Unwavering Support In Tagalog Novels & Stories

["May bago ka na namang trabaho? Babysitter ka na rin ngayon?" "Allen, pwede bang huwag mo na lang sana munang sabihin ito kina Mama't Papa?" ["Paano kung umuwi ka na lang kaya rito at dito mo na lang ipagpatuloy ang pag-aaral mo, Ate? Kayang-kaya ka naman suportahan dito nina Mama lalo pa't mas matipid at mura ang tuition fees dito.]

"That I can't resist you. Saying I missed you is not enough. I feel so incomplete; all I need is you to help me get through with this. So please stay with me Sayuri, no matter how hard it is, be with me." I can't help but cry in so much happiness, pero ayokong mag mukhang OA sa harap niya kaya tumayo ako at nagtago sa likod ng puno at doon umiyak. Oo ako na ang epic fail pero sobrang saya ng pakiramdam ko na hindi ko na maisip ang gagawin ko. Tumayo rin siya at nilapitan ako.

Sa ilalim ng liwanag ng buwan, nakita ko ang lalim ng kanyang mga mata na may halong paghanga at respeto, ngunit may isa pang emosyon na hindi ko pa kayang pangalanan. “Thank you” bulong ko na halos pabulong. “For believing in me.” “You made it easy, always remember I’m always here to support you sa laban na ito hindi kana mag iisa.” tugon niya. Datapwa’t nag tataka sa huling sinabi nito ay ipinagsawalang bahala ko nalamang.

Tumayo ako at mabilis kong niyakap ang waiter. "Salamat. Salamat ng marami. This means a lot to me." usal ko. Nagpatuloy pa ang palakpakan at may iba pang sumigaw para pagaanin ang loob ko at magpaabot ng suporta. "Oo nga naman, Attorney Ganda! Sa iyo kami lagi anumang mangyari! Tsaka, tanga lang ang naniniwala na ikaw ang may kagagawan ng kapalpakan sa hearing!"

“Manuel! Sobra ka na talaga!” “Ano'ng sobra? Supportive father lang ako na gustong masigurong masarap ang kakainin ng anak ko!” “Hindi ka supportive father lang! Official Matchmaker at Sponsor ka na ngayon!” “Same thing! Minsan lang 'to, e!” Napahawak ako sa aking noo habang napapailing. “Hindi ko na talaga alam kung matatawa ba ako sa inyo o tatakbo na ako pabalik sa kotse ko ngayon din.”

patuloy lang akong nagwalis. "Loukrisha, alam mo ang ibig kong sabihin, mahal kita at alam kong mahal mo rin ako kaya please wag kang magmahal ng iba" tila nagsusumamong sabi niya. What? Napakaunfair mo naman yata.

saad ko "imposible naman yun bess. try mong alalahanin kung sinong kasama mo at pano ka naka uwi dito "walang kung maalala sobrang lasing ako nicole. siguro sarili kulang ang nag uwi saken dito atsyaka wala namang iba na nakakaalam ng bahay ko bukod sa inyong dalawa ni venice kaya malamang mag sarili akong umuwi dito.

Ngumiti ako sa kanila bago umupo ulit sa upoan ko. "While some endings are painful, there are some endings that's worth it." Sabi ni sir Kenn habang nakangiting nakatingin sa'kin. Napangiti naman ako sa sinabi niyan 'yon. "Fight for what makes you happy. Wag mong isipin na lahat ng tao ay sasaktan ka lang. May mga taong may kakayahang mahalin ka tulad ng gusto mo. Lahat ng hirap mo ay masusuklian yan pagdating ng panahon. All you have to do is to keep on fighting and don't you ever give up. You can rest if you're tired, but please keep on going. Magiging masaya ka rin balang araw." Sabi nito na nagpaluha sa akin.

"i can't forget that day when she said that the game was finally over and it's time for her to let you go coz you are finally happy with your family..that she already lost you.,masaya kana daw sa lalaking mahal mo, masaya kana daw sa pamilya mo" Umiling iling na ako. Ang lakas na ng iyak ko. Pinagtitinginan na kami ng mga tao. Nasasaktan na ako at hindi ko na kayang pakinggan pa ang iba pa niyang sasabihin. Baka tuloyan ko ng hindi mapatawad ang sarili ko kapag may narinig pa ako. Ayaw ko na..

Tahimik sana silang naglakad ng makarinig sila ng mahinang palakpak sabay ang mabagal at mabibigat na yapak palapit sa kanila. "Bien Fait! bein fait!" french word ibig sabihin ay bravo o well done. Agad napalilong silang lahat sa pinagmulan nito. "I admired your gutz young lovey-dovey. Do you really think that I will not be notified with your plans and your flight back to your country?" Sinabayan pa ito ng malakas na halakhak ni Johanson. Ang kaba na kanina pa nararamdaman ni Tin ay mas lalong lumala ngayon. Sabi na nga at ayaw niyang sumama muna para masigurong makauwi ng maayos ang asawa bago s'ya.