Unwavering Support In Tagalog Novels & Stories

Namumula ang mga mata nito bakas ng pag-iyak nito. "I promise you, I will not be an obstacle to your path and your dream. I will support you all the way. I will not be the kind to stop you from pursuing your dream. If you have problems, share the burden with me. If you cry, I will make you happy to pay those tears back. If you are alone, let me accompany you in your path so you won't be lonely. And if you fall, I will catch you with both of my arms wide open." Saad niya sa akin na bakas sa mga mata nito ang katotohanan ng bawat salitang iyon. Kumalabog ng malakas ang puso ko at parang nahihipnotismo ako sa kanyang mga mata. Para akong hinihigop kaya wala sa sarili akong napasagot.

Na tahimik si Lukas sa sinabi ni Lyka, “Will you support my happiness Lukas, as a friend?” Pilit na ngumiti si Lukas at hinawakan ang kamay ni Lyka, “Yes, I will support you no matter what. Don’t forget you can always count on me kahit anong oras o pagkakataon man yan nandito lang ako Lyka.” Niyakap ni Lyka si Lukas. Alam niyang nakatagpo siya ng isang mabuting tao at isang mabuting kaibigan, “Thank you Lukas.”

Agad na umangal siya sa akin at hinila ako upang yakapin. “Mas gusto kong awayin mo ako kaysa umuwi roon,” sabi niya. Napailing na lamang ako at yumakap pabalik. Nang bumitaw siya sa yakap ay lumapit silang lahat sa akin. Isa-isa ko silang tinignan at nginitian. Ngayon na may pinanghahawakan na akong tiwala, suporta at paniniwala nila ay mas mayroon na akong lakas ng loob upang lumalaban at tapusin ang larong ito. Mayroon akong sila sa aking likuran at sapat na iyon upang gawin ko ang lahat ng aking makakaya upang lumaban.

“Tandaan mo na kung kayo ni Chaeus hanggang sa dulo ay kayo talaga.” Tumango-tango lang ako. Iyon din naman ang isa sa pinanghahawakan ko. Kung talagang kami para sa bawat isa, anuman ang mangyari ay kami pa rin ang magkakasama nito. “Hindi sa kinukunsinti ka namin dahil kahit saang anggulo ay mali ka naman talaga. Kaibigan mo kami at alam namin ang magpapasaya sa'yo kaya support lang kami sa'yo. Kita rin namin kung gaano ka niya kamahal.”

Sandaling natahimik sa kabilang linya. "I love you...so much," paos na sabi niya na ikinangiti ko. "Fuck, pagkatapos ko talaga sa mga gawain ko, uuwi na ako. I'm going home to you." "Okay, I'll wait then." Weeks passed, at ngayon na gaganapin ang charity event na sinalihan ko. I can feel myself trembling a little. Hindi ko alam kung kinakabahan ba ako dahil mayroong bidding na mangyayari sa event na ito o dahil sa napakaraming tao na nandito sa mismong event.

JANUARY 2025 PHILIPPINES "Nag-aalala lang ako sa iyo, kaya kita pinagbabawalan na umalis na mag-isa. And yes, may tiwala ako sa iyo at suportado kita sa lahat. Pero sana naman isipin mo rin ang sarili mo—huwag 'yung susugod ka na hindi man lang nagplano muna bago umatake." "I'm sorry." Naglalambing na wika ni Marie sa asawa.

sagot niya sabay hawak nang mahigpit sa magkabila kong balikat. “Basta kung saan ka mas mapapanatag, suportado kita. Nandito lang ako palagi para sa 'yo.” Agad niya akong niyakap nang mahigpit. Isinandal ko ang ulo ko sa kaniyang balikat, damang-dama ang suporta ng isang tunay na kaibigan. When she pulled back, she gave me an encouraging squeeze on my arm. Kinuha ko ang aking maleta at dahan-dahang naglakad patungong p***o. Bago tuluyang humakbang palabas, tumigil ako at lumingon sa huling pagkakataon.

Unti-unting bumagsak ang luha sa kanyang mga mata. Allen stretched out his orms ond cooxed her softly, “I will not let you give up the glory you deserve for me. Deserve mo itong opplouse o suporta. Sa mundong ito, os long os it is whot you wont, I will send it to you.” "Hinding hindi ka lilipat ng kahit anong likuan." "Dahil mananatili ako sa tabi mo at hahawakan ng mahigpit ang iyong kamay."

“Sususportahan mo ako? Susuportahan mo pa rin ako kahit sobrang tanga ko?” Nanunubig ang mga mata nito nang marinig ang aking sinabi. “Ano ka ba. Of course, I still support you. Kahit gaano ka kasungit sa ‘kin, kahit na minsan napakama-pride mo, still you’re my friend. Ang dami na nating napagdaanan, Ivy. You’re a human and you commit mistakes. Ang importante, natuto ka. May natutunan ka. Some pain are ones way for you to open your eyes. Kaya okay na maging tanga, magkamali, at maging tao. Just always remember, no matter what it’ll take. No matter what will and could possibly happen, you’re still my friend. Tandan mo ‘yan.”

tanong mo sa kanya. "Ay kailan ba kita hindi sinuportahan?" Humalakhak siya. "Number 1 supporter mo ako, pangalawa lang 'tong mama 'to." Hinampas naman siya ni mama kaya natawa ako. "Anong pangalawa lang ako?" "Ma, si papa kasi eh, kahit makipagbugbugan ako support niya ako!" "Naku! Sige, tanggap ko nang pangalawa akong susuporta ako pagdating sa kalokohan!"