Novel & Cerita Unrequited Love Meaning

Hinawakan niya ang aking kamay at pinaupo na ako ng ayos. "Siguraduhin mo lang." nakataas kilay kong sabi. "Kung ganoon, sisimulan ko na palang mang ligaw.. Habang nag aaral ka, mamahalin na kita at kikilalanin nang lubos." maririnig mo sa boses ni Yohann na masaya siya at nakaka taba ng puso na ayos na ang lahat. Akala ko unrequited love itong nararamdaman ko para sa kaniya. O di kaya ay gaya ng kanila ni Euphemia na Unfulfilled. Ayoko talagang umasa sa wala.

Tawag ko sa kanya nang magkaroon ako kaunting lakas upang magsalita at magpaliwanag ngunit naglakad lang ito paalis kaya agad akong sumunod kahit hirap ako sa paglalakad dahil sa laki at bigat ng wedding gown ko. "Huwag na huwag mo akong kakausapin! Simula pa lang 'nung una alam kong may gusto ko sa boyfriend ko eh! Kunwari ka pa naman na ayaw mo akong umalis ng bansa pero hindi ko alam na sa loob-loobin mo pala ay sayang-saya ka sa pag-alis ko upang magkaroon ka ng pagkakataon upang landiin si Erroze! Ang lakas-lakas ng loob mong lumandi at sa boyfriend ko pa talaga!" Panunumbat nito sa akin.

Nakukuha ko ang gusto n'yang sabihin. "But for me? In my opinion, ha, kahit anong sabihin ng iba, hiwalayan mo na! H'wag mo nang bigyan ng chance kasi kapag ginawa mo 'yon may chance na ulitin niya lang rin kasi alam n'yang papatawarin mo s'ya at bibigyan ulit ng chance. Hindi p'wede 'yung palagi ka nalang magiging marupok pagdating sa pagmamahal. Kayang mabago ng love 'yung mali ng isang tao, pero hindi sa lahat ng pagkakataon. Hindi na rin naman kasi love kung nagawa kang lokohin. Love is full of sacrifices, understanding, and forgiving. Love is not just affection. Hindi mo mahal 'yung tao kasi napapasaya ka n'ya. Infatuation lang 'yun!" She chuckled.

Patuloy akong magmamahal kahit hindi na ako. "Oh? Isn't sounding so desperate, Zei? People tend to give up their love for someone when they know that it's an unrequited one. Even I, I'll choose to give up too whenever the pain is unbearable." "There's no such giving up for someone who's truly, madly, deeply in love, Ms. Quintos. Desperate? Maybe. But it's okay to act like that sometimes. Once in a blue moon lang tayo magmahal ng sobra. Kung magmamahal man tayo ulit, hindi na katulad ng nauna kasi nandon na ang takot, duda at sakit dulot ng una."

The pain of waiting for him, hoping against hope, had taken its toll on me. "Kung siguro nasusukat lang ang heartache siguro andun na ako sa maximum level," I continued, tears streaming down my face. It felt like my heart had reached its breaking point, unable to bear the weight of unrequited love any longer. I had been holding on for so long, hoping that things would change, but it seemed like I had reached my limit.

“Sorry, pero kahit ano ang sasabihin mo ay hindi kita susukuan. Nasa bakasyon ako ngayon at ilang araw na lang ay babalik na ako sa training kaya sa loob ng araw na iyon ay hayaan mo akong amuin kita.” Napanganga si Lucas sa sinabi ng dalaga at naalala niya ang sarili noong panahong siya pa ang humahabol kay Claire. There was obviously no chance for him, but he kept pestering her. Alam niya kung ano ang feeling ng isang unrequited love. It was painful, and he didn't want this woman to experience that. Napakaganda nito para lang masaktan dahil sa pag-ibig na nabigo. Ayaw niyang sundan nito ang yapak niya.

Pero kahit pagaanin ko ang kaluoban nito ay hindi mababago na nakatatak na sa isipan nito ang mga dinanas niya. "Gagawin ko ang lahat, kahit kada segundo ay sasabihin ko na mahal kita ay gagawin ko para lang hindi mo maramdaman na nag-iisa ka." Tumulo ang isang butil ng luha niya na mabilis nitong pinalis. "Thank you Connor, chasing my unrequited love is really worth it!" Nakangiting sambit niya sa kabila ng magkakasunod na pagtulo ng luha.

I replied as trying to make my feelings good. "I'm glad to know that since it will never difficult for me to convince him." I frowned because I didn't understand what she is referring to. "What do you mean, Athena?" I asked then continue eating my food. "Greige is someone who hard to know and approach. However, he is romantic so the reason I fell inlove with him crazily." Kwento niya. Pansin ko nga noon. Hirap siyang i-express ang vurnerable side niya kaya ganoon na lang pabago-bago ang kanyang mood.

Sa harap ng lahat, pinatunayan nilang ang tunay na pagmamahal ay hindi nasusukat sa yaman, pangalan, o kahit anong klaseng pagsubok. Ang ballroom ay muling napuno ng musika, ngunit ang tahimik na usapan nina Antonette at Xavier ay tila mas malakas pa sa anumang tunog ng gabi. Sa kanilang puso, natutunan nilang ang laban ng pagmamahal ay hindi lamang tungkol sa kung ano ang kaya nilang ibigay sa isa’t isa, kundi kung paano nila ipaglalaban ang kanilang damdamin kahit sa harap ng matitinding unos.

Sapagkat, ang mga taong iniwan dahil may iba ng mahal ang babae o lalakeng partner nila ay alam na wala na silang aasahan pa. Pero ang unrequited love ay iba. Kaya sila nasasaktan ay dahil sa tingin nila'y meron pa silang pag-asa sa mga taong mahal nila. Pag-asang matutugunan din ang pagmamahal na inaalay nila kahit walang kasiguraduhan. Huwad na pag-asang kayang pumatay ng nilalang. Umupo siya sa isang bench ng resort at pilit na iwinaksi sa isipan ang posibilidad na baka may ginagawa ng masama ang asawa niya kasama ang hipag nito.