Novel & Cerita The Neighbors

Matapos ang kanilang hapunan ay nasa sala na ang kanilang ina kasama si Ysharra na sabay na nilalaro ang apo nito, dumaretso naman ang kanilang ama sa opisina nito dahil Nakatanggap ito ng tawag regarding sa minahan nila sa England. Si Kudos at Ribal ay nasa may garden, nakaupo at nagka-ayaan na mag-inuman. Simula ng maging parte ang kaniyang kuya sa isang lugar na alam niyang delikado ay hindi na sila masyadong nagkaka-usap. Nang mag boost naman ang career ni Kudos sa MMA ay nawalan na din siya ng time kaya may katagalan na rin simula ng magkaharap silang dalawa sa inuman. Hindi man nila sabihin sa isa’t-isa ay masaya sila sa achievements nilang magkapatid kahit may oras na parehas silang n

Ang mga matatanda'y abala sa kwentuhan at tawanan. Nang sumapit ang gabi ay kaunti na ang bisita. Umuwi na ang ibang kapitbahay at ang mga bata dahil napagod sa paglalaro. Though, my friends and the other younger neighbors stayed. Mag-iinuman raw. Kaya naman pinapasok ko na si Carson sa loob. I just think it's inappropriate for him na makihalo sa amin habang nag-iinuman.

"W-what? Neigbors? Tayo? Are you kidding—hey! Huwag mo nga 'kong talikuran! I'm still talking here, Mister!" Nakangiti siyang humarap sa akin. "Yes, we're neighbors. That door next to yours is my condo unit." "Seriously, are you stalking me?" He licked his lips and shook his head. "No. I bought that unit months ago." Napamaang ako. "But it was occupied by Alodia!"

Nakabalik na pala siya. "You're gonna regret entering Tenement Uno," she added. Hindi ko siya magawang sagutin sa sobrang sakit na pabalik-balik sa ulo ko. Maybe she's right. This is my end. I slowly closed my eyes, trying to remember the moment with my friends, workmate and my neighbors in Tenement. Bidding goodbye is a hardest thing for me.

Pumasok sila sa loob ng bahay ni Alleah. "Sorry na, Alleah. Hindi kasi ako pupwedeng magpahatid mismo sa bahay ko." "At bakit naman, aber?" Nagtatakang saad nito. Samara scratched her nape. "Well, that man... he's actually my neighbor. Pero hindi nya alam na magkapit-bahay kami."

May pagkasuplado talaga ang batang ‘to. “Dylan, I’ll show you my doll collection! And my books, promise you’ll like them!” Napatawa ako. Sana hindi mainis si Dylan sa kakulitan ng anak ko. Pagdating namin sa condo… “Dylan! You didn’t tell me we’re neighbors! OMG, steps away lang tayo. Don’t you think it’s destiny for our family?” kumikislap ang mata ni Aiah. “Don’t you think our plan will work?” dagdag pa niya, super kulit.

Sagot ko naman sa kanya. Kumunot naman ang noo nito. "Prime? Who's Prime?" Agad na tanong nito, na hindi ko maintindihan kung bakit kunot na kunot ang noo nito. "She's my neighbor. She's living next to my unit." Sagot ko sa kanya. I sounded like he knows where I am living. Well yes, he knows dahil naihatid na nga niya ako di ba? "A girl. I see." Tugon naman nito. "You haven't visited the landmarks yet?"

“Good morning.” Muntik na akong mapatalon sa gulat nang makarinig ako ng isang boses. The voice came from the veranda of other unit. Kahapon ay may narinig akong naglilipat doon. Mahigit isang buwan na rin mula nang napansin ko na bakante ang kabilang unit. It's former owner was a woman in her thirties. Ilang beses din kaming nagkikita dito sa veranda at nagkakasabay sa elevator pero hanggang tango at ngiti lang ang nagagawa namin sa isa't-isa. Well, I just hope the new owner of this unit next to mine was just like my old neighbor. Subalit napamaang ako nang ibaling ko ang tingin sa kabilang unit.

Nagkataon lang ba ang pagkikita namin dito o sinasadya niyang sundan ako? "No, thanks – I’m still full." Walang-ganang sabi ko. "Besides, forget about that accident. I hope you know how to drive properly now." Walang emosyong dugtong ko. Ngumiti naman siya at pinilit parin niya akong kunin ang pagkain kaya wala na akong nagawa kundi tanggapin ito. Gusto ko nalang din na bumalik sa kwarto at magpahinga. "By the way, we’re neighbors – our units are right next to each other. If you need anything, just knock or call me." Nakangiti paring sabi niya. Hindi naman ako interesado sa kanya. Hindi naman kami close.

bulong ko. "So? Hindi naman siguro masamang manirahan ang kagaya naming mahihirap dito diba," nakataas kilay na sabi ko dito. Uminit ang ulo ko kasi sa isiping dito sila nakatira ng kanyang asawang impakta na yun. Ayoko pa man din silang maging neighbor. Gusto ko ng may peace of mind kaya sana huwag naman.