What On Earth I Am Here For Novels & Stories

, saad nito at napabuntunghiniga siya ng malalim. “I shouldn’t feel this way." maya maya ay turan niya dito. “Why not? You’re a human, and it is a normal feeling.”, tugon ng assistant ng ama at mas lalo siyang napabuntunghininga. “It kills me inside.’, mahinang pahayag niya at kumumpas iyon.

Tiyak na kahit anong gawin ko ay hindi ako makakalabas. Hindi ito bahay. Kulungan ito. Biglang bumukas ang pinto. Napatalon ang puso ko. Pumasok ang isang lalaki. Hindi ko siya kilala. Naka-itim at may mask ba suot. “Where am I?” tanong ko, nanginginig ang boses ko. “Why am I here? Kung pera ang kailangan niyo sa akin wala ako non! Pakawalan niyo na ako!”

Sa dami ng pumasok na tanong sa isip ko, para akong made-depress. This day should be a celebration but it turns out to be a disaster! …

Kamot ulong sabi ni Dad nang makarating ako sa amin pero nilagpasan ko lamang siya I'm too tired to open my mouth and explain. Pabagsak akong humiga sa aking kama tsaka tumitig sa kisame Minsan naiisip ko kung bakit ako nabuhay sa mundo. What's the reason of my existence? What are the purpose of being born? Napatitig ako sa bracelet ni Yudos nang makita ko ito. I smirked after remembering his flustered face earlier. I want to tease him, that's why I said those cheesy words. But yeah, it's fun.

“Hindi ako nag-wander. I came here for answers.” ‎ ‎Bahagya siyang ngumiti, hindi halata kung peke o totoo. “Answers? That’s ambitious. Most people come here asking for favors… or money.” ‎ ‎“Hindi ako most people,” balik ko agad, kahit nanginginig ang loob ko. Kailangan kong maging matatag ngayon. ‎ ‎He studied me for a moment, parang ini-scan ang bawat galaw ko. “So, what is it then? Curiosity? Or desperation?” nakataas ang kilay nitong naka tingin sakin.

I could not feel it anywhere. Traveling the world is useless if I am spending it with the most evil man I have in my life. Araw-araw, para akong sinusunog sa impyerno. Binubugbog ng langit at lupa. What have I done so bad to deserve this?

“Eh di multuhin niya ako kung gusto niya. Kailan ba ako natakot sa multo? Never.” Sanay akong mapag-isa. Sa tanang buhay ko, wala pa naman akong nakikitang multo. But if they really do exist, maybe I want to see one too. Honestly, I’m desperate to feel that someone out there understands me. Kahit kaluluwa lang, siguro mas maiintindihan pa nila ako kaysa sa mga taong kasama ko araw-araw pero parang ang layo-layo ng puso nila sa akin.

Naintindihan naman ni Tanya ang ibig sabihin ng kaniyang mamito kung kaya tumango siya dito. “I’m here! Eto na pasalubong ko apo!”

Hindi ko na alam Sa sobrang lalim ng iniisip ko. Hindi ko na alam kung saan na ko napapadpad. All i can sense right now. I am in the beach nalalakaran ko ay mga buhangin . Naririnig ang bawat alon sa paligid. “ hello… ganda nawawala ka?” may isang matandang babae ang nagsalita na nagmula sa gilid ko. Humarap ako sa kanya. Inayos ko ang buhok ko. I am trying to be presentable right now

Muling pumatak ang luha mula sa aking mga mata habang kumikirot ang aking dibdib. ‘Tama siya, indi matutuwa si Mama kung magpapakamatay ako. . . Hindi ko pa oras na mawala sa mundong ito. Paniguradong mayro’n pa akong purpose o mission sa mundong ito.’