Walang Sugat Script Novels & Stories

Wala akong nakita ni konting pagnanasa sa mga mata nito ng makita ang mga sugat na natamo ko. Agad ako nitong pinangko at dinala muli sa banyo. Damn! I'm naked in front of him. Dahan-dahan nitong pinisil ang ilang sugat, tila ba inaalis nito iyon ang munting bubog na nakapasok, napadaing lang ako sa sobrang hapdi. I bite my lower-lip. Argh!

Pangalan niya palang ay nasasaktan na siya paano pa kaya kung magkita silang muli? Totoo nga palang hindi madaling mapawi ang sugat na dulot ng pag ibig. Hindi ibig sabihin na pag napagod na ang mga mata mo sa kakaiyak ay matitigil na ang sakit. Hindi kailanman mapapawi ng alak o pagdadalamhati ang kirot. Ang paglayo ay hindi rin kasiguraduhan na bibilis ang paghilom ng bawat sugat.

Kaliit na sugat eh. "The room is spinning. I c-cant breathe." Pero hindi ko sya pinansin. Alam ko nag-iniarte lang sya. "Akala ko ba it's nothing bat ngayon para kang kinatay dyan kung makangawa? Nothing your face! Ang lakas nang loob mong magwala tapos ngayon kaunting sugat lang you can't breathe na? Akala ko ba matapang ka. Sige ka pag ikaw namatay mawawalang ng–"

Masakit ang paa niya na namamaga at may sugat pa. Masakit rin ang buong katawan niya. Bukod sa sugat sa paa, may mga galos, pasa, at sugat din ang ibang parte ng katawan niya. Maging ang ulo niya ay may sugat din. Humawak siya malaking bato kung saan siya na tangay ng agos, at ipunuwesto ang sarili sa pagitan ng malaking bato. Yakap-yakap na rin niya ang sarili. Dahil basa nga siya, nanunuot ang lamig sa kalamnan niya. Dumagdag pa sa lamig at panginginig niya ang malakas na hangin na humahampas sa basa niyang katawan.

"Ang kapalaran ko ay kapalaran mo Kapag nawala ka mawawala ako Kapag namatay ka mamantay ako Kapag nasugatan ka masusugatan ako Dahil iisa lamang tayo" magaang sambit niy at ipinakita ang kanyang palad ang sugat na natamo ko ay mayroon din sa kanya pagkatapos ay tuluyan na siyang naglaho. Dali-dali kong tinanggal ang tali sa aking palad ang aking sugat ay unti-unting naghihilom naramdaman ako ng nakakapasong bagay na tila tumatatak sa aking palad.

Umiling si Mia bilang tugon. Talagang alam niya ang maraming sinaunang script ngunit hindi niya matukoy ang script na nakaukit sa batong tapyas. Si James ay nag aaral ng Karma Script kamakailan. Ito ay isa sa mga pinaka mahiwagang script sa universe. Nalampasan nito maging ang mga karakter ng Elysian at ang Ancestral Script. Sa pamamagitan ng kanyang pag aaral ng Karma Script, binibigyang daan nito si James na makilala ang halos anumang script na kanyang nakatagpo.

Tanong ko "Hindi araw West, kung Hindi LINGGO. Kailangan mo 'tong ipahinga ng ilang linggo para maghilom ang sugat mo, huwag mo ring bibiglain ang sarili mo na tumayo." Sagot niya kaya napasinghal ako

Hindi niya mapapaliguan ang sarili niya, hindi niya masusubuan ang sarili niya and the most embarrassing part is hindi niya mahuhugasan ang sarili niya kapag nag-cr siya. “Hindi naman masyadong malala ang paso sa kaniya. Lagyan niyo na lang ng ointment kapag natuyo na ang sugat niya para hindi ito mag-iwan ng mark sa balat niya.” ibinigay ng doctor ang reseta pero ointment lang ang isinulat niya.

hindi makapaniwalang tanong ni Marcus. "Hindi na mahalaga iyon. Ang mahalaga kailangan mong umuwi ng village para magamot ang sugat mo dahil baka kumalat ang lason sa katawan mo," nag-aalala kong tanong. Nagulat na lang ako ng bigla na lang nawala ang sugat ni Marcus sa braso niya. Ngumiti pa siya. Sumimangot ako. "Don't play with me, Marcus dahil hindi ako makikipaglaro sa iyo," iritado kong sambit.

Chapter 168 — Separation Feels Like Illness "Hindi pala lahat ng sugat ay dumudugo." "May mga sugat na nagsisimulang humapdi kapag wala na ang taong nakasanayan mong katabi." Hindi ko alam kung anong oras ako nagising. Tahimik ang buong silid. Napakatahimik. Walang tunog ng pagbukas ng pinto.