Veronica Open The Door Mga Nobela at Kwento

Her phone was ringing on the other line but I don’t heard anything here inside of her room. That time, hindi na ako nakapag-isip pa ng tama. Ang pumasok na lang sa isip ko ay umalis na lang siya bigla nang makita niya kami ni Veronica kanina sa loob ng kwarto ko. I slammed her door shut loudly and I'm still calling her on the phone when I decided to go downstairs.

Pinagpatuloy namin ang panonood, binuksan na nito ang pinto, pero bago pa tuluyang lumabas ang lalaki ay nagsalita si Veronica. “Just do it okay?!” rinig kong singhap ni Veronica sa video. “I know how much you want this child, so please. Please, get that fcking phone!” Phone? “Calm down. You’re getting hysterical over a piece of trash. I’ll handle it.” Boses nga ng lalaking nasa harap ko. “If you can’t get it. Just… just kll Sylviea!” giit ni Veronica sa video, ang tono niya ay punong-puno ng kasamaan.

Hindi alam ni Veronica kung anong isasagot niya kay Sin, kaya ni angkla na lang niya ang kanyang mga braso sa leeg nito at niyakap "Thank you," ani niya habang yakap yakap ang binata Gumaan na ang pakiramdam ni Vedonica pagkaraan ng ilang minuto. Pinakawalan niya sa kanyang bisig ang lalaki tsaka nginitian. "So, pwede na ba?" ani nito sa kanya pagkaraan ng ilang segundo. "Ha?" Napakurap-kurap pa si Veronica. "Pwede ko na bang ipasok sa loob mo? Kanina pa rin ito sabik na sabik makapasok sayo."

“Cyanne, kung nandiyan ka—” Walang sumagot. Pero ramdam ko. May presensya. Bahagyang humarang si Veronica sa daan papunta sa hagdan. “Sabi ko sa’yo, wala siya rito.” “Kung wala siya rito, hindi ka dapat kabahan na umakyat ako,” diretso kong sagot. Hindi siya umatras. “Wala kang karapatang mag-imbestiga sa bahay ko.”

Subalit kaagad din silang umatras nang makitang bihag ko ang amo nila. "'Tay buksan n'yo na po ang pintuan." Utos ko kay Tatay na mabilis niya naman tinugunan. "Mga walang kwenta kayo! Kunin n'yo ako sa babaeng ito!" bulyaw ni Veronica sa mga tauhan niya subalit puro porma lamang ng baril nila sa akin ang nagagawa ng mga ito. Tagumpay na nabuksan ni tatay ang pintuan, nang maramdaman ko ang samyo ng hangin sa aking likod mula sa labas.

Kahit anong doorbell nila ay wala parin magbubukas dahil ang katulong pinagtago na nila at binilin na wag buksan hanggat hindi sila makaalis . ''ano gagawin natin mukha atang huhuliin na nila tayo sigurado ako na pakana ito ni Celine .'' pumasok sila sa loob at pumunta sila sa mga kuha ng cctv para tignan kung may mga pulis pa sa likod para doon sila dadaan . Dahil wala sila ideya kung bakit may mga pulis sa labas ay agad niyang pinag impake si Veronica. Dinala lang ni Veronica ang mga alahas at pera nito at kaunting damit para maglayas .

Gabi na at ang alam ko kapag mga ganitong oras tulog na halos lahat ng tao dito sa mansion. Akmang tatayo na sana ako para tingnan kung sino ang kumakatok ng marinig ko ang boses ni Sir Rafael. Hindi ko mapigilan na mapataas ang aking kilay ng maisip na sya lang pala ang nasa labas. Sabagay ito ang palaging pumapasok dito sa kwarto ko. Mabuti na lang at inilock ko ang pintuan. Bahala sya dyan, manigas siya. wala akong balak na pagbuksan siya ng pintuan. '"Veronica...open the door!" narinig kong wika nito. Himala, mukhang hindi na sya galit. Baka nahimasmasan na at naayos na ang lumuwang na turnilyo sa utak.

“Nandito lang ako sa labas ng pinto. Isang sigaw mo lang, papasok ako.” Lumabas si Damon at dahan-dahang isinara ang pinto. Naiwan ang dalawang babae sa gitna ng silid na napalilibutan ng naglalakihang bookshelves. Naupo si Veronica sa isang leather na silya. Parang bigla siyang tumanda ng sampung taon. Ang kanyang dating maningning at mapagmataas na tindig ay tila naglaho na ngayon. Tumingin siya kay Jesza na nananatiling nakatayo sa kanyang harap.