Veronica Open The Door Mga Nobela at Kwento

Napabuntong-hininga ako at muling lumingon sa paligid ng kuwarto. Pagdating ko sa sala ay inayos ko ang lahat ng kahon malapit sa pintuan. Ilang minuto lamang ang lumipas ay narinig ko ang pagbukas ng main door. Napalingon ako dahil pumasok si Veronica. Halata sa mukha niyang pagod siya ngunit agad ding napalitan iyon ng pagtataka nang makita ang mga kahon sa sala. "Celeste, ano ang nangyayari rito? Bakit parang lilipat ka ng bahay?" tanong niya habang naglalakad palapit sa akin.

Nababagot na ipinaikot ko ang mga mata ko sa kaartehang naririnig ko sa matinis na boses niya. Nakarinig kami ng dalawang katok sa pintuan bago bumukas iyon at iniluwa sina Señora Vivero kasama ang dalawang mag-asawa na hinuha ko ay mga magulang nina Olivia at William. “Sir, nandito na ho ang mga magulang nina Mr. Saavedra at Ms. Vanderhurst,” magalang na wika ni Señora Vivero bago iminuwestra ang mag-asawang may maayos at maaliwalas na disposisyon bago niya sunod na ipinakilala ng mag-asawang parehong nakasimangot at seryoso. “Ito sina Mr. and Mrs. Saavedra at sina Mr. and Mrs. Vanderhurst.”

Hindi siya sumagot at binilisan lang ang paglabas sa bintana. “I am going to open this if you don’t respond to me with our without your consent, Miss Verena!” dinig niya pang ani nito. “Shit!” She cursed. “Wait, asshole! I'm pooping! I'll sue you if you open that fucking door!” sigaw niya pabalik. Natataranta na siya. Any minute now, the door will open. Kailangan niyang bilisan ang kilos. “Make it fast, Miss Verena. It was past midnight. We need you to take you home!”

At hindi iyon alam ng lahat. Matapos ang huling hithit ko sa sigarilyo, narinig kong nagbubukas ang pintuan. Agad akong nagtago sa likod niyon. Pagbukas ng pinto, dumungaw si Veronica. Hinila ko kaagad ang kanyang buhok papasok, saka ko isinara ang pintuan. Agad kong hinawakan ang isang maliit na bakal na tumalsik mula sa upuan, saka ko siya pinukpok sa bibig.

Huwag ganito. ​The footsteps stopped right outside the closet door. The knob turned slightly. ​I squeezed my eyes shut. Atticus didn’t flinch. He was like a statue carved from ice and rage. ​"Babe! Let's go!" Veronica called out from the door. ​Jason paused. The knob turned back. "Coming." ​The footsteps retreated. Then, the sound of the main door opening and closing. ​Beep. Click. ​Locked. ​Silence engulfed the room again. But the tension in the closet didn't dissipate. If anything, it exploded.

Ngayon pa lang na iniisip niya masayang masaya na nga siya. Nang maligpit na nga niya ang kanyang gamit. Lumabas na siya sa kanyang opisina. Marami rin siyang ala-ala rito at di niya iyon makakalimutan.. Pagpasok niya sa loob agad siyang hinila ni Damian at sinandal sa pintuan. "Gosh! Anong trip mo?" tanong ni Veronica dahil hinahaplos na nito ang hita niya papasok na sa loob ng kanyang v-line cut skirt. "Uhmmm! Ungol niya nang makapa nito ang umbok ng pagkakababae niya at mabilis nitong naalis ang panty lace niya ng isang iglap lang.

Habang nakaupo siya sa veranda ng mansion, nakasandal sa malambot na upuan, nakatingin sa hardin habang s********p ng tsaa, marahan siyang niyakap mula sa likod ni Leonardo. Amoy niya ang pamilyar na halimuyak ng pabango nito na laging nagpapabilis ng tibok ng kanyang puso. “Good morning, Mrs. Verano,” bulong ni Leonardo sa kanyang tainga, sabay dampi ng halik sa gilid ng kanyang leeg. Napatawa siya, bahagyang umiwas dahil sa kiliti ang dulot ng hininga nito. “Leonardo, baka may makakita sa atin dito.”

bahagya siyang napahinto, "si Luciella siya ang bagong Director, at ngayun din ang first day niya-" Hindi naituloy ni Ethan ang sasabihin ng biglang bumukas ang pinto ng opisina niya. "Oh my, pumunta ako dito para mag-hello sayo, hindi ko alam hanggang opisina pala ay naglalandian kayo. Pwede ba ang office romance?"

Mukhang matagal na nilang pinaplano ang pagbagsak ko. "Also—" Hindi na natuloy ang sasabihin ni Mom dahil biglang tumunog ang doorbell. Ilang segundo lang ay bumukas ang pinto. At agad naming narinig ang isang masiglang boses. "Tito! Tita!" Napalingon kaming lahat. At nang makita ko kung sino iyon, agad akong napabuntong-hininga. Si Veronica. Ang pinsan ko sa side ni Dad.

Hanggang sa dumating si Veronica. Si Veronica ay isang simpleng Filipina na may mahinahong boses at may mahabang pasensya. Siya lamang ang tanging assistant na nakatiis sa masungit at demanding na si Anthony. Bagamat madalas siyang magkamali, laging palpak sa spelling at minsan ay nalilito sa timezone differences, hindi niya alintana ang sigaw ni Anthony sa Zoom o ang mga email nitong puno ng red marks. "Pay attention, Veronica! O di kaya ay, Focus!"—ito na ang palaging linya ng amo sa kanya. Ngunit nanatili siya. Hindi dahil sa sahod, kundi dahil sa respeto at pang-unawa niya sa kanyang boss. Hindi lingid sa kanya ang pagiging single dad nito at ang lungkot na namamayani sa likod ng malalam