Novel & Cerita Watch Your Words Quotes

Bakit ba parang ako pa ang may kasalanan? Hindi ako nakapagpigil at hinarap ko ito. “Ano bang gusto mo? Titigan kita dun habang nakikipaglandian ka sa kanya?” Alam kong medyo tumaas na ang tono ng boses ko. Hindi ko na kayang itago ang selos at inis ko sa mga oras na ito. “Watch your words, Jenna.” “Totoo naman, diba? Ano ba ang tingin mo sakin? Manhid na tulad mo?”

Hindi na ito muling nagsalita pero dinig ko ang malakas nyang buntong hininga. Hindi na rin ako nagsalita para iwas sa masasakit na salitang maaring lalabas sa bibig ko. Quota na ako ngayong araw. Ilang masasakit na salita na ang nasabi ko sa kanya at kahit anong pakiusap nya na pakinggan ko sya hindi ko ginawa.

Galit niyang sumbong kay Ezekiel. "Watch your words." Malamig na wika ni Ezekiel. Tumayo ako saka inayos ang sarili ko. Inis akong tumingin sa gawi ni Ezekiel na mukhang nagulat nang makilala kung sino ang inaaway ng kung sino mang babaeng ito.

"Oo, so don't think that she's crazy and don't ever tell her that word, okay?" Tumango naman ito. "Yes dad," sagot nito. "She just wanted to be alone. Lagi mong tatandaan na kapag may napapansin kang hindi maganda sa isang tao ay wag mong sasabihin lalo kung alam mong makakasakit ka dahil minsan ang simpleng salita para sa'yo ay ikamamatay para sa isang tao, always remember that okay?" Masuyo niyang payo dito na mabilis namang nitong sinang-ayunan.

Hindi ko sukat akalain na sa likod ng magandang hitsura nito ay nagtatago ang nakakasulasok nitong pagkatao. “Hindi ko kailangang iwasan ang mga walang kwentang salita na lumalabas sa bibig mo. And besides kapag pinatulan kita ay parang ibinaba ko na rin ang sarili ko sa level mo.” Anya pagkatapos sabihin iyon ay isang nakakaawang tingin ang ibinigay ko sa kanya bago ako tuluyang umalis sa kanilang harapan.”

Masama Ang tingin nila Sakin kaya Kunot noo ko Naman Silang tinitigan ngunit iniwas Naman nila agad Ang kanilang mga tingin. Maya maya pa ay agad namang binigay ng Host Ang mikropono Kay Vern. Nag salita Naman ito at nag papasalamat,bigla namang dumako Ang tingin niya Sakin kaya ngumiti naman ako ngunit umiwas Naman agad siya ng tingin. “Give your best and Always remember respect each other” wika nito at agad na naman niyang binigay Ang mikropono sa host.

Dahil sa inyo, patuloy kong napapatunayan na ang mga salita ay may kapangyarihang magparamdam, magpatawa, at minsan… magpasakit. Mahal ko kayong lahat, at sana ay maramdaman ninyo ang puso ng istoryang ito. Manatiling inspiradong magmahal — kahit minsan, bawal. 🌹 — [MS. YAEN] ✨ “Some lessons are never meant to be taught.” ✨

nagkunwari nalang akong walang narinig. Ilang linggo ko ng iniisip to-kung tatanungin ko ba siya tungkol sa mga bagay na ginagawa niya.. Alam ko naman e.. pero ayokong mag-assumed ng isang bagay lalo pat hindi naman talaga ako ganon kasigurado. They say action speak louder than words.. but action is confusing without a words right? "Ako narin ang kukuha..ihahatid ko nalang sa apartment niyo"

"Nasasakupan? Nabubuang na yata silang mag-tito." Dinig na dinig ko ang pagbubulungan ng mga katulong sa likod namin. "Watch your words uncle. We're not in our place to talk about this shit." Panlilisik kong bulong at pagpapaalala sa kanya na mag ingat sa mga salitang lumalabas sa bibig nito in front of mortals.

Pero sa mga salitang sinabi niya may unti-unting nabubuong kumpiyansa sa akin, “So if they stare, let them stare.” Tumahimik siya sandali. “If they whisper, let them whisper.” Napansin kong bahagyang humigpit ang hawak niya sa manibela. “If they judge, let them.” Matigas niyang sabi. Para bang wala siyang pakialam sa opinyon ng kahit sino sa mundong ito. “But don't ever lower your head.” Hindi ako umimik. Pinakinggan ko lang siya.