When The Phone Rings Novel Pdf Mga Nobela at Kwento

Kinalampag pa nito ang mesa upang tumigil sila kakatawa ng ama. Hindi pa man nakakatayo ang kanyang ina ng mag-ring ang phone nito. Sa inis ng ina niya sa kanilang mag-ama ay kinuha na lang nito ang phone. Tinignan mun anito ang screen ng telepono. “I-It’s Janelle.” Napatigil naman siya sa pagkain at pinanood ang in ana sagutin ang phone upang mapakinggan ang all-of-a-sudden na pagtawag nito.

Muntik pang malaglag ang limited edition na libro na mabilis niyang dinaib para hindi tuluyang malaglag sa sahig. Malakas ang kabog ng dibdib niya habang tinititigan ang book kung walang damage -so far wala naman. (KRINGGGGGG.....) Napatalon siya at mas lalo siyang nanginig sa takot dahil tumutunog pa rin ang telephone. Hindi pa man niya nakikita kung sino ang tumatawag ay may hinala na siya kaagad kung sino ito.

Parang cellphone ko pa yata 'yon. Itinaas niya iyon para mas lalo kong makita at pumasok ng tuluyan sa kuwarto ko. "I think someone needs to talk to you. Your phone keeps on ringing since early this morning," anito kaya nilapitan ko na siya para kunin iyon. Wala namang on-going call. "Maybe later it will ring. Kamamatay lang kasi," sabi nito at umalis na. I was about to check the call history when my phone rang. Agad ko iyong sinagot.

I was about to leave my room when my cellphone rang again so I looked at who was calling me, unknown number pa rin ang tumatawag kaya pinanuod ko lang ito hanggang sa tumigil ang pag ring no'n, akma akong aalis nang may nag pop up na message sa lock screen ng cellphone ko, so I quickly open it to read what is in the message. “Phen Zaxreyn Hoqez Yu, answer the phone!” Kumalabog ang puso ko at napa awang ang labi nang mabasa ang message, naka ganoon pa rin akong posisyon nang biglang tumunog ang cellphone ko, huminga muna ako ng malalim para pakalmahin ang sarili. “Why aren't you answering my calls?”My mouth dropped and my two eyes widened when I heard Jhuan's angry voice.

Ngunit nang mag-ring ito sa ikatlong pagkakataon at tuluyan nang masira ang kanyang konsentrasyon sa pagsusulat, hindi na niya napigilan ang kanyang inis. Tumayo si Astrid, kinuha ang telepono nang hindi man lang tinatignan ang screen, at naglakad patungo sa pinto ng banyo. Saktong paghinto niya sa harap ng pinto ay ang siya ring paghinto ng tunog ng shower sa loob. Kumatok si Astrid sa pinto ng banyo nang marinig ang sunod-sunod na pag-vibrate ng telepono.

Pero kailangan naming malaman kung sino siya. Nawala ang pagkatitig ko sa mga papel na nasa aking hita nang biglang nag-ring ang cellphone ni Jelsey. It wasn't an alarm but a call from an unknown number. Tinapik ko pa si Jelsey para kuhanin ang cellphone niya sa lamesa dahil mukhang tutok na tutok siya sa binabasa niya. "Someone's calling, Jelsey." Napatingin siya sa akin tapos sa cellphone niyang nasa lamesa. She immediately picked it up and put the phone on her ear. "Hello, this is Attorney Jelsey Santos. Who's this?"

But even as I said those words— My chest felt like it was breaking apart. Because deep down… I knew. I knew this was different. “No…” I repeated, louder this time. I turned around, almost stumbling as I rushed out of the room. Then suddenly— A sound. A faint ringing. My body froze. My head slowly turned toward the living room. The ringing continued. My heart started pounding again as I followed the sound. Step by step. Until I saw it. Her phone. Lying on the table.

Hindi maalis sa kanya ang pangungunot ng noo habang nakatingin sa phone nitong panay ang ring. This is the third call that his caller is doing. Nagdadalawang-isip siya kung sasagutin niya ito o hindi. He was just staring at the phone screen.

Page 11 Eclair's P.O.V Na sa kalagitnaan ako ng aking pagtulog nang makarinig ako ng kung anong weird na tunog na nagmumula sa cellphone dahilan para magising ako. Slowly, I glared at my phone that keeps on ringing at the side table. Mahahalata rin sa pagmumukha ko ang inis dahil sa naglulukot na rin ito. "Mahal na mahal ko si Richard baby! Mahal na mahal ko Richard baby! Mahal na mahal ko si Richard baby!” paulit-ulit na ringtone na naririnig ko sa phone ko.

“Kringg…” Isa. Dalawa. Tatlong Ring. Hindi ko pa rin ito pinapansin, inilagay ko sa silent mode ang cellphone ko at ibinalik ito sa bulsa ng makita kong si Levie lang naman ang tumatawag. Nangako akong hindi ko sasagutin ang kahit na anong tawag mula kung sinuman not unless ang ospital ang tumatawag sa akin. Ayoko na ng hustle sa buhay. Okay na akong nalaman ko lang na si Ninong ang nakakuha sa puri ko. Hindi ko na gustong madagdagan pa ang kasalang iyon.