Without Seeing The Dawn Novels & Stories

Para sa kalayaan niya hangga't hindi pa siya naiitali nang pormal kay Gideon. Nag-angat siya ng tingin sa buwan. Bilog na bilog iyon. Halos hindi nakikita ang mga bituin sa liwanag na dala nito. Bumuntong-hinga siya. "Let's see if he can honor his word," bulong niya. Isang malamya at malamig na hangin ang dumaan sa balkonahe. #032920.5.0P #020221.R

"Umuwi na tayo." Habang dahan-dahang isinasara ni Winston ang kanyang mga mata, isang huling imahe ang kanyang nakita: ang pagsikat ng isang bagong araw sa ibabaw ng isang siyudad na muling natutong umawit. At sa awit na iyon, narinig niya ang himig ng kapayapaan.

“Oh we will, Nonno. See you soon.” “I’ll see you. P-promise,” anang matanda bago tinapos ang tawag. Pinagmasdan nito ang madilim pang paligid. The dawn is about to break; the sun will soon rise greeting him with a new day. Subalit tila hindi na ‘ata siya makakawala sa dapithapon ng kanyang buhay. Umaasa na lamang siya sa awa ng Dios, na sana kahit kaunti pang panahon, makasama niya ang kanyang mga mahal sa buhay.

Panay ang sulyap niya sa akin pero hindi ko siya tinapunan ng tingin. Nakatingin lang ako sa bintana ng sasakyan habang tanaw ang city lights. What day is it And in what month? This clock never seemed so alive I can't keep up, and I can't back down I've been losing so much time 'Cause it's you and me And all of the people with nothing to do Nothing to lose And it's you and me And all of the people And I don't know why I can't keep my eyes off of you

May silence bring him peace. Naririnig ko pa rin si Mikey sa speaker. As soon as the day engulfs by darkness, I saw the flying ship again, silver and gold. So closed to the ground. Not even before. The ship covers the sun. It's not the moon anymore. It's not going to be an eclipse. The time eclipse happened, the ground was like a jigsaw puzzle, like a scrabble who have no depth words.

Mariin at baritonong sambit niya at inayos ang pwesto ng pagkakahiga. Napakamot ako sa ulo ko. Bakit parang nakakatakot siyang suwayin? There's something in him na dapat sinusunod siya. Pero ayaw ko talagang manatili rito kaya saka na lamang ako aalis kapag nasisiguro kong tulog na siya. "Goodnight Dawn." He said once again while his eyes closed. At bigla na lamang akong napangiti nang di ko alam.

Pagkakita niya kay Marga na nakakulob sa kama at tila mahimbing na natutulog, binagalan ni Dawn ang kanyang hakbang dahil sa awa at pinagmasdan siya mula sa ulunan ng kama. Sa panahon ng kanyang pagkasugat, labis na naghirap ang bata at kitang-kitang pumayat ito nang husto. Bagamat natutulog, nakakunot pa rin ang kanyang kilay, at hindi maganda ang kulay ng kanyang mukha. Pagkakita sa itsura ni Marga, mas lalong nadagdagan ang pagkahabag ni Dawn, at napakalambot ng kanyang boses, "Iha, narito na ako."

Hagulhul niyang pagmamakaawa sakin, na bahag ang aking puso sa mukha ni Dawn she looks frustrated and scared. Gosh! Isang panaginip pero bakit parang totoo? Bigla akong kinabahan si Dawn ang babaeng nasa panaginip ko. Matagal nading hindi ko siya nakikita, kamusta na kaya siya? Naka graduate na kaya siya? Dahil hindi ako mapakali sa aking panaginip ay tinawagan ko si Kathya ang may alam sa full details ni Dawn.

Hindi ko alam kung anong oras na ngayon pero may gising pa namang mga maids na bumati sa akin, mabilis akong dumiretso sa aking kuwarto at nakita roon si Dawn na natutulog na. Mabilis akong lumapit sa kaniya at pinagmasdan siyang maamong natutulog. Hindi ako sigurado sa magiging future na kakaharapin namin pero sigurado akong hinding-hindi na ako magpapatalo pa. Joel's Point Of View.

Kaya naman pinagana ko na ang aking Short Vision, para madalian kong makita ang atake ni Scylla kung umatake man ito lalo pa ngayon na tulog parin si Death kaya dapat talagang handa ako. Habang tumatagal kami sa paglangoy at lumalalim ang aming tinatahak na daan ay unti-unti rin namang nawawala ang liwanag na nagmumula sa Solis at dumidilim ang daan na aming tinatahak...