Until The End Of Time Mga Nobela at Kwento

“Hindi ko kayang iwan ka, Xy. Kung may isa mang pangarap na hindi natuloy, mas marami pa tayong pwedeng buuin. Hindi ibig sabihin na natapos na ang mundo natin dito. God has purpose, sa right time ibibigay din niya sa atin pabalik ang munti nating anghel, hindi man maging sa sarili nating laman, madaming paraan na ang panahon ngayon.” Tahimik kaming nagpatuloy sa pagtitig sa kalangitan. Sa katahimikan ng gabi, naramdaman kong unti-unti na naming binubuo ang pira-pirasong puso namin.

And this time there would be no mercy. — End of Chapter 16 —

temporarily. Walang nagtatagal sa mundong ito. Lahat nagbabago at kung hindi naman, ay nawawala. Everything and everyone is temporary. Kaya naman habang may oras pa ako, susulutin ko na ang pagkakataong binigay sa akin ng tadhana para makasama ko ang mga mahal ko sa buhay. We don't know what may happen tomorrow. It could be the end of our lives... so we need to enjoy every moment that fate gives us.

my one and only. And even in different world, different universe, different timelines and even in our next life. I will always choose her. (THE END)

I'm so thankful to have her. *'A friend loves at all times, and a brother is born for a time of adversity. Proverbs 17:17 NIV'*

Ilang Taon na rin ang lumipas ngunit tila kahapon lamang naganap ang lahat. Akala ni Timothy at Kendra ay iyon na ang huling tagpo na makakasama nila ang isa't-isa. Ramdam nila ang kawalan ng pag-asa sa mga panahon na iyon. Inilibot ni Timothy ang tingin, tuluyan ng bumalik sa dati ang ganda ng mundo ng mga mortal.

anang matandang lalaki, bakas ang tuwa sa mukha. Ngumiti na rin si Felicia. “Everything happens in God’s perfect time, Ed. Finally, in few day’s time, we will all be complete,” anang matandang babae, bumaling kay Elize na noon ay patuloy sa paglipad ang isip.

Paano siya ngumingiwi sa sakit pero ngumingiti pa rin kapag sila ang kaharap—parang ang ngiti niya ang tanging sandata niya laban sa mundo. Ang mommy nila ang naging buong mundo nila. At ngayon… Binuksan niya ang notebook. At nagsimula silang magsulat. MISSION: FIND THE TRUTH TIME: LUNCH BREAK DESTINATION: RODRIQUE CORPORATION RETURN BEFORE DISMISSAL Tahimik silang tumingin sa kanilang plano. Parang hindi sila naniniwala na ginagawa nila ito. Tatlong bata.

sagot ko naman. Nagkatinginan kaming dalawa. Ang pag-unawa sa mga mata ni Adrian ay sapat na para malaman kong nakuha niya ang punto ko. Ang 'Maybe This Time' ay hindi lang tungkol sa pag-ibig... kundi tungkol sa pagbabago ng aming mga karakter para sa susunod na henerasyon.

Mabilis niyang ipinaliwanag, "Nagsimula ang lahat isang entrapoch na ang nakalipas." "Sige." Bahagyang tumango si James at nakinig nang mabuti. Ang entrapoch ay isang sukat ng oras. Ang isang epoch ay 4.9 bilyong taon, samantalang ang 490,000 epoch ay tinatawag na entrapoch. "Isang entrapoch na ang nakalipas, kumalat ang mga halimaw sa paligid ng Endlos Void at inatake ang iba't ibang pangunahing uniberso.