Unfriended 2014 の小説・ストーリー

Hindi na ako nakakain ng umagahan dahil nagmamadali na rin ako at baka ma-traffic pa ako sa daan papunta sa Laguna. My phone beeped. I looked at the message and it was a bit strange and creepy lalo na at galing pa sa unknown number ang message na sinend sa akin. From: Unknown Number I like your late breakfast. Can I join in your table? Who the fuck is this? I quickly roamed around the cafe and my eyes narrowed into someone who's obviously hiding his face behind the newspaper he was holding. I stood up, brows narrowed and walked to his table. When I got neared, I cleared my throat.

Matapos maghintay ng dalawang buong oras, alas dose na, at hindi pa rin bumabalik si Enrico. Kinuha muli ni Carmina ang kanyang telepono, at nang mag-swipe siya sa Moments, naisip niyang mali ang nabasa niya. Nagre-refresh siya, at nagre-refresh. Kitang-kita pa rin sa harap ng kanyang mga mata ang paggalaw. Si Rebecca ay kumuha ng dalawang selfie, bawat isa ay may banayad at kaakit-akit na ngiti, at ang huling larawan ay kamay ng isang lalaki.

Lakas kasi ng wifi dito. Humiga ako pero 'di ako matutulog. I start scrolling my f******k at nakita ko si Olivia na may pinost tapos tinag niya si Bry. Siyempre makikita 'yon dahil friends ko si Bry. Picture ni Bry na nagdri-drive. Tapos caption niya is... 'So pogi naman ng driver ko.' Nawalan tuloy ako ng mood mag-scroll! After an hour lumabas na ako kasi naisipan kong maglakad sa labas. Naabutan ko silang nanunuod ng rated-18 Tahimik silang nanunuod habang kumakain ng chips.

"Bakit sobrang unfair tangina!" Mariin ko namang ipinikit ang mata at malalim na bumuntong hininga, I refresh his socmed at sakto naman na nakita ko ang post ng isa niyang friend na tila may ganap sila later 7pm da barly isa sa sikat na bar. Nangisi naman ako sa isipin na makikita ko siya mamaya, ang gunggung na 'yon matatauhan sa akin. "Ok self! Kalma baka ikaw yung mamatay" Ani ko na malalim na bumuntong hininga at parang tanga na ngumiti-ngiti.

Trojan and Zion arrived in the Philippines the other day just to visit them. Nagkayayaan sila magkakabarkada uminom sa isang exclusive high-end bar at kalaunan ay nauwi sa malaking gulo ang dapat na masaya nilang welcome party para sa dalawang kaibigan. There was an enormous commotion inside the bar due to the collision of the two groups. The group of Jack, James, Trojan and Zion. The trouble started when Jack accidentally hits a man with his elbow. Sa sobrang kalasingan ay hindi niya napansin na may nasagi siya at nasaktan.

"But anyway, if the rumor is true about Xenya and him, they would make a power couple—" The monitor turned pitch black. Umungol naman ang mga katrabaho ko para ipakita ang pagkadismaya nang naputol sa panonood. Pero nang nakita nila kung sino ang nagpatay ng TV, agad silang nanahimik. Napaayos ako ng upo nang makita si Ma'am Elisa. Medyo yumuko ako ng kaunti para hindi ako mapansin. "Shit," bulong ko.

"Katok kasi kami ng katok kanina pa, pero okay lang naman. Good luck sa movie mo Kendall!" Napakamot sa ulo si Bethy dahil nalimutan niya ang title ng pelikula ni "Ano nga ulit ang title noon?" "Bayarang pag ibig po, rated spg po siya. Meaning, may mga scenes po na hindi pwede sa mga batang manonood and ngayon po ang start ng brainstorming namin!" "Goodluck, Kendall... nakakasiguro kami na magiging hit na naman yan! Pero hindi ba sasama ang papa mo sayo ngayon?"

Pinalitan niya si Sheen ng bagong binili na damit, at sapat na ang dalawang tiket para mapanood ang pelikula mula umaga hanggang hating-gabi, na walang limitasyon sa bilang ng mga palabas. Bumili si Isabella ng popcorn at Coke, at pumasok sa teatro, nalaman lamang na walang tao sa loob, at ang teatro ay nakareserba. Mas maganda ito. Ang unang palabas ay isang komedya. Tawa ng tawa si Sheen habang may hawak na popcorn bucket. Walang tao sa paligid, kaya hindi siya dapat mag-alala. Tumawa siya sa sobrang lakas ng pagkakatapak niya sa kanyang mga paa. Ngumiti rin si Isabella. Ganito dapat ang hitsura ng isang batang babae sa ganitong edad.

Tahimik na naglakad ang binata patungo sa kuwarto ng fiancee na nasa ikalawang palapag habang bitbit ang tray na naglalaman ng sandwich, kape, at tubig. At dahil digital naman ang door lock ng kuwarto ay hindi na siya kumatok. He punched the code and entered Calista’s room. Medyo madilim ang kabuohan ng kuwarto ngunit nakabukas ang lampshade sa office desk ng dalaga. Nakabukas din ang laptop ngunit nakadukdok na ang kaniyang fiancee sa lamesa nito.

"I'm not worried about that, and please, don't do that." "Do what?" "That thing where you look sad at ako ang nagmumukhang masama." Lumapad ang ngiti niya at bumungisngis. "So it's working?" "Fi." Tumaas ang kilay niya hinihintay ang sagot ko. "Shit. Fine." Lumiwanag ang mukha niya. "Wait. Talaga?" "Yes." Napapikit ako at napailing, saka hinilamos ang kamay sa mukha ko. "Jesus fucking Christ. I can't believe I'm agreeing to this shit."