Uri Ng Aswang Mga Nobela at Kwento

Maarteng wika nito " Talaga lang ha." wika niya. Magtatatlong buwan na siyang nakikitira kasama ng kanyang kaibigan sa Davao at nagpapasalamat siya dahil wala man lang ideya ang binata sa kinaroroonan niya. Hindi naman kasi siya sikat kaya walang pakialam ang mga taong nakakasalamuha niya. Hindi rin niya kinontak si Sophie dahil alam niyang tinawagan na rin ito ng lalaki tungkol sa kanya. Malaki na ang tiyan niya at isang linggo na lang ang hinihintay niya at malalaman na niya ang gender ng baby niya. Excited na siyang mangyari iyon.

"Ito ay isang nilalang. Isang conscious entity. At ang Void Cartel, sa kanilang kasakiman, ay hindi alam na sa bawat pagbukas nila ng kanilang mga portal, binibigyan nila siya ng isang maliit na siwang para makita ang ating mundo." "At ngayon," pagpapatuloy niya, "dahil sa pagsabog ng inyong portal, ang siwang na iyon ay naging isang malaking butas. Naramdaman niya tayo. At paparating na siya."

"May isang Ursa mula sa Primordial Realm Era na nagtatago sa labas ng universe. Isa siyang ticking bomb at kailangan ko siyang alisin. Kailangan mo akong tulungan.” "Hindi ko magagawa." Agad na tumanggi si Morangorin na tumulong. “Nagbibiro ka ba, brat? Ang isang Ursa na nag eexist mula noong Primordial Realm Era ay tiyak na isang Acmean. Paano mo inaasahan na tutulungan kita? Ayokong mamatay, kaya kalimutan mo na. Talagang hindi kita matutulungan. Bibigyan kita ng mga prutas."

ULTRA GAYS GALAXY 2020 REMAKE ©Kaminari amanashi ULTRA FOUR: Kitsune Isang malakas na pagsabog ang umugong sa paligid kung kaya't napabalikwas ako ng bangon at bumilis ang tibok ng aking puso, na wari'y nakipaghabulan ako sa kabayo. Nilakbay ko ng tingin ang aking paligid at tila nandito ako sa walang hanggang gubat; madilim at puro nalantang puno ang na sa paligid.

"Bakit agad-agad, ako naman ang magtatanong---" "Shut up, kung ayaw mong ihulog kita,"sabi nito. "Ito naman init ng ulo mo, pero isa lang alam kong sigurado ako. Your not human... your a vampire." Hindi naman umimik si Mavy. Pero tuluyan na silang bumalik. Pangko pa rin siya nito, pinabayaan naman niya dahil sinusulit na niyang nagpakulong sa matitipunong bisig nito.

I slowly open my eyes to see a strange room and as I slowly look down, I know I'm FUCKING DOOMED! Isang maputing kamay ang paulit-ulit na kumaway sa harapan ko. I just keep my stare straight. Trying hard to remember what happened to me... "Oh my gosh! Wag mong sabihing pumasok ka dito ng banggag?" Maarteng tanong ni Asura.

Pumalit si Sophie sa kanyang kapatid upang magpakasal sa isang lalaking kilala lamang bilang tambay at barumbado. Namumuhay sila sa matinding kahirapan. Ngunit hindi niya inaasahan na ang kanyang asawa ay isa pa lang misteryosong bilyonaryo na may hawak ng napakalaking kapangyarihan at impluwensya. Hindi makapaniwala si Sophie sa kanyang natuklasan; nagmadali siyang bumalik sa kanilang maliit na inuupahang bahay at sumugod para yakapin ng kanyang asawa. “Sinasabi ng lahat na ikaw daw si Young Master Creighton… totoo ba ‘yon?” Hinaplos ng lalaki ang kanyang buhok. “Magkamukha lang kami.” Sumimangot si Sophie. “Napakasama ng ugali ng lalaking iyon! Pinipilit niyang ako daw ang asaw

Dinala nila ako sa likod ng building saka pabatong binitawan sa gilid ng pader. "Bakit mo nilalandi si Kenji Sandoval alam mo bang hindi kayo bagay? Mukha kang paa at mukha naman siyang anghel" kumento pa ng isa. Makamukhang paa naman itong mga ito akala mo kegaganda.

Tumango siya, nagpaumanhin, ngunit nanatili siyang nakatitig sa mukha ng lalaki. Muntik na siyang mapahiyaw. Ayieeeeeeeeeeeeeeeeeee! Si Hugh! Nanlaki ang mga mata niya. Si Hugh Perez. Si Hugh Perez talaga ang kaharap niya. Hindi ito hallucination. Hindi ito panaginip. Ito pa rin ang Hugh na nakita niya ilang buwan na ang nakalilipas—mas gwapo pa yata ngayon. Naka-hood ito, mukhang low profile, pero imposibleng hindi siya makilala ng sinuman.

“Pssst… pssst…” Napalingon lang ako, wala naman. Siguro guni-guni na naman iyon ng buntis. Ngunit pagharap ko, tumambad sa mukha ko ang isang nilalang. “ASWANG!!! HELP! ASWANG!” Hindi ko napigilan ang sarili kong mapatili. Ang malas ko lang, dahil hindi na nga ako narinig ng mga kasama ko sa bahay, naunahan pa akong matakpan ang bibig ko ng nilalang na iyon.