Novel & Cerita Where Are You Going In Tagalog

Nilingon ko dito at napansing titig na titig ito sa kalsada. “Where are we going?” “Home.” Isang salita lang pero agad akong nabahala. I have no home other than my parent’s mansion! Kung siya siguro, marami naman siyang penthouse, resthouse, at condominiums na matatawag niyang tahanan. Pero ako? “We’re going to Batangas, to your condo,” he said. Nanlaki ang mga mata ko. “M-my condo?”

sagot niya. "Flight? Saan? Akala ko ba uuwi na tayo ng Manila?" tanong ko at naguguluhan ako sa mga pinagsasabi niya kasi. "Nope. We're going to Tacloban, Leyte may gagawin ako doon at kailangan mong sumama sa akin. " aniya. "Ha. Hindi ba malayo 'yon?" balik na tanong ko dito. Ang pagkaka alam ko kasi malayo talaga 'yon. Mga 24 hours travel kong mag commute kami.

“Wait, isesearch ko.” “Naku, wala pong signal ng network dito. Taga saan po ba kayo ma’am?” tanong niya at pinasadahan ako ng tingin mula ulo hanggang paa. “Kung hindi po kayo taga San Agustin, huwag na lang po kayong tumuloy kung saan man kayo pupunta.” Ha? What did he mean by that?

" usal ko. Pero, nakaka bweset na isiping pangit ako ng Caleb na 'yon. Nang makauwe ako ng bahay. Nag impake agad ako para maaga akong maka alis bukas. KINABUKASAN Parehong on the way na sa Boracay ang dalawa at parehong nagda drive ng mga oras na 'yon. Walang kamalay malay si Caleb sa dadatnan niya. Ang inaakala niyang pangit ay isang kaakit akit na dalaga pala.

Nilingon ko siya. "Susunduin kita mamaya." Natameme ako. "We're going somewhere." He said with an excited smile. Sa gulat ay wala akong nasabi. "See you later Tarah." Ilang segundo pa along natameme sa kaniya bago nagawang bumaba. Pinanood ko ang pag-alis ng sasakayan. We're going somewhere? Where? Iyon ang laman ng isip ko the whole day.

Hanggang tuluyan silang mapunta sa lugar na halos kakaunti nalang ang dumadaan. “Uh I guess we must go back kuya. This place seems creepy to me!” Narealize naman ni Zayne ang sinasabi ng kambal niya dahil maging siya ay nakakaramdam na ng papalapit na gulo kung magpapatuloy pa sila sa paglalakad. “Okay, let’s go back—” “And where do you think your two going?” (P.S. in Spanish language po ang salita ng bawat makakasalamuha nilang taga-Spain. Gagawin ko nalang English para less hassle sa translation)

Anong uri ng joke iyon? “Pupunta tayo ng Paoay. I’m going to show you something,” he said. Kumunot naman ang noo ko. “Paoay? Saan iyon?” Instead of answering my question, he just smiled. Medyo matagal din ang biniyahe namin patungo sa lugar na binanggit niya. Wala akong gaanong alam sa Ilocos at sa mga tourist destinations dito. Pero siya, mukhang gamay niya na ang lugar na ito.

she explained. "T-tuaze?" "Yes, Miss. We're in Cebu." Kaya pala familiar sa akin ang lugar dahil nasa Cebu lang ako, marahil nga malapit ito sa lupain ng De Marquez. Tuaze? So all this time, me and my mom are using my father's surname after all the years? "You need to eat, Miss. Sa amin magagalit si Sir kapag hindi ka pa kumain," sinabi niya pero umiling lang ulit ako.

saad ko "imposible naman yun bess. try mong alalahanin kung sinong kasama mo at pano ka naka uwi dito "walang kung maalala sobrang lasing ako nicole. siguro sarili kulang ang nag uwi saken dito atsyaka wala namang iba na nakakaalam ng bahay ko bukod sa inyong dalawa ni venice kaya malamang mag sarili akong umuwi dito.