas na ang bunga ng mga mangga kaya umakyat siya. Ang ending, namula ang likod at mga braso niya dahil sa kagat ng mga langgam.

Oo natanggap si nanay sa mansyon ng mga Montero at dahil sa kakasimula pa lang ni nanay ay tumutulong muna siya sa manggahan pero pansamantala lang yun. Dito sa nilalakaran ko ay wala akong nakikitang mga tao. Lahat ng mga puno ng mangga dito ay tapos ng maani kaya sa kabilang bahagi ng Hacienda ang pupuntahan ko. Medyo malayo-layong lakaran yun at nakakahiya naman kung sasakay pa ako ng cart para sa personal na dahilan. Kaya mas pinili ko na lang na maglakad.

Oo natanggap si nanay sa mansyon ng mga Montero at dahil sa kakasimula pa lang ni nanay ay tumutulong muna siya sa manggahan pero pansamantala lang yun. Dito sa nilalakaran ko ay wala akong nakikitang mga tao. Lahat ng mga puno ng mangga dito ay tapos ng maani kaya sa kabilang bahagi ng Hacienda ang pupuntahan ko. Medyo malayo-layong lakaran yun at nakakahiya naman kung sasakay pa ako ng cart para sa personal na dahilan. Kaya mas pinili ko na lang na maglakad.

Oo natanggap si nanay sa mansyon ng mga Montero at dahil sa kakasimula pa lang ni nanay ay tumutulong muna siya sa manggahan pero pansamantala lang yun. Dito sa nilalakaran ko ay wala akong nakikitang mga tao. Lahat ng mga puno ng mangga dito ay tapos ng maani kaya sa kabilang bahagi ng Hacienda ang pupuntahan ko. Medyo malayo-layong lakaran yun at nakakahiya naman kung sasakay pa ako ng cart para sa personal na dahilan. Kaya mas pinili ko na lang na maglakad.