Novel & Cerita What Time Does The Sunrise

Doon muna silang apat sa may dalampasigan habang pinagmamasdan ang araw sa silangan na sumisikat. Kung kahapon ay hinintay nila ang sunset ngayon naman ang sunrise. Umupo sila sa may batuhan habang ang kanilang mga paa ay nasa tubig. Ang lamig ng tubig-dagat. Ang sarap sa pakiramdam nito. Hindi naman sila nagtagal doon. Kumain na sila ng breakfast nang pumasok sila sa loob. Nakahanda na 'yon para sa kanila.

Nagising ako sa init na tumatama sa aking mukha. Hindi ko maimulat nang maayos ang aking mata dahil sa silaw nang liwanag na tumatagos sa bintana. Mataas na ang sikat ng araw. Tiningnan ko ang oras, alas- otso na ng umaga. Naalarma ako. Kailangan ko pa lang maghanda ng almusal. Nakalimutan ko, kaya nga pala ako isinama ni sir dito ay para may magsilbi sa kanya.

Then after that, we went back to our rooms with content smile on our faces. MORNING came. I groaned as I woke up, the light streaming through the crack in my curtains, pulling me from my slumber. I sat up, raised both my hands and stretch. I tucked the hair covering my face behind my ears as I looked for the time on my alarm clock. It's already 11 AM. No doubt I woke up late because I also fell asleep late.

»»» Sinag ng araw ang gumising saken mula sa pagkakatulog nasa dagat parin ako at nakita kong nakatayo si clark malapit sa tabi ko. "Hindi muna naabotan yung sunrise Ms.julia" saad nito at doon kolang naalala na hinihintay ko pala yung sunrise ilang segundo din akong hindi sumagot dahil inaalala ko kung anong nangyare kagabe pero wala akong matandaan ang alam kolang magkasama kami ni clark na naghihintay ng sunrise "Hindi ko enexpect na hihintayin mo talaga yung sunrise Mr.montaire" tanging saad ko

Bored ba siya? Nakita kong unti-unti ng nagiging orange ang kulay ng araw. "Ayan na. Ayan na. Konting pitik na lang, tulog na ang hari," excited kong usal. First time ko yatang makakita ng sunset in person eh. Totoo iyon pero sunrise, ilang beses na ba? Marami-rami na rin. Tsaka bonus, kasama ko si Edrick ngayon.

Ashrielle's POV I woke up in the midst of the sunlight running through my glass window. I immediately covered my eyes with my two hands. Goodness, I forgot to turn down the curtains last night. The sun's already up high, I thought we're going to leave early? I picked up my phone to see what time is it, and it is already 8:23 in the morning. Agad akong nag cr para maghilamos at saka bumaba sa kusina.

pakiusap nito sa kanya. Ayaw niya sanang pumayag, pero naisip niya, na marahil, dapat niyang makita at malaman kung ano ang gagawin ni Sunshine. "Sige po.. mga anong oras?" nakangiti niyang sagot sa matanda. "Mga 4 pm siguro. Dinner daw kasi ang nais ng lolo niya." "Sige po, Ma'am.." ***********

Dahil ba sa pag-iwan niya rito noon? Sumasakit lalo ang ulo niya sa pag-iisip at kahit humiga siya at pumikit ay hindi naman na siya makakatulog kaya umahon na lamang siya mula sa kama. She went to the huge glass door at the right of the bed leading her to the adjacent veranda. She surprised when she saw the sun slowly kissing the horizon. Ang ganda ng view ng sunset sa veranda ni Sylvan. Kitang-kita mula doon ang unti-unting pagsasanib ng araw sa hangganan na kanyang natatanaw.

"Let's call it a day. Kanina pa tayo nagtatrabaho." "Sige. Pero bukas, gusto ko tayong bumalik sa site bago mag-sunrise. Gusto kong makita kung paano tumatama ang unang sikat ng araw sa cliff side," sabi niya habang nililigpit ang gamit niya. "Agree. I'll set the alarm for 4:30 AM," sabi ko habang tumatayo.

Naalimpungatan ako sa lakas ng aking alarm clock. Sinadya ko talagang e reset ito kagabi ng 5 a.m dahil marami akong gustong gawin. I wake up early, usually just as the sun is beginning to peek over the horizon. I start my day with a stretch and a yawn, shaking off the remnants of sleep.