روايات وقصص ضمن Virtual Reality In Tagalog

mayabang pang dagdag nito na ikinasama naman ng mukha niya. "Sino?" "Si Hezekiah Delgado," nakangising sagot ng kaibigan. Bakas rin sa mukha nito ang panunuduyo habang nakatingin sa kaniya. Mind reader talaga siguro 'tong hayop na 'to? "Kupal ka, bakit mo nasabi?" "I can see it in your eyes. Kahit singkit ka, kitang-kita ko'ng pagnanasa d'yan!" pang-aasar pa nito saka malakas na tumawa.

She's the most beautiful thing in this world for me. "Huh?" Fuck. "I mean, nagmukha ka nang tao. Nuno ka kasi." Pang-aasar ko na agad nagpa-lobo sa mga pisngi niya sa inis. I popped them na nagpa-gulat sa kaniya. Damn, damn, damn. She looks so fucking cute when startled. "Hmmmmf. Teka, ano 'yun?" "Virtual Reality. It will---" hindi pa tapos magsalita si Yohanne nang bigla siyang tumili sa tuwa.

saad ko "imposible naman yun bess. try mong alalahanin kung sinong kasama mo at pano ka naka uwi dito "walang kung maalala sobrang lasing ako nicole. siguro sarili kulang ang nag uwi saken dito atsyaka wala namang iba na nakakaalam ng bahay ko bukod sa inyong dalawa ni venice kaya malamang mag sarili akong umuwi dito.

sigaw niya at doon na lumabas ang tunay niyang kulay. She looked at me as if I’m the dirtiest s*** in town. "Welcome to reality Sayuri. Ito ang mundo natin, nagagamitan lang tayo at nagagaguhan,” humalikipkip siya at tinaasan ako ng kilay. "Tayo?" hindi makapaniwalang tanong ko. "Us, the rich kids, duh stop being bobo," she rolled her eyes at me. "So hindi ka man lang nakokonsensya sa ginawa mo ha?"

“Anong kalsseng teknolohiya iyon? Holographic ba iyon? Grabe! Ms. Sophia! Boss Sophia! Lumabas ka naman at magpaliwanag. May makapagsassabi ba kung totoo ang mga iyon? Nakita ko talaga. Isang leon nga ang lumabas sa screen.” “Tulungan nyo ako. Holographic ba talaga iyon? Paanong code ang kailangan para makagawa ng ganon? SA ibang bansa ay puro pananaliksik pa lang pero wala ngang konkretong resulta. Ang pinaka-advance pa lang ay ang 3D glasses sa mga sinehan pero ang layo naman nun sa ganito Kung totoo talaga to ay pwede na bang lahat ng palabas ay ganito na rin? Ibig sabihin ay hindi na kailangan ng 3D glasses?”

Chapter 3 Dream Adelone Cortes KINAKABAHAN ako. Hindi ko alam kung ano ang magiging reaksyon ko kapag nakaharap ko na si Blaze Villacorta. Hindi ko alam kung dapat ba akong ngumiti, o ano at wala akong maisip na dapat kong sabihin sa kaniya. Well, may dapat ba akong sabihin? Should i tell him that I like him from the very first time we met? Duda ako na naaalala niya pa ang araw na 'yon pero baka lang naman. Teka, kailangan ko bang sabihin na nagkita na kami noon?

Lalo na pag nalaman mo na ang pinagbabawal na gamot ay nakakapasok din dito kaya ang bawat isa hayok na hayok at halos maghubaran na. Sa dance floor palang madami ng naghahalikan. Sa parking lot, cubicle, table at kahit pa sa counter may makikita kang nagroromansa. Para makapasok sa bar na ito madaming kailangang gawin isa na doon ay ang I.D at ang background mo lalo na't protektado ito ng gobyerno at nakakakuha din sila ng benepisyo rito. "Shit!" I cover my mouth when I saw a familiar figure in the left side of the bar. Hindi ako pweding magkamali. That is my Husband and his first love, Riley Blyte Santiago.

Nakangising wika ni Rain. Napalunok si Roxanne dahil sa mayabang na pagkakasabi ng lalaki. "Oo nag-init lang tayong parehas no'n pero hindi ko inaaahang may mabubuo sa isang beses na p********k nating dalawa." Buong tapang na wika ni Roxanne sabay buntong-hininga. Nagsalubong ang kilay ni Rain. "Anong…anong ibig mong sabihin?"

Kulang talaga 'to sa ire. Marahan kong pinkit ang aking mga mata sabay hinga ng malalim. Binuga ko ang negatibong enerhiya na nanggaling kay Fiandro. There you go, at least gumaan ang pakiramdam ko kahit papaano. Para siyang virus. Nakakahawa ang inuugali niya. Urgh! Kagigil!

Tanong nya. Ngumiti ako. "Wala, sabi ko malapit na tayo." Ani ko sabay turo sa arkong karatula na may nakalagay na Welcome to Natividad Cacao Farm. Nagningning naman ang mata nya.. *****