Were Done In Tagalog Novels & Stories

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

Tanong ko sa kanya dahil tila natahimik ang lahat dito. Nagulat lang kasi talaga ako na bigla niyang nabanggit iyon ng wala namang dahilan. “Uh…” Isang awkward na tawa ang pinakawalan niya bago siya nakabawi at bumalik sa akin. “Well, common na ang salitang iyon dito sa Denmark. Yan ang sinasabi naming mga matatanda sa mga dalagang hindi napipigilan ang mga pagnanais. Like we would say, parehas talaga kayo ng nanay mo. Nasanay lang ako, nakalimutan kong hindi ka nga pala lumaki dito. Pasensya na.” umangat ang magkabilang sulok ng labi niya na lumikha ng isang ngiti ngunit hindi man lang nagbago ang hugis ng mga mata niya.

IKATLONG TAUHAN “Selene” MABAGAL siyang tumango rito bago ngumiti na rin; ganoon din ang ginawa ng kanyang ina bago ito naunang maupo sa sopa na dati nang inupuan nito. “Alma.”

May lambing sa boses ng aking ama. Naninibago ako sa mga nangyayari, sa mga magulang ko, at sa nararamdaman ko. Nagsimula na ang kasal. Kasama ko sila Mommy at Daddy. Nang makapasok na si Yelle ay nagsimula na rin kami nila Mommy na lumakad. (Music) Come and lay here beside me I'll tell you how I feel Nang makapasok na kami ng simbahan, ay mas lalo bumilis ang tibok ng puso ko.

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”

"Hindi na! Okay ng ambag ang presensya mo!" "Bahala kayo! Di ako kakain!" Inirapan nila ako at sa huli ay wala din silang nagawa. Nagpunta kami sa pwesto at naabutan doon sina mama at Jelai. Sakto lamang ang mga taong bumibili kaya medyo nakasingit kami. Noong nakita nila kami ay kaagad nagliwanag ang mukha nila. Napangisi ako. "Ate!"

"Fvck buddy? Seriously?" "Bakit? Totoo naman, ah!" asik ko, sabay krus ng aking mga braso at umiwas ng tingin. "Noon, halos oras-oras gusto mo may ginagawa tayo sa kama. Tapos nalaman mo lang ang edad ko, biglang nagbago ang ihip ng hangin. Naging banal ka bigla!"

She’s tall for her age, and I freaking like it. Damn man! “Uy pre! Nandito ka pala. Kasama mo pala si bebe cr-joke lang ano ka ba naman sama ng tingin mo.” “What are you doing dude?” “What the fuck? What are you all doing here in my house?” I shouted when I saw them enter our house. I’m in the living room while studying something, and I’m alone, but hindi na ngayon. “You’re studying Tagalog. Wow! You will stay here, na? Nice one.”

Tapatin mo nga ako, alam mo ba ang ginawa mo kagabi? "Ginawa? Bakit, may ginawa ba ako kagabi na hindi mo nagustohan?" Painosinti niyang tanong kay Dylan. Nang-aarok ang tingin ni Dylan sa binata. Ilang segundo rin siyang napatitig sa mga mata nito bago sa labi. Nang muling humulma ang ngiti sa labi ng binata ay mabilis na ibinalik ang tingin sa unahan ng sasakyan. "Huwag ka na ulit magpakalasing kapag ako ang kasama mo."

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."