Novel & Cerita Warrior Tagalog

tanong ko sakaniya. He look at me confused, tinitigan ko siya ng mabuti. May hawig nga sila ni Evander but mas kamukha niya si Chris! "My brother Tyche," he plastered a smile on his face. "Akala ko nakalimutan mo na kami," dugtong niya at tumawa.

Tumango-tango ako. “Ganoon din ako, isa ‘kong bounty Hunter, Lady Anastacia. Ako si Marlion,” sabi ng mamula-mulang buhok. “Pero kaibigan at inirerespeto namin ang Young Master, maaasahan mo kami.” Ang nasa gitnang lalaking may mga hiwa sa mukha ang huli. “Ako si Delta, isa rin akong bounty Hunter. Pare-pareho kaming ipinadala rito.”

Bakit namaos yata siya? "I'm so sorry again," sabi ko ulit at kinuha ang pera pati na ang payong na nabitiwan ko. Nakayuko ako sa kan'ya at handa na sanang umalis sa harapan niya nang hinawakan niya ang braso ko. Ang init ng kamay niya at kakaiba rin ang hatid nitong pagkakahawak niya. May kakaiba. Nang tiningnan ko siya ay parang tumigil ang mundo at bahagyang gumalaw ang mga mapupungay niyang mata. Bakit ko 'to nararamdaman?

Aloha Kinabukasan ay nakita ko si tatay na pumasok sa loob NG opisina niya. Tay... tawag ko Kay tatay. Anong ginagawa rito Aloha...?tanong ni tatay Napag-isipan niyo na ba Ang sinabi ko sa Inyo? Saad ko Kay tatay. Tungkol saan? tanong pa ni tatay Sa kompanya Saad ko dito...

paliwanag niya sa akin. Biglang kumalabog ang puso ko. Naalala ko ang mga paglapit sa akin ni Anthony noon, at habang naiisip ko na muli siyang makakalapit sa akin ay nakakaramdam ako ng takot. "Katulad sa aming mga businessmen at businesswomen, may mga kaaway rin sila like competitors. Wala lang sa kanila kung magpatayan sila. Base rin sa imbistegasyon, marami nang napatay si Anthony," patuloy niya.

Tama kayo sa nabasa nyo! Dito sa lugar na'to ko s'ya nakilala, naging magkaibigan, niligawan, sinagot, iniwan at sinaktan! Masakit man gawin pero ginawa ko pa rin! Dahil kailangan! Dahil may masasaktan ako raw ako! At mas lalo na may magagalit sakin kapag masasaktan ko ang masasaktan,! Kahit ayokong gawin ay ginawa ko pa din! Dahil kinakailangan talaga!

malambing na ani ni Xyrius at hirap na hirap na pinakawalan siya nito. "Ano ba namang mukha yan?" Natatawang kinurot niya ang pisngi ni Xyrius. "Siargao lang ho ang pupuntahan ko, kung maka-react ka naman parang sa ibang bansa ang punta ko," tukso niya dito. Lumabi naman ito na parang bata. Ang cute niya lang kapag ginagawa iyon. Kaya nanggigigil na hinalikan niya ito.

Karamihan sa mga ito ay naliligo na sa sarili nilang dugo at sumisigaw na sa sakit. Jaycee… Muli akong napailing. “Focus, Carly!” Hindi na ako nag-aksaya ng oras at agad na nilapitan ang mga sundalo na kailangan bigyan ng lunas. Mga sunog ang mga balat, putol na mga binti o braso at pagdurugo dulot ng matinding pagkakahampas o pagtarak ng mga metal sa iba’t ibang bahagi ng katawan buhat ng pagkakasira ng eroplano. Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng

Kaagad nang kumilos ang mga bilanggo at nagkanya-kanya na sa pagbubungkal ng lupa. Lumapit naman si Althaia sa kaniyang inasinta at hinugot sa katawan nito ang espada. "Talaga pa lang nakamamatay ang pilak sa mga taong-lobo," nakangisi niyang sabi sabay binalik ang espada sa guwardiyang nangangatog na ngayon ang tuhod sa takot.