Wala Na Kita 소설 & 이야기

Wala akong pera walang magarang sasakyan at kung sasabihin ako ay simpleng tao lang alam ko namang sadyang magkalayo ang ating Mundo pero akin mai-papangako Habang kinakanta niya yun nakatingin lang siya Kay Raquel, sus! Halata namang gusto niya talaga si raquel e,torpe lang talaga siya,Hindi naman siya kumakanta e! Ngayon lang. Araw gabi kaya kitang pagsilbihan

--- --- --- --- "At ikaw..." "Ikaw ang nawala." --- --- --- --- Napayuko ako. --- --- --- --- Kaya pala. --- --- --- --- Kaya pala walang bumalik. --- --- --- --- Dahil lahat sila ay naniniwalang nawala na ako. --- --- --- --- --- Pero may isang bagay pa rin akong hindi maintindihan. --- --- --- --- "Bakit ngayon?" --- --- --- --- "Bakit ngayon lang niya ako hinanap?"

Zara POV Wala na akong ibang matatakbuhan sa mga oras na ito. Hindi naman puwedeng ganoon na lang. Hindi talaga puwedeng mapunta lang ang lahat sa walang kuwentang Atalia na iyon ang lahat ng kayamanan namin!

"I am fine Alexis. Huwag mo akong intindihin." "Bakit ayaw mo akong tabihan?" "Ayaw ko lang na baka mapano ka na naman. Think of twice Lexi. Baka maipit kita at kung ano na naman ang mangyari sa'yo. Huwag mo nang gawing quadrilateral with ABCD ang pag-aalala ko." "Gamitan ba naman daw ako ng math." Umiling ito, "mukhang ikaw yata ang kailangang ipaCT-scan. Bahala kang mangalay riyan."

"Mahal na mahal din kita Marc. Mababaliw ako kapag nawala ka sa'kin" "Bakit naman ako mawawala sayo. Kapag nawala ako sayo mawawala ka rin sakin at hindi ko papayagan yun kaya huwag ka mag isip ng ganyan okay. We will be together for the rest of our lives"

--- Kabanata 85: Pagsubok "Kuya Albert, huwag ka sanang magalit sa amin ni Zia. Alam naming mali kami sa pagkakataong ito. Bigyan mo lang kami ng isa pang pagkakataon at nangangako kaming babawi kami..."

Aniya Ngumiti ako sa kawalan at umiling kahit na alam kong hindi niya ako nakikita "Maraming Salamat Liennete pero kaya kopa naman,alam kong nandiyaan ka lang palagi para tulungan kami.... Sige na at baka may gagawin kapa,tatawagan nalang kita ulit ingat"

🎶🎶🎶And maybe someday we might just find the way And we can love forevermore 🎶🎶🎶 "Please wag, nagmamakaawa ako sayo. Hindi ko kaya kapag nawala ka." Ang umiiyak niya na pagmamakaawa saakin habang yakap niya ako sa hita. Pinunas ko ng aking kamay ang luha na tumutulo sa aking mga mata.

Alam nitong si Wella naman ang yumakap sa kanya pero ibanang epekto dahil nasa babaeng anyo ito at wala sa sariling katawan. “So, ano ngang balak mo? Hindi mo ba sasabihin sa pamilya mo ang tungkol sa magic ng Bekwintas na 'yan?” tanong ni Ava. Napaisip si Wella. “Hindi na muna. Mas mabuting ikaw na lang muna ang nakakalam. Baka kasi matakot sila kapag sinabi ko ang totoo,” sabi niya. “Kung sabagay. Kaso hanggang kailan?”

Bulalas ni Ella at mabilis na lumapit sa dalaga at nagbiso pa to. "We're really sorry sissy kong ngayon lang kami naka punta,something came up." Maarting sabi ni Wena bago humalik sa pisngi ng dalaga. "I'm good guys,you don't have to worry about me." Naka ngiti kong sagot sa kanila. "Oo nga pala,dumalaw na ba dito si Tita Meghan?" Usisa ni Ella. Napa kunot noo ako sa tanong niyang iyon, hindi ko kasi kilala ang binabanggit niyang pangalan.