Walang Pakialam In English Novels & Stories

Nangangati akong magtanong pero naalala ko, ano naman ang itatanong? Italyano ang mga 'to. Tiyak hindi nila maiintindihan ang salita ko. Hindi ko rin alam kung marunong silang mag english o hindi. Kasi kanina I never heard them spoke in english. Kaya napapasapo na lang ako ng ulo dahil sumasakit ito dahil wala akong maintindihan sa kanila. May mga kasama akong Alien! -

"Wala kang puso! Can you just go to Pluto and never ever comeback! Earth doesn't need you here! I don't need you, feeling prankster! Just get lost!" "Wala kang puso! Can you just go to Pluto and never ever comeback! Earth doesn't need you here! I don't need you, feeling prankster! Just get lost!" Tumigil ka, utak! Ayaw ko nang maalala pa! Ang t*nga ko kasi, immature, at feeling prankster! Nakakahiya ka, Gara! Sobrang nakakahiya ka!

At muli— Hinalikan siya. Mas matindi ngayon. Mas walang pag-aalinlangan. Parang inaangkin siya. Parang sinasabi— Wala kang kawala. Nanlaban siya—sandali. Pero unti-unti… Nawala ang lakas niya. At muli— Sumuko siya. Nang maghiwalay sila, hingal siya. “Ganun ba ang ‘walang pakialam’?” bulong ni Adrian.

Sila na ba? Ano bang pakialam ko kung totoo nga? Wala akong pakialam sa Vandeon na 'yan. Pero paano ko gagawin ang plano ko kung may iba pala siyang gusto? At ayoko rin namang manira ng iba. P*****a talaga. "Almika?"

Hindi alam ni Paige kung anong nangyari subalit nang magmulat siya ng mga mata, tila siya nasa ibang dimensyon. Walang katapusang kadiliman ang nakapaligid sa dalaga. Nakabibingi rin ang katahimikan sa mundong iyon. Kahit saan siya bumaling ay wala siyang makita o marinig. Pakiramdam niya ay naroon siya sa kawalan, sa isang madilim na kawalan.

⸻ Isang Pangakong Walang Salita Hindi namin sinabi ang “mahal kita.” Hindi namin sinabi ang “maghihintay ako.” Pero sa katahimikan, malinaw ang lahat. Hindi ito katapusan. Hindi rin ito simula ng hiwalayan. Ito ay pagitan— ang lugar kung saan sinusubok ang pagmamahal kung kaya nitong manatili kahit walang hawak. Isang Pangakong Walang Salita

Kanina pa Siya tahimik. Naninibago lang ako kasi hindi ito nawawalan ng topic pero ngayon bat naging tahimik. "Wala."Mabilis na sabi niya. Nakakunot noo ako dahil sa reaksyon niya. "What happen to you?" "Nothing." Wow, in-english lang niya yung Wala kanina. Ano bang nangyari sa kanya at nagkakaganito.

I can't help but to asked her. She smiled. "Noong nalaman namin na nasa abroad ka para mag-aral nagpabili agad siya ng libro na 'yan para mag-aral magbasa at mag-Ingles, pati ako nag-aral na din para kapag umuwi ka daw at kinausap kami maintindihan namin. Kaya ngayon medyo nakakaintindi na kami at nakakapagbasa." Pinagmasdan ko si Amalio na binuklat ang dictionary para hanapin ang 'I don't know' ibinubulong niya 'yon habang nagbubuklat.

maya-maya pa ay tanong n'ya. "Nope! Wala nga s'yang pakialam sa akin eh!" "Kaya nandito ka? Bakit akala mo ba may pakialam pa ako sayo?" "It's ok, aalagaan pa rin kita kahit alam kong wala ka ng pakialam sa akin," seryosong sagot nito na ikinakabog ng kan'yang dibdib.

Wala akong pera walang magarang sasakyan at kung sasabihin ako ay simpleng tao lang alam ko namang sadyang magkalayo ang ating Mundo pero akin mai-papangako Habang kinakanta niya yun nakatingin lang siya Kay Raquel, sus! Halata namang gusto niya talaga si raquel e,torpe lang talaga siya,Hindi naman siya kumakanta e! Ngayon lang. Araw gabi kaya kitang pagsilbihan