Unwitting นิยาย & เรื่องราว

Iyon ang totoo, mas pabor dito ang mga taong madiskarte sa buhay. Lumipas ang ilang oras na nagtitipa lang ako sa laptop hanggang sa di ko na namalayan ang oras. Maaga pa naman pero ayoko talaga sa nale-late. Maaga kaming nakarating sa conference. Umupo ako sa isang upuan at tahimik na naghintay. Higher positions from different companies will be here, and the CEO of this big financial firm. At that age, he's powerful. I wonder why those big and popular companies have lower net worth than us.

masungit na sabi na niya. Grabe naman ang mga tao. Ang susungit nilang lahat. Inawaan pa ni Noah ng kasungitan ang secretary niya. Bago kami pumasok ni Noah sa loob ng office niya ay sinilip ko muna ang secretary na nakatingin sa amin pero hindi naman siya nagsungit bagkus ay ngumiti pa ito at kuaway sa akin kaya nginitiian ko na lang din siya.

May bigla ba namang nambibigla. Aligaga akong mag-review sa upuan ko. Halos nakayuko na nga ako. Nananakit na 'yong batok ko. I heard my classmates enter the room one by one. But I didn't mind looking up to check kasi hindi dapat ako nagsasayang ng segundo. Every second counts here. Dapat ay maipasok ko sa utak ko lahat ng necessary information.

Bang! Bigla siyang napahinto sa pagtakbo at biglang napayuko sa gitna ng kalsada habang sakop ng dalawa niyang palad ang magkabila niyang tainga. Nangangatog ang mga tuhod niya at halos hindi siya huminga sa sobrang takot kaya nakalimutan na niya tumatakas pala siya. Isang nakakatakot na alaala ang biglang bumalik sa memorya niya habang tumatakbo siya. Kagaya ngayon ay tumatakas din siya sa lalake na kahit hindi niya makita ang mukha ay kilala niya naman ang boses.

ani ko, umupo naman sila pareho at saglit na tumahimik ang paligid. All I can say that this is super awkward. Nagmumukha akong third party or something na hindi healthy sa relationship. Maganda ang porma nila, habang ako hindi ko ma-explain, haggard nalang siguro. Almost 14hrs din ako sa work and it's not healthy.

"Huwag mo kung lapitang hayop ka,hindi ka talaga mapagkatiwalaan,hindi ka parin nagbabago,akala ko nagbago ka na,sinungaling ka rin pala talaga!" Nasaktan ako ng makita siyang ngumiwi dahil naigalaw niya ng husto ang braso niya at konektado iyon sa balikat niya,agad ko siyang ibalalayan at wala na siyang magawa dahil kahit anong gawin niyang pagpapalayo saakin ay di ko susundin. "Ano ba,huwag mo kung hawakan!"

Hindi puwedeng magpakita ng kahit anong bakas ng gabing hindi dapat malaman ng mundo. Naligo ako, nagbihis nang maayos, at sinuot ang pamilyar kong corporate armor—plantsadong polo, blazer, relo. Bago ako lumabas ng unit, saglit akong tumigil sa pintuan. Tahimik ang loob, ngunit punô ng alaala ang bawat sulok. Hindi ko iyon tinalikuran. Dinala ko iyon sa akin.

unti-unti siyang ngumiti kaya tumango na ako nang bahagya. Isa sa mga rason ko kung bakit ayaw ko pang mag-commit ay dahil ang dami ko pang dapat unahin. Ayokong may dumagdag sa priorities ko. Mahihirapan akong gawin ang mga dapat kong gawin kung commited ako sa kanya. Hindi kasi p'wedeng updated siya sa lahat ng plano ko. Hindi lang naman kasi love ang reason kung bakit nagcocommit ang isang tao. Dapat, handa ka rin sa responsibilities... at hindi pa ako handa. Ni hindi ko nga alam kung mahal ko na siya. Ang hirap naman maging teenager.

Hindi lang yon, Paano ko nagawang kalimutan ang anak ko ng ganun kadali? **ᴡʀᴏɴɢ ɢʀᴀᴍᴍᴀʀ , ᴡʀᴏɴɢ sᴘᴇʟʟɪɴɢ ᴀɴᴅ ɪɴᴄᴏʀʀᴇᴄᴛ ᴘᴜɴᴄᴛᴜᴀᴛɪᴏɴ ᴍᴀʏ ᴏᴄᴄᴜʀ** ᴘᴀsᴇɴsʏᴀ ɴᴀ ᴘᴏ ɪɴ ᴀᴅᴠᴀɴᴄᴇ..

Her response was curiously muted, her body remaining still and unresponsive, as if she was testing her own resolve, pushing herself to see how far she could resist his advances. Tinungga nito ang natira sa lata ng iniinum na beer saka tumingin sa nagsasayaw na apoy sa fire pit. "Contrary to my belief that if you're not planning on having children, then..huwag nang makipagtalik. Sperm is life, and every time you have sex without intending to conceive, you are destroying a potential human being." She popped open another can. Tinungga ulit ang laman.