When The Phone Rings Novel Pdf Novels & Stories

"Is that so?" "Umm." "Is this really your phone?" "If that's not mine, then whose phone is that? Hahaha! What a strange question." "Oh, yes, I believe you. This gallery is only filled with your photos." "Right?" But wait! My photos? I really want to see it now. But a question came to my mind, why are my photos in Nathaniel’s gallery? Riiiiing~ "Oh! Here's your phone." I sighed as soon as Kath’s phone rang which was stuck on the side of the mattress.

Anthea's point of view *Cellphone Ringing* Kinuha ko ang cellphone ko na nakapatong sa faded brown bedside table sa kwarto ng bahay ni Denstah. Unknown number appear on the screen of my phone. I'm curious and thinks who the hell is this na tumatawag sa kalagitnaan ng pagtulog ko kasama si Denstah. Ang aga-aga, nambibwisit agad. Irita ko itong sinagot.

And it was Hudson. Akala niya ay payapa na siya dahil hindi na siya sinundan o nilapitan ng mga estudyante pero habang seryosong nakikinig siya sa isang lecture tungkol sa corporate law, naramdaman niya ang pag-vibrate ng kanyang cellphone sa loob ng kanyang bag. She carefully pulled it out under the desk, her brow furrowing when she saw an unfamiliar, landline number flashing on the screen. Keeping her head low, she slipped out of the rear door of the lecture hall, answering the call in a deserted corner of the hallway.

The kiss deepened, naging parang usok na pumapasok sa baga, sumisingaw sa balat, nagpapabagal sa orasan—hanggang sa pumutok ang ringtone na parang flash grenade. Napadilat si Clarissa, magkasalubong ang kilay, bumigat ang paghinga. Namutla ang labi; kumadyot ang ulirat pabalik sa matinong mundo. Inabot niya ang phone sa coffee table. Nagtatango pa ang pangalan sa screen: Michelle.

Nag simula ng tumulo Ang malamig na pawis sa noo ko. ((Rrriiingggg)))(((rrriiingggg))) I was scared when my phone rings. Sinagot ko ito Saka itinapat sa Tenga ko. "H-hello?"

Pero, nanatili pa rin siyang kalmado, Sino ba siya sa inaakala niya? Sa sandaling iyon, naglakad si Yvonne sa sulok at pinulot ang makalumang phone ni Harvey. Pagkatapos ilagay ang battery, muling nabuhay ang phone. Sa kasamaang palad, tuluyan nang nasira ang back cover niyon. Ring, ring, ring. Narinig ang mabilis na ring mula sa phone. Malinaw na hindi makapasok ang private customer service, pero hindi sila sumuko.

Bryce Calling… Natigilan akon nang makita ang pangalan sa screen ng aking phone. Nanuot bigla sa aking kalamnan yung lamig sa loob ng aking kwarto. Kasabay ng pamumuo ng pawis sa aking noo ay ang pagbuhay ng kaba sa aking dibdib. Alam na ba niya? Is he calling to confirm it? I just stared at the screen while my ears seemed to be deafened by the sound of the ringtone of my phone that I was holding. The first ring died, but it rings again.

Hindi niya alam kung maiiyak ba siya, magagalit, o tatawa sa sarili. At habang mahigpit niyang hawak ang cellphone, isa lang ang tanong na paulit-ulit na umuukit sa isipan niya: “Para kanino ‘to?” Salamat sa pag-share ng image! Narito ang revised Taglish version ng scene mo in a modern novel-style narration. Pinanatili ko ang emotional shift mula sa suspicion patungo sa hope, pero ginamit ko ang hikaw (earrings) bilang pinalit sa necklace, ayon sa huli mong instruction:

pagtawag niya sa pangalan nito ngunit wala kaagad ang sumagot. Kinuha niya ang kaniyang cellphone at tinawagan ang number nito. Narinig niya ang pag ring ng cellphone nito sa labas lang din ng bahay. Umikot siya patungo sa hardin at doon niya nakitang nagbabasa ito. “Your phone is ringing.” sambit niya, pero hindi pa rin tumitingin sa kaniyang gawi si Luhan. “Grabe namang pagbabasa ʼyan parang may sarili ka ng mundo, ah?”

A SHARP CELLPHONE ring suddenly rang. Kenneth frantically pulled his phone out of his pocket and hung up. Sunod-sunod na roon ang naging mura. “Putang ina, sino ba ang tawag nang tawag?!” Felicity seized the opportunity to scream. “Jago, narito ako! Nasa loob ako! Dito!”