Without Seeing The Dawn Novels & Stories

Hindi na ako humiling na lumapit pa sa pwesto kung ito, dahil alam ko rin sa sarili ko na hindi parin ngayon ang araw kung kailan kami magkikita. Iyon lamang madalas, hindi ko siya nasisilayan ng matagal dahil sa kung anong harang pomoprotekta sa kanilang lupain. Isang harang na tanging may mga dugong bampira lamang ang hindi makakapasok, kaya naman limitado lamang ang oras na nakikita ko ang kanyang mapang-akit ng mga mata at nakakatakot na awra.

Sa loob ng halos tatlong taon ay palagi siyang gumagawa ng paraan para mapasaya ako at gano'n din naman ako sa kanya. Pagod akong naupo sa maputing buhangin pagkatapos ng isang buong araw na pagligo at paggala sa islang ito. The sun is about to set and the crescent moon is already showing. Here comes the darkness but still there's always a beauty in it because of the millions of stars above.

Umimpit ako dahil sa hapdi. Umupo na lamang ako dahil sa paghahalong nararamdaman ko. Hapdi, sakit, at kawalan ng pag-asa. It's already 4 o'clock in the morning and I am still in the hole. Nasaan kaya sina Leigh? Si Eun-ji? Napabuntong hininga ako sa panlulumo. Siguro ay nandoon na sila sa camp or venue. This quest sucks.

“Papuntahin mo dito agad bukas, sayang ang isang araw naming dito!!!” Galit na galit ito na nag-walk out muli. Ano kayang tumatakbo sa isip non? Naglakad lakad ako sa dalampasigan, dumadampi ang init ng araw sa balat ko. Tinitigan ko ang dagat at napabuntong hininga na lamang ako. Parang ang bigat ng utak ko. Naglakad pa ako nang sa di kalayuan ay natanaw ko si Sir.

“You just have to do it one more day. Then one more. And I’ll be here. Every step.” --- CASSANDRA’S POV And in that quiet, with the city beyond and the fight ahead, I realized: The new dawn wasn’t about winning. It was about surviving, healing, and finally letting someone stand beside me without fear.

Sabi ni Veyra. "Nang wala pa ako saan kayo palagi?" Curious kong tanong. "I don't know mi-minsan lang kami kung magkita. Si Ashna makikita ko lang kapag umuuwi ako sa gabi pero minsan di rin sya umuuwi. May sari-sariling mundo kami noon eh." "Really!? How about Dyson, Alius and Karic?" Tanong ko ulit.

Bahagya lang dahil hindi rin naman niya kayang di ito nakikita sa isang araw. Para rin siyang pinapatay sa matinding selos kapag nakikita niya si Joan na kasama si Andrew. Alam kasi niyang darating ang araw na magkakatuluyan ang mga ito. At hindi niya iyon mapapayagan.

Galit na galit niyang pinagbabaril ang lahat ng tauhan ni Alleyah. Tinakpan ko ang dalawang tenga ko nang marinig ko ang sunod-sunod na putok ng baril. I really hate ruthless people, deadly weapons, and dangerous lives. Hindi ko masikmurang tingnan ang mga nagkalat na dugo sa sahig. Napansin naman ni Nadivar na nahihirapan akong huminga kaya mabilis niya akong nilapitan. "Calm down, Vela. I'm here," malambing nitong sabi.

(Don't wake me up) Hindi naman na tinuloy ni Jaez na gisingin ito sa halip ay hinayaan niya na lang ito na matulog at nag asikaso nalang ng sarili upang maghanda sa pagpasok sa trabaho. NAGISING naman si Bianca dahil sa pagrereklamo ng mga bulate niya sa tiyan at nang hagilapin niya ang mukha ni Jaez ay hindi niya ito makita, gusto nitong maiyak dahil hindi nakita ang mukha ni Jaez ngunit pilit niyang pinapasok sa isip niya na nagtatrabaho ang binata. ' Pag gising mo kumain kana, umalis na ako at hindi na kita ginising dahil yun ang sabi mo'

Kaya ko ‘to. “Dugo.” Mabilis kong iminulat ang aking mga mata ng may maramdamang naupo sa t’yan ko. Nabigla ako kaya hindi ako nakapag handa sa aking pag mulat p-pero ano itong nasa harapan ko!? Parang saglit na ninakaw ang paghinga ko ng makitang sobrang lapit ng mukha ni Snow sa akin.