Novel & Cerita Walang Hanggan Paalam

Paano kung wala akong magawa para mabago ito? At habang unti-unting nilamon ng pagod ang kanyang damdamin, isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan niya. Isang hininga na tila nagpapaalam sa mga pangarap niyang hindi na kailanman matutupad. Sa likod ng masayang musika at palakpakan, napagtanto niya ang katotohanan: pumasok siya sa isang mundo ng kawalang-kasiguruhan, isang kwentong walang kasiguraduhan kung paano sisimulan at paano magtatapos.

Shit. Nagsimula akong humakbang. Bawat hakbang, ramdam ko. Parang pinapahaba ng universe ang distansya naming dalawa kahit obvious naman na malapit lang siya. Pero bakit ganito? Bakit parang ang bigat ng hangin? Bakit parang bawat segundo ay may kung anong… meron? Ganito ba ang gusto niyang mangyari? Kahit sa office? Paano kung may biglang pumasok?

Phyton's pov Hindi ko maalala kong pang-ilang baso na ang nasa harap ko. Magkakaharap kaming lima sa isang sulok ng bar-maingay ayng paligid,may tawanan ,may musika-pero hiwalay ako sa mundong iyon.Para akong may sariling mundo,ngunit nakikita ko sila at naririnig.Pero wala akong maramdaman kundi isang napakalalim na kawalan.

Sila na walang ibang alam kundi ang maligo sa luho ng magulang? Sila na walang ibang alam kundi ang manakit ng kapwa dahil sa tingin nila sila ang Superior ng lahat? Sabihin niyo nga sakin? End of the world na ba? At hell is empty because all the devil is here! Oh! Mahabaging diyos! Bakit ganito ang nangyari?

“Narating mo na ba ang langit babe?” Oo, langit na walang hagdan este hanggan. Hapong-hapo na ako at pariho kaming hinihingal. Bunotin mo na yan babe baka magsisimula na naman yan. Mabuti nalang at nakinig ang haliparot.

Sa isang iglap lang, may namuong mensahe sa kalangitan sa pamamagitan ng mga bituin na nagkumpulan. Dear Cazandra, Alam naming pagod na pagod ka na. Mabigat ang iyong dinadala. Pero that's life. Minsan nasa taas ka, minsan naman ay nasa baba. Kailangan mo lang pagtagumpayan ang lahat ng problemang darating. Nandito lang kami sa tabi mo, maaasahan mo. Kaya nawa'y tanggapin mo ang aming paanyaya. Kailangan ka ng mundo.

dagdag ko "Eh para saan?" "Para sa nalalapit na armagedon! Doon talaga ang pagsasanay na ito!" "Bakit kasi hindi na lang magkasundo ang langit at impyerno?" wika niya Tangina ng babaeng to ang daming iniisip! Kailan pa magiging magkakampi ang masama at mabuti? "Alam mo napaka imposible ng nais mo...world peace? Hindi mangyayari yon! Lahat ng tao sakim!"

tanong ko. Hindi pa rin ito nagsasalita, ngunit huminga ito ng malamin at saka ibinuga palabas ang hangin. Halatang sa ginawa nitong pagbuntong hininga na may malalim itong iniisip. Para bang pasan nito ang mundo sa dami ng problema. "Ang lalim no'n, ah?" Dumilat ito at saka humarap sa'kin.

Ysabelle’s POV Parang huminto ang mundo. Isang putok. Isang iglap. Isang tunog na pumutol sa hangin—malinis, malinaw, hindi echo, hindi sabog—isang direktang putok ang umaalingawngaw sa buong paligid. Walang sigaw agad. Walang gumagalaw at nagsasalita. Everyone paused for a moment. Lahat ng baril ay nakataas at laht ng mga mata ay nakapako sa gitna.

JESSICA Halos gabi na, wala nang araw sa langit, madilim na ang paligid pero si Gray... hanggang ngayon ay wala pa. Hindi ko maalis sa akin ang mag-alala. kung nadaan na ba siya at kung ano na ba ang ginagawa niya. Ilang beses ko na siyang sinusubukan na tawagan o i-message pero wala, wala siyang sagot.