Victorian Chambermaid Mga Nobela at Kwento

Isang gabing naramdaman kong akin siya, at kaniya ako. Kinaumagahan, nagising akong mag-isa sa kama habang mahimbing pa siyang natutulog sa tabi ko. Pipitasin ko sana ang gintong kwintas na naiwan niya sa side table bilang alaala nang biglang bumukas ang pinto ng kwarto. Napatayo ako agad, halos mayakap ko ang sarili ko sa gulat. Pumasok si Chantal, kasunod ang stepmother ni Santi na si Madam Victoria. Pareho silang may nakakarimarim na ngiti sa mga labi habang nakatingin sa akin.

bilin niya sa akin bago kami dahan-dahang bumaba sa grand staircase ng mansyon. Pagdating namin sa malawak na sala, nakita ko na ang pagpasok ng mga bisita. Naunang maglakad si Don Arthur, may hawak na cane pero tuwid na tuwid pa rin ang tayo, halatang dominante. Sumunod si Victoria na nakasuot ng isang kulay emerald green na dress, may mamahaling perlas sa leeg, at ang mukha ay parang laging nakakaamoy ng mabaho. At sa huli, si Chloe. Naka-cocktail dress siya, todo ayos ang buhok, at may bitbit na mamahaling designer bag.

Simpleng salita na humiwa ng pinong pino sa puso ni Nenita. Ilang linggo na siyang bilang isang personal maid ni King ngunit ni isang beses hindi ito bumaba sa kanyang kwarto para sumabay ng kain sa mga magulang niya o kahit sino mang tao rito sa bahay. Pero dumating lang si Lorraine biglang nagbago ang lahat. Naka business suit na ito at maganang kumakain kasabay ang mga magulang niya at si Lorraine. Baka nga si Lorraine pa ang tumulong sa kanya na gumayak.

A second later, a woman stepped into the room like she had every right to. Beautiful. Elegant. Perfectly put together in a cream dress and heels. Sleek ang buhok niya, flawless ang makeup, at iyong ngiti niya, mula sa malayo mukhang soft, pero sa malapitan, matalim. Kay Vladimir unang bumagsak ang tingin niya. Pagkatapos, sa akin. At nanatili roon. Sapat lang para ipadama sa akin exactly kung ano ang gusto niyang maramdaman ko.

Sobra-sobra na ang naitulong niya. I slumped my body hard on the soft mattress, and there, I finally let it all out. Hinayaan ko ang sarili kong malunod sa hagulgol dahil sa pangarap na binasura sa isang iglap. I was once a loyal maid—devoted to her work and dreams. Pero dahil lang sa isang gabing pagkakamali, naging abo ang lahat. It would be so much easier if I just disappeared from this world, wouldn't it?

Alam niya na may dala-dala itong pagkain at gusto ng kunin ang mga iyon para ilagay sa lalagyan pero natatakot siya na gumawa ng ingay o gumalaw man. Nang hindi pa rin siya gumagalaw sa kaniyang kinalalagyan ay napabuntong hininga na lang si Lucas. Normally, when his maid started acting like this, he would automatically fired them. But this woman in front of him is something that's why he'll let this slide for now. Besides, she's the 30th maid. I can't fired her.

Wika naman ng isa na may moustache. Inilibot nga ni Bethany ang kanyang paningin. Sobrang laki! Nakakalula! Pero gandang ganda siya sa lugar. Nakakabighani. What a nice place to live and start a new life! "Ang dami niyo pang sinasabi ano ho? Hindi naman ako nandito para kumalap ng datus tungkol sa hacienda ng boss niyo. I am here as a maid. So, tara na ho ano po?" sarkastiko pang sagot ni Bethany habang nakapamewang.

"Mas lalo akong na-curious sa babaeng gumawa ng damit na 'to, tapos! Cordelia, embroidery artist ba siya from the Irwins? Kayo Irwins, maraming talented!" "Syempre hindi!" Umupo si Victoria sa tabi ng reyna at mahigpit na hinawakan ang braso nito. "18 taong gulang pa lamang si Aurelia, ngunit siya ay napakahusay at may kahanga-hangang panlasa. Hindi lamang siya may mga kasanayan, ngunit siya rin ay talagang napakarilag. Kaya lang..." "Ano lang?" Ngumisi si Victoria. "It's just that she's working odd jobs at a tailor's. Sayang ang talent niya!"

Hinihingal pa ako. I sat at the stair and drink water. I roam my eyes until one thing caught my eye. The janitress was about to enter the elevator. How could she? Eh under maintenance di ba? Napatanga ako noong bumukas ang elevator at lumabas doon ang nakakabwisit na lalaki. Malawak ang ngisi nito, nakasunod sa kanya ang sekretarya niya. Ayos ang elevator, nasa loob siya...

Ang ganda sana kung hindi ako dinala rito bilang preso at katulong. "Dito ang kwarto mo," sabi ng isang matandang babae na nagpakilalang si Manang Saling, ang mayordoma rito. Inabutan niya ako ng simpleng uniporme. "Magpalit ka na agad, Alexandra. Ang sabi ni Sir Dominic, gusto niya ng mainit na tsaa bago matulog. At bawal ang mabagal dito." "O-opo, Manang," sagot ko na lang.