Unwavering Support In Tagalog Novels & Stories

Hindi na nya natiis na pigilan ang damdamin na sabihin sa pinsan ang tampo nya. Humugot ito ng malalim na hininga. “Bro, you know I support you always, pero ngayon ay nagdadalawang-isip ako. But I trust you. Kung sinasabi mong iba si Paulette, paniniwalaan kita. Kung mahal mo siya, then go. Sana lang ay ingatan mo ang puso mo. Ayaw kong makitang malungkot ka ulit. I want you to be happy too.”

galit na sabi at nagsalita muli. Kaibigan kita pero kontra ka sa plano ko,kala ko ba support to the highest level?.. “Sha makakaintay yang kalachuchi mo sa dilig ok!,ang isipin mo ay wag kang matulad sa sinapit ko, nadala sa basta damdamin pero heto durog at lasug lasog hindi lang halata sa akin pero ang hirap sha..” pang best actress na sabi nito at humirit pa.

“Whatever you need, love. I’ll make it happen.” Nang marinig ko ‘yon, parang may gumaan sa dibdib ko. Tila nagbago na si Miro. Kung anong naisip kong plano, support na siya palagi. “Thank you, this time kasi, dapat maging handa tayo, hindi lang sa labanan kundi sa kaligtasan din ng mga taong hindi na kayang lumaban, gaya ng mga manang,” bulong ko ulit.

Hindi niya maiwasan ang maluha. Wari’y siya ang nakaramdam ng pagbaon ng matulis na labatiba sa kanyang laman. Wari’y siya ang pinagtutulungang hawakan. [ labatiba - syringe ] Mula sa pagiging bayolente at pagiging marahas ay unti-unting nanglata ang mga bisig nito. Nagiging marahan na lamang ang bawat hampas na ipinagkakaloob nito sa mga ayudante.

tugon ko. "Tulungan na kita," sabi ni Alicia. Pagkatapos, tinulungan niya ako sa pamimitas. Tumulong na rin ang iba pa. Blue Irisis symbolize faith and hope. Kaya ito ang naisipan kong ibigay kay mama. Pagkatapos, pumunta na kami sa puntod ni mama at inilagay ang mga pinamitas naming bulaklak. Mama, nagkaayos na po kami ni auntie at ng mga kaibigan ko. Maraming salamat po sa inyo.

natatawa niyang sabi at pinunasan ko naman ang nanggigilid niyang luha. “I promise to support you, love you unconditonally, cherish you and choose you despite everything. I will choose you in the light and in the dark, in joy and in sorrow, when it’s easy and when it’s hard. I will choose you even when fear tries to get in the way, because you are my home, my peace, and the person I’ve always dreamed of spending forever with. Mahal na mahal kita, Love.” kita ko kung paano manginig ang baba at labi niya, halatang pinipigilan ang hikbi niya pero ang mata niya ay punong puno na ng luha kaya naman pinunasan ko ito ulit gamit ang kamay ko kahit pa ramdam ko rin ang luha sa gilid ng mata ko.

Kahit sasabog na ako sa matinding galit ay sinikap ko pa rin na maging kalmado. “Don’t worry, I’m here for you, a-alagaan natin siya at bibigyan ng magandang buhay. Hindi ka nag-iisa, you have my full support.” Madamdamin kong pahayag bago mahigpit na niyakap ito. “Salamat…” umiiyak niyang wika at mas humigpit pa ang pagkakayakap niya sa akin.

pero may kung anong saya na hindi ko maipaliwanag. "Hindi pa naman sigurado," mabilis kong dagdag. "Baka stress lang o pagod." Lumapit si Kealith at hinawakan ang kamay ko. "Anuman 'yan, hindi ka nag-iisa." Tumango ako, at sa sandaling 'yon, ramdam ko ang suporta nila-totoo, tahimik, at buo. At doon ko napagtanto... may mga balitang kayang baguhin ang lahat.

"Thank you, Evo ha? H'wag kang mag-alala, babawi ako kapag naging successful na 'ko." "Bakit ka ba thank you nang thank you? Wala pa naman akong nagagawang malaking bagay sa 'yo. Basta, nandito lang ako para suportahan ka. YOur happiness is my happiness too, Karina. Alam mo 'yan." "Paano kung makakapagpalungkot sa 'yo ang bagay na makakapagpasaya sa akin? Will you still support me, Evo? Mananatili ka pa rin ba?"

Naupo ako roon at humawak sa balikat niya. "Saka na kapag sasama na kayo. Saka na kapag ready ka nang umuwi sa pilipinas. I don't want to leave the two of you here," he said. Ang isang kamay nito ay nasa bewang ko para sa suporta habang ang isang kamay ay sa hita ko at hinahaplos iyon pataas baba. "Then let's go home. Let's go back to the Philipines," sambit ko.