Novel & Cerita Until The End Of Time

Huminga nang malalim si Kevin nang mabasa niya ito at sobra siyang nagulat. "Diyos ko… Nakakatakot ang ultimate god-level! Anong klaseng nilalang na ang nasa soul-penetration level? Maliban roon, ang isang taong nasa soul-penetration level ay kayang mabuhay ng limandaang taon. Grabe, limandaang taon!" Isang matandang lalaking puti ang buhok mula sa Lancaster family ang sobrang nasabik at namula ang mga mata niya. Kung mabibigyan siya ng pagkakataon na makarating sa ultimate god-level o ang soul-penetration level, mabubuhay siya ng hindi bababa sa apat na raang taon. Napuno siya ng pag-asa nang maisip niya ito.

Kumuyom ang kamao ko at nagtiim ang bagang. Tama. Hindi pa ito ang panahon. Hindi pa ito ang katapusan dahil nag-uumpisa pa lang ang lahat. Pentagon Series #1: Prinsesa Atyrrah END

sabi ni Rafael na dinadama ang malamig na hampas ng hangin sa kanyang mukha. Maya maya nag-iba ang paligid biglang bumalik ito sa normal, nawala na ang kakaiba at malamig na malakas na hangin na humampas sa kanyang mukha, ang pakiusap niya na magpakita sa kanya si Angela at yakapin siya nito ay hindi na kailanman mangyayari dahil ang buhay ni Angela ay nagwakas na, binawi na ng Diyos sa kanila, ipinahiram lang ito kay Rafael para matutunan ni Rafael ang kahalagahan ng oras, ng panahon at ng buhay na dapat noon pa man ay pinahalagahan na niya.

Tanong ko sa kanila. Minerva blinked several times and looked at the stylish calendar na nakapatong sa bedside table ko, napalunok naman ako dahil sa kahihiyan at katangahan ko. But hindi naman siguro counted na katangahan ko 'yon dahil hindi ko naman alam na nandyan 'yan. Martes. Enero 11, 2022 So, ibig sabihin ay parehas pa rin ng timeline sa mundo ko ang pinagkaiba nga lang ay ang mga events na nangyayari. Sandali, mas lalo lang sumakit yung ulo ko.

Nagdasal ako ng taimtim. End of Chapter 8

“Ngayon ay malinaw na ang lahat. Ngayon ay naiintindihan ko na kung bakit kayo iba sa lahat. Ngayon ay naiintindihan ko na kung bakit ang inyong pagmamahalan ay tila hindi karaniwan at tila mayroong banal na kapangyarihan. Ang lahat ay nakasulat na. At ngayon… ngayon ay hawak niyo na ang susi upang wakasan ang lahat ng ito at ilabas ang katotohanan sa liwanag.” “Oo, Mateo…” sagot ko nang matatag at may awtoridad. “Handa na kami. At ngayon… simulan na natin ang huling yugto. Simulan na natin ang paglalagay ng katapusan sa daan-daang taong kasaysayan, gulo, at kasinungalingan. Ihanda mo ang lahat. Bukas… bukas ay ibubunyag natin ang lahat sa buong mundo. Bukas… ibabalik n atin ang katotohanan,

Kaya alam niyang hindi pa rito nagtatapos ang pagmamahalan nila. *****the end*****

I LOVE HIM SO MUCH. THEN END.

(Prisoner of Time) Ang malamig na liwanag ng bukang-liwayway ay sumisilip sa mga bitak ng abandonadong safehouse, ngunit para kay Ryella, ang mundo ay nababalutan ng pulang babala. Sa bawat kurap ng kanyang mga mata, isang timer ang tumatakbo sa kanyang paningin—71:59:58. Tatlong araw. Tatlong araw bago siya maging abo, o bago niya tuluyang iwan si Vladimir para sa isang kalayaang amoy kamatayan.

Napaka sama na ng loob niya dahil sa mga panahong tiniis niya ang lahat para lamang makalimutan ito ngunit anong ginagawa nito ngayon? At doon ito tumigil. **end of chapter**