Victorian Chambermaid Mga Nobela at Kwento

Five years ago, tahimik ang buong dining room sa mga oras na iyon habang nakatayo lang kaming mga maid sa gilid, naghihintay na tawagin. Pero si Doña Elena? Ramdam namin ang init ng dugo niya na kumukuryente sa buong sulok ng pader. ​"Isang maid? Really, Marco?" basag ni Doña Elena sa katahimikan matapos mapatigil sa kanyang kinakain. "Ang baba naman ng standards mo! Sa lahat ng babae sa mundo, bakit sa maid pa?"

Tanong sa akin ng seamstress. She's the famous seamstress in town. She is called Madam Lucille. She's been making noble's dresses for hundreds of years and her reputation when it comes to making one is unsurpassable. She also starts to create trends and now, she is starting to influence the immortal to wear victorian dresses. It's not modern clothes but definitely not a dress that was worn in thousand of years in Valeria.

Gusto kong ilabas ang dulo ng dila ko para sabihin na buti nga pero hindi ko na ginawa baka lalo itong ma-triggered at saktan talaga ako. "And she's my maid, you're not allowed to lay your finger on her," he said in his authorative voice which bring me peace na hindi ako maaabuso ng babae niya. "But you tolerate her disrespectful behavior!" she outburst. "She's such a naughty maid at napaka-palasagot pa! Saang squater area mo ba ito napulot ha?" nanggagalaiti pa nitong tanong kay Sir Hades. Luh? Maka-squater naman.

"Pwede mo bang punan ang mga detalye mo dito? Papapasukin ka namin pagkatapos naming ma verify ang iyong pagkakakilanlan. Inabot ng maid ang isang clipboard na may form. Ginawa naman ni Claire ang sinabi sa kanya at iniabot pa ang kanyang ID. Matapos maghintay sa labas ng halos sampung minuto, sa wakas ay pinayagan na siya sa pintuan. Sa oras na ito, nag aalmusal si Victoria sa isang eleganteng pavilion nang mabalitaan niyang gustong makita siya ng isang dalaga. Natigilan, saglit siyang nagtaka kung ang babaeng tinutukoy ay si Atashia. Si Miss Gray ba? 'Hindi, matandang Mrs. Dee. Ito ay isang ginang na nagngangalang Claire Smith; sinabi niyang kaibigan siya ni Young Master Clifford.' Pinunas

kinindatan ko s’ya at saka bumalik ang paningin ko sa salamin. “Baliw ka na,” napapailing na sabi n’ya. Napatayo ako nang bumukas ang dalawang pinto ng kwarto ko. Akala ko ay si Kieffer na 'to ngunit nagkamali ako. Imbis na si Kieffer ang makita ko ay ang chambermaid ang nakita ko. “Your highness,” panimula nito, hawak-hawak nito ang puso at saka tumungo para magbigay galang.

Sampung taon na ang nakalipas ng mawala lahat ng meron kay Kim Jie Shien, ang pamilya niya, mansyon, hospital, at ang kompanya na itinatag ng mga magulang niya. Sampung taong nag tago at nag panggap na patay si Kim jie Shien ang nag iisang taga-pag mana ng mayamang pamilya para palihim na mag kolekta ng mga ebedensya. Dahil sampung taon na ang lumipas, sikat at pinaka mayaman ang Shien sa buong Capital city, pero dahil sa inggit ay pinasunog ang buong kompanya at maging ang mansyon ng mga Shien ay walang itinira. Si Kim jie Shien na nag-iisang taga pag mana ng Shien ay naging ulila, ang batang dapat ay pinaka mayaman at tinitingala ng lahat ay naging ulila at nagtatago ng katauhan p

Her action was very rude and bold but she didn’t care. She then looked lazily at Duchess Victoria, “What did I do?” She asked in an almost bored tone. Duchess Victoria was stunned but she quickly put on a pitiful appearance. Deep inside her, she was seething in anger. “Stop pretending that you don’t know. My daughter was found in front of your room. Oh how pitiful my daughter is.” Duchess Victoria cried even more. Trying to get sympathy from the people inside the room. “Do you have any evidence?”

“Sa kapatid kong si Shaira mo ituloy ang kasal, pakiusap.” “Sana gawin mo kahit ‘yun lang.” “Pakakasalan kita kasalanan ko rin.” Nagising ang diwa ko dahil sa isang alaala na biglang pumasok sa isip ko. Napalingon ako ng may mahinang kumatok. “Come in.” Sagot ko. “Sir.” Si Viktor ang assistant ko. “Ano ‘yon?” Mahina kong tanong. “Naroon na po sa mansion ang mga gamit ni Ma’am Shaira. “

Agad siyang umiling para iwaksi iyon sa isipan. Sumisipol si Ryan habang pababa ng hagdan. Dmiretso siya sa kusina at nagtingin ng makakain. Paglabas niya, napahinto siya at unti-unting sumilay ang ngisi nang may makita. “New maid?” tanong niya pagkalapit. May isang babae sa living area, base sa uniporme, katulong siya ng mansyon.

She did the dishwashing, cooking, watering of plants, feeding the pets, and even coloring the hair of Ate Doris. Sa bandang huli, nabinat lang yata siya. Plakda siya sa kaniyang kama sa maid’s quarters at nanlalamig na ang pakiramdam. She covered herself with her blanket but it didn’t seem to provide enough heat to make her feel comfortable. Nangangatog pa rin siya. “Biyang,” dinig niyang tawag ni Madonna. Nakapikit siya pero hindi naman siya tulog. Inabala niya pa tuloy ang sarili niyang magmulat para makita si Lavinia.