Watch Your Words Meaning 소설 & 이야기

“Anything.” “Kailangan ko ring makita ang actions,” dagdag ko. “Words are easy.” “Actions,” inulit niya. “Fine. Watch me.” Pumayag ako na pansamantala. Hindi dahil nawala lahat ng pagdududa ko, kundi dahil naramdaman ko na may pagnanais siyang patunayan. At dahil bitbit pa rin ko ang pagod ng nakaraang limang taon — pagod na pagod sa pag-iisa — naisip kong baka, sa isang maliit na bahagi sa akin, handa pa rin ako.

"Be careful." Biglang nag-iba ang bigat ng hangin sa pagitan namin kahit sa telepono lang. Naiintindihan ko ang ibig niyang sabihin sa salitang careful. Hindi lang iyon simpleng paalala—parang warning na rin na bantayan ko hindi lang ang paligid ko, kundi pati ang sarili kong damdamin. Guard your heart.

Medyo pinawisan ako at para bang may kung anong kulisap ang humahalukay sa buong sikmura ko. "W-why? Kailangan mong ma-check up." "Don't do that kung ayaw mong mabisto ako, at ang mga kahayupan mong ginawa sa akin!"mariin kong wika ngunit mahinang-mahina ang boses ko sa takot na may makarinig. "You know, stop talking about non-sence words."

Parang gusto ko nalang takpan ang mukha ko para 'di siya mabanas sa tuwing titig sa akin. Hindi ko alam pero mas bumaba ang confidence ko sa narinig mula sa kaniya. Words are indeed powerful. Hindi natin alam na nakakasakit na ang mga lumalabas sa bibig natin, sa puntong pinapatay nito ang munting kasiyahan at pag-asa ng isang tao. People should learn how to use their words towards others. It's one of the important things that we should hold accountable. His jaw clenched and looked away. Hindi siya nagsalita kaya nanahimik na lang din ako.

seryoso niyang sabi at ngumiti sa akin. Some words are really too powerful. Yes, maybe actions speak louder that voice, but huwag maliitin ang mga salita. Actions can kill you physically, but words can kill you morally, spiritually, and mentally. Words can heal something. "Nabalitaan mo na ba ang tungkol kay Mr. Terace Wright?" tanong niya. Umiling-iling naman ako

“I'm not giving you mixed signals, Sloane. Kitang-kita mo naman ang mga ipinaparamdam ko sa ‘yo ‘di ba?” “I'm asking for clarification.” “I thought there's a saying that 'actions speak louder than words'? Aren't you aware of that?” “I am,” Sloane retorted, her eyes watering. “But actions without words are confusing! Hindi ko alam kung saan ako lulugar! Hindi ko alam kung may dapat ba akong asahan sa ‘yo pagka-kinabukasan kasi gulong-gulo ako!”

Napatingin ako palikid ko dahil baka mayroong makarinig sa kan'ya. "Watch your words," I whispered. Hindi pwedeng mayroong makarinig sa amin na ganto n'ya ako kausapin dahil hindi s'ya sana gumalang kung sino ba ako dito. "Ikaw ang ayaw makipag usap tapos ikaw naman ang salita ng salita d'yan." Napabuntong hininga na lang ako sa babaeng kaharap ko. Nagbow lang ito ng konti sa akin, pero 'yung bow na walang gana. Nagsimula na itong lumakad palayo sa akin.

“Ang bagay sa kanya ay mga tira-tira lang.” Bahagya lang akong ngumiti. Tahimik lang akong kumain. Hindi ko alam kung ano ang isasagot. "Don't forget the pain once the wound has healed. Be careful with your words in public," seryoso namang sinabi ni Laurence

Agad siyang lumingon sa'kin, muntik pa niya akong mahalikan dahil do'n, "You can't take back your words." I bit my lower lip and nodded, "Uh-hmm."

I swear! "Huwag kang magpadala sa galit mo, Ziel. Alam ko ang concern mo sa'kin bilang kaibigan. Lagi mong tandaan, Ziel. Ayon sa Kawikaan 15:1 Ang malubay na sagot ay nakapapawi ng poot: ngunit ang mabigat na salita ay humihila ng galit," paalala ko rito. Tila naman biglang huminahon si Ziel nang marinig nito ang sinabi ko. Lihim naman akong nagpasalamat at napanatag.