Winter Things Lyrics Novels & Stories

Nanahimik ang paligid nang marinig ang sinabi ko. “Sir, are you sure?” Dahan-dahan akong tumingin sa direksyon ni Winter. Nakasalampak siya sa gitna ng driveway, nagpupumiglas sa pagkakahawak sa kanya. Hindi na siya ang Winter na may poise, maganda, at malinis. Ngayon, magulo ang buhok niya, namumula ang mukha, at nanginginig ang katawan sa kalasingan.

Napatindi ang hawak ko sa doorknob at sa inis ko bigla kong naitulak ang pintuan kaya natigil sila sa pagsasaya. "Alis na ako, nandyan ka pa pala. Akala ko umalis ka na." tanong ni Winter habang siya naman ay ang talim ng tingin sa akin. Kanina lang halos ang saya saya niya ng makita lang ako para siyang sinapian ng kasungitan.

Hindi ko alam kung bakit mas lalo pa sumama ang timpla ko nang bigyan ako ng malamig na titig ni Magnus. “Are you okay?” tanong ni Winter sa akin. Umigting ang panga ko at hindi na nagsalita. Tumitig ako kay Winter. “I’ll… just gave her my spare uniform from my locker,” sambit ko kay Winter. Mabilis naman yung naintindihan ni Winter at hinayaan na akong umalis.

I’m selfish, I know, pero gusto ko lang talaga si Yuri—gusto ko akin lang siya. Napukaw ang pagbabalik-tanaw ko nang umihip ang malamig na hangin. It is winter! Hello snow! Pansamantala niyo muna akong paligayahin at nang worth it naman ang kunwari ay magmo-move on ako!

" Winter snow is falling down, children laughing all around lights are turning off, like a fairy tale come true." Lahat ay nabighani sa kaniyang malamig na boses. Lalo pang na in-love si Kenn sa kaniya. Patuloy na kumanta si Zhaine. " Sitting by the fire we made, you're the answer when I prayed. I would find someone , and baby I found you. All i want is to hold you forever, all I need is you more everyday,

I don’t fucking care who or she was. Dumeretso ako sa kwarto namin lahat at doon ko nakita si Winter. “Winter, manatili ka na lang dito huwag kana sumama. Mag impake na rin kayo aalis tayo bago mag liwanag..” utos ko na kina gulat nilang lahat.

Mula sa anino, lumitaw si Winter—nakapamaywang, may mapanuksong ngiti sa kanyang labi. "Winter," malamig kong sabi, pilit na hindi nagpapahalata ng galit. Naglakad siya palapit, tinitigan ako mula ulo hanggang paa. "You really are something, Xiana," aniya, bahagyang yumuko para magpantay ang mga mata namin. "Laging napapasabak sa mga delikadong sitwasyon." Hindi ako sumagot. Alam kong gusto niya akong asarin, basagin ang kumpiyansa ko, pero hindi ako basta-bastang bibigay.

Inilakad ako ng aking mata sa pagtatalinghaga ng kaniyang katawan dahil muli siyang nanginginig sa lamig, so I decided to put an end to her sentence. Aking hinubad ang suot-suot kong waterproof jacket na kulay-bughaw at isinuot sa kaniya upang sa gayon ay mapawi ang panlalamig sa kaniyang katawan. “Xyrah, why are you being like this? We’re in the middle of thunderstorms with thunderstrikes and thunderbolts. You’re in a state of shivering and suffering, yet you still manage to talk about . . . nonsense and the past.”

Roxy said. "So so much." Second demotion naman ng dalawa sa kanyang sinabi. "I think you three are freaking cold this time, I guess, we have to go now ladies." wika ni Tito rodulfo at tinulungan sila sa kanilang mga bitbit. Sa totoo lang nilalamig na talaga silang tatlo. It's winter time, at baha halos ng snow sa buong paligid and the weather there in Canada is freaking cold so much.