Novel & Cerita Utang Quotes Funny

Makalipas ang ilang sandali, ngumiti si Samuel at sumagot siya, “Makakalimutan ko na sana ito ko hindi mo ito binanggit. Oo, may utang ka pa rin sa akin.” Ngumiti si Quentin. “Alam ko na nakalimutan mo na siguro ito dahil sa busy mong schedule, pero hindi ko ito kinalimutan kahit kailan.”

"Hah? Utang? Wala naman. Ang alam ko sa tuwing umuutang ang mga magulang natin sa'yo nila sinasabi." "Oo nga, pero bakit 'yung utang sa kanya hindi ko alam." Bulong ni ate na parang nagtataka. "May problema ba ate?" "Ah..wala.wala.wala. wala." Nilapag nung katulong yung juice sa lamesa at agad akong uminom. "Kamusta ka naman dito?" pagbabago ko ng usapan. "Ayos lang naman. Buti nga pinayagan ako ni stranger na pumasok pa."

'Anuman ang mangyari, tatakasan kita, Uncle Drake," saumpa ko pa. "Alam mo, Abby, mabait pa nga ako kung tutuusin. Kumpara sa ilang milyong utang ng tatay mo, sa tingin mo ba sapat kang kabayaran?I don't see you worth millions, though. Gaano ba kamahal ang tingin mo sa sarili mo? Ako ang tipo ng taong kahit gaano kaliit na barya, kahit ultimo piso, kapag may utang ay sinisingil ko. Kaya sa laki ng utang ng ama mo sa akin, hindi ba dapat masulit ko, ultimo huling patak ng dugo mo ay kulang pa?" Kinilabutan ako sa sinabi nito, pero hindi ko pinahalata.

Kaya mapait na lamang akong napangiti, at hindi maiwasang mag-angat ng tingin para salubungin ang kaniyang mga mata. “Marami pa kasi akong mga babayarang utang ng mga magulang ko. Milyon pa ‘yon,” natatawa kong sagot. “Mabuti nga, dahil hindi naman nila ako pini-pressure. Kaya lang ay kailangan bang ganoon na lang palagi? Aabusuhin ko na lang ba sila? Sa hirap ng buhay ngayon, alam kong posibleng dumating ang araw na ipi-pressure nila akong magbayad. Sana lang, kapag dumating ang panahong ‘yon, magagawa ko na kaagad bayaran.”

kaswal na sagot nito habang nakasunod ang tingin sa dinaanan ni Alie. Kunwari ay naniwala ako sa kaniyang sinabi. Tumango ako dito at humilig sa pader. "Napakahumble niyo naman po, Uncle. Hindi po biro ang halagang twenty million na utang. Hindi ko maisip kung anong kabuhayan ang meron kayo upang mabayaran ang malaking halaga ng utang." manghang saad ko dito. Natigilan ako sa aking sinabi. Hindi naman siguro masama ang sinabi ko 'di ba? Pilit ko ngang pinapaganda ang binibitawan kong salita upang hindi niya mahalata.

MAYA Sahod ko, minus utang sa ospital ni Tatay. Minus utang sa libing ni Nanay. Minus unpaid school fees ni Teo. Negative six hundred twenty-two thousand pesos! Napabuntong-hininga ako. Kahit utangin ko pa ang future ko, hindi ko pa rin mababayaran talaga ’to. Binuksan ko na lang ulit ang message ni Tina para lumakas ang loob ko.

Tuwang -tuwa itong nakikitang naiinis ako. "Why aren't you happy? You're so unfair. You owe me that night you know?" Ah talagang ako pa ang may utang!? "Ako na nga ang lugi dahil iniwanan kita ng one thousand ako pa ngayon ang may utang sayo? Tsaka ba't ka ba nagagalit eh, totoo naman yung sinabi ko."

"Patawad kung hindi namin sinabi ito sa 'yo. Pero may malaking pagkakautang kami at ikaw lang ang pwedeng tumulong sa amin kaya ka namin pinauwi," "Ma, pwede ba, diretsuhin n'yo na ako? Ano'ng utang? Akala ko ba okay lang ang lahat dito? Palagi n'yong sinasabi na ayos lang. Hindi ko nga alam na wala na pala sa atin ang bahay, eh! Sinabi n'yo sa 'kin na maysakit kayo. Sana sinabi n'yo na lang 'yung totoo! Saka kung utang, kaya naman bayaran 'yon, eh. May ipon naman ako kahit paano sa ilang taon kung nagtrabaho. Siguro sapat na 'yon para mabayaran ang sinasabi n'yong utang," Ani Kiara at tumayo.

Natawa na lang ako sakaniya at ginulo ang kaniyang buhok na kaniya namang ikinainis lalo. "Magtrabaho ka ng mabuti, ha?" sambit ko. "Magtrabaho lang kasi hindi ako mabuting tao!" "Hahaha oo nga, noh? Osya ma'am, next time na lang po ako bibili sainyo...hindi po ba puwedeng umutang muna?" pagbibiro ko. "Umalis ka na rito inamo." "Hahahaha! Oo na, G na G pota."

“Kung tungkol naman po sa pera… Na hindi ko naman utang, walang-wala ho ako ngayon. Alam niyo naman na simple lang naman ako at pamumuhay na meron po ako. Balita ko po andito ang mga kapatid ko. Ano po ang ginawa nila sa pera upang umutang ng ganyan kalaki?” “Iha, mabuti akong tao kaya nagpapahiram ako. Ngunit kapag hindi sila sumunod sa usapan dyan ako hindi natutuwa. Lumalabas ang pangalawa kong pagkatao na hindi maganda.” Pagbabanta na nga ni Tatang.