Wala Akong Pakialam Novels & Stories

"𝑊𝑎𝑙𝑎 𝑡𝑜." "𝑎𝑛𝑜𝑛𝑔 𝑤𝑎𝑙𝑎 ℎ𝑎𝑙𝑖𝑘𝑎 𝑛𝑔𝑎! 𝑔𝑎𝑔𝑎𝑚𝑢𝑡𝑖𝑛 𝑘𝑜 𝑦𝑎𝑛!" Sabi niyo sabay hila sakin. That's it! Yung ala-ala ko sa nawawala kong kapatid---pero hindi...baka nagkakamali lang ako.

KIARA Napalunok na lang ako at napainom ng alak. I think I shouldn’t say that, mukhang naging awkward dahil sa sinabi ko. Tama nga dapat hindi na nagsasalita ng kung ano-ano lalo na kung meron ng alak ang sistema mo. Dahil doon ay napaiwas kami ng tingin sa isa’t isa. Para bang kinakapa naming dalawa ang naging sitwasyon. Sino ba naman kasi ang nasa tamang katinuan na sasabihin ang bagay na iyon.

Nag-alok si Skylar sa malakas na tinig. Ang Warriors Alliance ay nag-oorganisa ng isang pagsubok taun-taon. Samakatuwid, dapat silang magkaroon ng sapat na espasyo para sa kaganapan. Nang marinig iyon ni James ay tumigil siya sa kanyang landas at tumalikod sa paligid. Ako Ay Pilipino Upang Piliin ang Lumang Taon Mga kapahamakan na binanggit mo?"

“Almera. I’m—-” “Wala na akong pakialam sa kung ano pa ang sasabihin mo”giit ko saka ako tuluyang umalis.

Napaka weird nila. Wala siyang pakialam sa kanilang apat. Sabagay, apat lang ang tao, samantalang siya ay may mga tatlumpung katulong. Mahihirapan ba silang talunin ang bawat isa sa kanila kung walo sila laban sa isa? Ikinumpas niya ang kanyang kamay. “Wala akong pakialam kung sino ka. Umalis ka na lang dito o—"

F*ck… Ang alam ni Wilma wala ako sa bansa, at bukas ko pa ipagdidiwang ang kaarawan ko. @Death Wish

At dapat wala akong pakialam, pero mayro'ng kung ano sa dibdib ko ang maramdaman ko. Fuck, what's the meaning of this?

Agad akong humiga sa kama at tinalikuran ko siya. "May pakialam ako dahil dito ka nakatira sa pamamahay ko, Alexa. Asawa kita kaya may karapatan akong malaman kung ano ang nangyayari sa'yo," tila mauubusan na ng pasensiya na wika ni Uriel.

Sila na ba? Ano bang pakialam ko kung totoo nga? Wala akong pakialam sa Vandeon na 'yan. Pero paano ko gagawin ang plano ko kung may iba pala siyang gusto? At ayoko rin namang manira ng iba. P*****a talaga. "Almika?"

Wala, ni isang hakbang o tawag mula sa kanya, ni isang salita para ipaglaban ang relasyon namin. Hanggang makarating ako sa exit, bitbit pa rin ang pagkaing inihanda ko para sa kanya. Napansin kong mahigpit ko pa rin itong hawak, kahit parang walang silbi na ito ngayon. Napatingin ako dito at naramdaman ko ang muling pag-agos ng mga luha ko.