Walang Hanggan Paalam Mga Nobela at Kwento

Inalay mo Sa aking ang Gabing walang hangganan "I wished for world peace," nakangiti niyang tugon. Pilit na nagpapakatatag. Nagagawa pa rin niyang magbiro sa kabila ng lahat o siguro seryoso talaga siya sa hiniling niya. Alam ko kung gaano ka-selfless ang babaeng mahal ko. Hindi mahanap Sa lupa ang pag-asa Nakikiusap na lang

Hindi niya alam na lalo pa itong lumalapit sa Ji Realm. 🌩️ Pagbabago ng Mundo Sa sandaling iyon— nagbago ang buong mundo. Biglang dumilim ang langit. Ang mga ulap ay gumalaw na parang itinutulak ng isang higanteng kamay. Nagtipon ang itim na hamog, hanggang mabuo ang anyo ng kabaong. Sa ibabaw ng kabaong, unti unting lumitaw ang isang ilusyonaryong pigura, na mabilis na nagiging solid.

“Kung ikukumpara, ang galaxy ay parang isang butil lang din ng buhangin sa buong daigdig, pero may malaking mundo rin ito sa loob nito.” “Ang hangarin ng divination at panghuhula ay sabihin ang totoo sa mga tao. Ang lahat ay may sariling tuntunin, mula sa buhangin at sa mga bituin. Kahit na hindi mo ito naiintindihan, ayos lang. Pero, hindi ka dapat gumawa ng kalapastanganan. Naiintindihan mo ba ako?”

mahaba nitong tugon. "Kung gano'n, marami pa palang hiwaga ang bumabalot sa mundo. Hindi ko rin alam kung paanong napapasok kami rito kung may nakaharang nga kayo para sa kabilang dimensiyon," sagot ni Annabel.

Kahit alam kong sa huli ay masasaktan lang ako. ________________________

Mukhang hindi basta-basta ang pagtitipon. Hindi niya napigilan mamangha sa nakikita. Mga puno na napapaikutan ng mga maliliit na ilaw at kumikislap-kislap. Matagal pa ang pasko pero ganon na ganon ang vibe ng buong paligid. Nagliliwanag. Hindi alintanan ang gabi, bagkus ay may sarili itong mundo. O, para bang sinasabi sa kanya na mula sa kadiliman ay malapit na niya masilayan ang liwanag. Naipilig niya ang ulo. Isa 'yun sa imposibleng mangyari. Hinding-hindi na yata siya makakatakas sa mundo pilit siyang ipinasok.

Hindi ko na alam kung paano ako nakatulog, basta bigla na lang dumilim ang lahat. ** Nasa sa isang malawak na espasyo ako. Hindi ko maipaliwanag kung saan ako naroroon, pero ang paligid ay mistulang walang hanggan. Walang hangin, walang tunog. Puro liwanag. Pero ang liwanag ay hindi nakakasilaw; malambot ito at nagpapakalma. Tumingin ako sa paligid, pero walang iba kundi ang walang hanggang puting liwanag.

Hanggang dito na lang Hanggang dito na lang Ikaw ba ang nagbago o ako o tayo Baka tayo Hanggang dito na lang Hanggang dito na lang Kung tunay ang paalam Wag ka ng magparamdam Dahil humihirap lang Hanggang dito na lang Akala ko'y habangbuhay ang awit Akala ko'y hanggang langit Kay haba pa ng kantahan Dito na ba tayo tatantan Kung ganito na nga ang tadhana Sarang pinto at bintana Dapat sigurong iwasan ang pagkatok sa'ting nakaraan Mga nakaugalian dapat ng pagbawalan Sunugin na ang mga larawan ******** ( Dreymon's POV ) "Bantayan niyo ng maigi at baka lumabas!"

Pagbigyan ang aking tugon 'Wag iwan sa imahinasyon Kahit na huling sulyap na lamang Malaman lang na 'di nagkulang Ba't 'di man lang nagpaalam O 'di lang ikaw yung nasaktan Di pa ba sapat Nung binigay ko ang lahat Ba't 'di man lang pinaalam O 'di lang ikaw yung nasaktan Hindi pa ba sapat Nung binigay ko ang lahat Paalam Paalam Paalam Paalam Paalam Sa ating nakaraan Paalam Sa mga pinagsisihan Paalam Sa aking nadarama Paalam Kaya ko na ng wala ka Paalam Sa naging pagmamahalan Paalam Sa mga pangakong naiwanan Paalam Wala na 'kong pagsisisihan At sa wakas ay kakalimutan At kahit 'di nagpaalam

Nanunuot sa dibdib ko ang patong patong na pag aalala. What if this time talagang layuan na ko ni Dens?? Kalimutan?? Kakayanin ko ba yun?? Hindi ako kasing tatag niya.. Iniisip ko pa lang, hindi pa man nangyayari feeling ko mauubusan na ko ng hininga. Feeling ko guguho na ang mundo ko.. Feeling ko wala ng rason para magpatuloy pa sa buhay..