LOGINSi Dravis Salazar ay ipinagkasundong ipakasal sa unica hija ng mga Gomez may limang buwan na ang nakalilipas. Kapwa galing sa mayamang pamilya sa bayan ng San Simon ang dalawa ngunit isang eskandalo ang sisira sa reputasyon ng pamilya ni Dravis, dahilan upang apihin siya ng mga Gomez. Lahat ay kaniyang gagawin para ipaglaban ang pag-iibigang tunay nila ni Calista, ang babaeng noon ay ipinagkasundo lang sa kaniya. Ngunit sapat nga ba iyong dahilan para manatili siya o kailangan niya munang lumisan para makapaghanda sa totoong laban? All rights reserved 2022.
View Moreثلاثة أسابيع. ثلاثة أسابيع مرت منذ أن وضع خاتم الزواج في إصبعها، ومنذ أن لفّ حول كاحله سلسلة من عظام الموتى لا تُفصم. كان القصر، ذلك الحصن القاتم على أطراف المدينة، يغرق الليلة في صمت أثقل من الرصاص، لا يقطعه سوى قطرات المطر التي تنزف على زجاج النوافذ الممتد من الأرض إلى السقف، كدموع امرأة غريقة في ثوب حرير أسود.
جلس إياد في غرفة المراقبة التي لا يعلم عنها أحد، في الطابق السفلي الذي تفوح منه رائحة الجلد والبارود والقهوة الباردة. أضواء الشاشات الباهتة رسمت على ملامحه الحادة أقنعة متحركة من الظلال، فأبرزت عظام وجنتيه البارزتين، وخط فكّه الذي صُنع ليكسر لا لينحني. كان بلا سترة، أكمام قميصه الأبيض مطوية حتى المرفقين، يكشف عن ساعدين توشحتهما ندوب قديمة وحكايات لم تُروَ. في يده اليمنى كأس ويسكي عتيق، لم يرشفه، فقط كان يحركه ببطء، مستمعًا لرنين مكعبات الثلج كأجراس جنائزية صغيرة. كل الشاشات أمامه كانت مطفأة، باستثناء واحدة. شاشتها، ميرال. الغرفة في الطابق العلوي كان يغمرها ضوء ليلي خافت بلون الخوخ الذابل. كانت نائمة، أو هكذا أراد أن يخدع نفسه. جسدها الصغير تَكوّر تحت الغطاء الثقيل كطيارة ورق انكسر جناحها. شعرها الأسود، الطويل كأسطورة شرقية، انساب على الوسادة كجدول من حبر الليل، وعند طرفه علقت دمعة لم تجف بعد على رموشها المغلقة. كانت ترتدي قميص نوم من الحرير العاجي، رقيقًا يكاد يكون شفافًا تحت ضوء الشاشة، يحدد منحنى كتفها وعظمة ترقوتها الناتئة بحزن شفيف. تنفست بصعوبة، كمن يصعد تلًا من الذكريات المؤلمة حتى في منامها. تنهد إياد، وكان صوت نفسه أجش ومهزومًا في آن. رفع الكأس إلى شفتيه أخيرًا، مرر الويسكي على لسانه، لكن السائل الكهرماني كان بلا طعم. كل حواسه كانت معلقة هناك، في تلك الغرفة، مع المرأة التي أقسم ألا يقترب منها. أقسم. الكلمة كان لها ثقل الغفران واللعنة معًا، رددها في عقله، فأعادته إلى بعد ظهر رمادي قبل أربعة أسابيع. هناك، في مقبرة العائلة تحت أشجار السرو العتيقة، حيث رائحة التراب المبلل والأزهار الميتة تخنق الروح. وقف أمام قبر أخيه الأكبر، أمير، الذي كان أكثر من مجرد شقيق، كان ظله الأول وأباه الثاني بعد أن رحل والدهما بطلق ناري غادر قبل عشرين عامًا. التُربة كانت لا تزال طازجة، حمراء كجمرة خامدة، والألم في صدر إياد كان طعنة سكين غير قابلة للشفاء. أمير. الرجل الذي ضحك رغم رصاصة في كتفه، الذي بنى نصف إمبراطوريتهم بيديه العاريتين. الذي تزوج ميرال قبل عامين، وجعلها ملكة عالم لم يكن يليق بها. وقف إياد أمام القبر وحيدًا، والريح تعوي بين شواهد الرخام، وضغط قبضته حتى ابيضت مفاصل أصابعه، ونظر إلى السماء الباكية متوعدًا: "أقسم لك يا أمير، بكل قطرة دم فيّ، أني سأحميها. سأحميها من كل من يحاول أن يمسها بسوء، حتى من نفسي. لن أقربها. ستكون تحت سقفي كقديسة، لا تمسها يدي أبدًا. أقسم." ثم جاء يوم الزفاف. لم يكن زفافًا، بل كان إعلان حرب مغلفًا بورقة قانونية. في قاعة المعاملات السرية للعائلة، حيث الجدران المكسوة بخشب الجوز الداكن وشعار النسر الموشوم بالدم على الأرضية الرخامية، وقف إلى جانبها. كان فستانها أسود، أسود كالليلة التي سبقت، كالحياة التي فرضت عليها. وجهها كان شاحبًا، جامدًا كتمثال من الشمع، وعيناها العسليتان كانتا مثبتتين على نقطة بعيدة، خلف الحضور، خلف الجدران، ربما خلف الحياة نفسها. لم تنظر إليه. ارتجفت حين انزلق الخاتم في إصبعها، لكنها لم تذرف دمعة. بعد أن غادر الجميع، وقفا وحدهما في البهو العظيم. صوت خطواتها وهي تتراجع عنه كان كسكين في خشب يابس. فقالها، بصوت حاول أن يكون باردًا ورسميًا، لكنه خرج كهدير بعيد: "اسمعيني، ميرال. هذا الزواج... للضرورة. للسلامة. أنت زوجتي بالاسم، على الورق فقط. ستعيشين في الجناح الشرقي، لكم كامل الخصوصية. أنا لن أزعجك. لن... لن أقترب منك أبدًا. هذا القسم قطعته على روح أمير." رفعت عينيها إليه عند ذكر اسمه، ولأول مرة، اخترق بصرهما الغشاوة. كان فيهما بريق شيء مدفون، شيء بين الامتنان الممزوج بالخزي، وبين سؤال جريء لم تجرؤ على النطق به: "لماذا تفعل هذا؟" لكنها سرعان ما أطفأته. أومأت برأسها فقط، بصمت، كطائر ذبيح يقبل مصيره، ثم انسحبت إلى الظلال خلفها، تاركة إياه يقف وحده كغريب في مملكته.“Taray! May pa-engrave . . .” panunudyo ni Krisha habang hinihintay nilang matapos na pa-engrave-an ang fountain pen na napili ni Calista.“Para personalized. Kung mayr’on na kasi siyang fountain pen, edi maiiba ‘yan kasi may engraving ng pangalan niya.”Napatangu-tango naman ang kaniyang kaibigan.“Sabagay, pero ‘yon ay kung wala pa siyang fountain pen na may engraving ng pangalan niya . . .”Napaisip nang sandali si Calista. May punto ang sinabi ni Krisha ngunit wala na siyang pakialam doon. Ang mahalaga ay may maibigay siyang regalo kay Mr. Das bilang tanda ng kaniyang pasasalamat.“Ayos lang ‘yon. It’s the thought that counts. Ang mahalaga naman ay may naibigay ako sa kaniya as token of gratitude sa naging tulong niya sa kompanya namin.”Napatangu-tango naman si Krisha.Hindi nagtagal ay bumalik na ang babaeng staff na nag-assist sa kaniya sa pagbili ng fountain pen.“Tapos na po, ma’am. Sa counter na lang po,” anito kaya tumayo siya.“Sige, thank you,” aniya sa staff bago nilingo
“Oh my! You mean Mr. Das of Wood Works Enterprises?” hindi makapaniwala na tanong ni Krisha na ikintango naman ni Calista.Akmang magpapaliwanag pa si Calista nang sunod-sunod na bumusina ang mga mga sasakyang kasunod nila.“Tss . . . Oo na nga. Ito na!” ani Krisha na para bang maririnig nga ito ng mga driver ng sasakyang bumubusina sa kanilang likuran.Natawa si Calista nang umirap at bumulong-bulong ang kaniyang kaibigan habang nagmi-make face. Nagpatuloy ito sa pagmamaneho kaya naman tumikhim na siya para ituloy ang dapat na sasabihin kanina.“Yes, si Mr. Das ng Wood Works Enterprises nga. I want to give him something as a thank you gift. Ang laking help kasi ng investment niya sa kompanya namin. And his influence brought a lot of investors in our company. Matagal kong pinag-isipan kung bakit biglang dumami ang mga investor . . . Then I heard from one si ni Mr. Das daw ang nag-recommend sa kanila na mag-invest sa ‘min.”“Wow!” Krisha’s eyes twinkled. “Grabe naman pala si Mr. Das. N
DRAVIS went out to meet his best friend, Sheldon. Si Sheldon ang kaniyang business partner at ang co-developer ng advanced technology na gagamitin sa kanilang itatayong business. Isa itong software engineer at talagang technology genius.Malapit na ang launching ng company nila kaya naman masyado nang abala ang lahat. Kahit pa nasolusyunan na ang krisis sa kompanya ng mga Gomez ay hindi pa rin iyon sapat dahil ang talagang problema ng kompanya ay ang kawalan nito ng advanced technology.Dahil sa pagdami ng mga investor ay posible pa rin namang magkaroon ng fund para maka-avail ang mga Gomez ng bagong technology na katulad ng ginagamit ng kakompetensya nitong kompanya ngunit magiging mahirap para sa mga Gomez ang magkaroon ng advantage dahil parehas na technology lang ang gagamitin.Ang layunin nila ni Sheldon ay higitan ang technology na kasalukuyang ginagamit ng mga kompanya na mayroon sa bansa. They wanted to build a world class advanced technology. Kahit local made lang iyon ay dap
PAGKAALIS na pagkaalis pa lang nina Calista at Dravis ay kaagad na nagtingin ang mag-asawang sin Sheryl at Enrico. Nagngingitngit ang huli dahil sa kinalabasan ng kompetisyon. Hindi nito matanggap na matatalo ito ng isang bata lang at babae pa. His male ego could not accept the result.Kung alam lang ni Enrico ang kalalabasan, sana ay hindi na ito nagpakampante at pumirma sa pinapirmahang agreement ng ina nito. Magre-request sana si Enrico na ulitin ang kompetisyon ngunit wala na. Tapos na. Nakapirma na ang lahat ng mga kasali.I’m sure that Mom helped Calista. Paborito niyang apo si Calista kaya hindi malabong mangyari ‘yon, Enrico said at the back of his mind.Naisip ni Enrico ay hindi magkakaroon ng pirmahan ng kasunduan kung hindi si Calista ang nanalo dahil alam nito na maraming magrereklamo, lalong-lalo na ang lalaki.May araw ka rin sa ‘kin, my dearest niece. Isama mo pa ‘yang loser mong fiancé na wala namang pakinabang.Habang nasa hapag kainan ay kapansin-pansin pa rin ang te
DRAVIS went to Wood Works Enterprises. Hindi naman siya totally nagsinungaling kay Calista kanina. Makikipagkita siya kay Sheldon ngayong araw ngunit hindi ngayong umaga. Mamayang hapon pa sila magkikita ng kaniyang matalik na kaibigan. May mga importanteng bagay muna siyang kailangang gawin sa uma
KINABUKASAN ay nagmamadaling bumangon si Calista dahil sa pakiramdam na parang may mali. Pagkadilat ay doon niya lang na-realize na nakatulugan niya pala kagabi ang paggawa ng presentation.Ganoon na lang ang gulat ng dalaga nang makitang sumisilip na ang liwanag mula sa labas sa siwang ng kurtina
KASALUKUYANG nasa loob sina Dravis at Calista ng kuwarto ng dalaga. Tapos na ang reunion na nauwi lang sa iringan ng magkakamag-anak.Palakad-lakad ang dalaga habang si Dravis naman ay nakaupo sa upuan sa tapat ng tukador. Nakaharap siya sa kaniyang fiancee.“I”m so sorry that you had to witness an
NANG magsabi ang isang kasambahay na handa na ang kanilang hapunan ay nagkaniya-kaniyang nagsipuntahan ang mga miyembro ng pamilya ng mga Gomez sa dining hall. Kasabay maglakad ni Dravis si Calista habang magkahawak sila ng kamay.Rinig na rinig ni Dravis na pinagbubulungan siya ng mga pinsan ng da






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.