Novel & Cerita Wondering In Tagalog

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon

sigaw ng mga ito. "Guys what are you doing here!" naiiyak na wika nito.. tila hindi ito makapaniwala sa mga nakita. "Mom.. Dad!... Bakit andito kayo? hhuhuhu...." akala ko ba sa Pilipinas pa tayo magkikita?"

Para akong nakatingin sa isang magical o wonderland. "Nag-e-exist ba talaga 'tong lugar na 'to?" tanong ko sa sarili. "How is it, hija? Nagustuhan mo ba?" tanong pa ni mommy X. "Super po." I respond, as i hug Flinn because of it. "Thanks, hon." Nasisiyahang sambit ko. Gayundin si Beatriz na halos hindi na nagsasalita dahil panay tanaw na lang ito sa kabuoan ng isla.

“So, may I or may I not?” “Hindi ako nakatira rito kaya baka ‘yong kuwarto ko ngayon ay ginawang ng bodega,” I answered. He clicked his tongue. “There’s the term ‘baka’ which means you’re uncertain. Why don’t we check it?” aniya at naunang naglakad paakyat sa ikalawang palapag. Sinundan ko naman siya kaagad at tumayo sa tabi niya ng huminto ito.

Tanong ko "Dahil maraming alaala dito ang ayaw ko ng balikan kaya hanggat kaya kung bumalik dito babalik parin ako pero hindi katulad noon na masaya ako" saad muli nito pero naguguluhan parin ako

panimula niyang wika "Doc, ano po ang problema? Malubha po ba siya?' tanong ko "Yes...malubha sya at dapat mong ihanda ang sarili mo sa mga posibleng pang mangyari sa kanya." seryoso niyang wika Kaagad namang nanlaki ang mga mata ko sa pagkabigla. Although, inaasahan ko nang mangyayari ito pero pakiramdam ko nang sandaling ito, para akong biglang nagising.

"Bakit ganito? At nararamdaman din kaya ito ni Ken?" "Ang weird..." bulong niya sa sarili.

Weston Vega I've never been this curious and covetous, ngayon lang talaga at kay Isandro pa. I should be happy but I'm feeling something and it's not good. Iisipin ko na lang siguro na okay na rin 'yon para kahit papaano ay may magiging kaibigan siya at kausap, and at least kilala ko para makampante rin ako. May tiwala naman ako kay Isandro. Ayokong mag-isip ng iba dahil baka malunod ako sa mararamdaman at may mangyari na hindi maganda. Ayokong dumating sa punto na may masisira dahil lang sa isang bagay. Hindi naman siguro mangyayari 'yong iniisip ko 'noh? Huwag naman sana.

Huwag mo akong takutin. "Cause if one day you wake up and find that you're missing me," My heart is like being hit by a needle. "And your heart starts to wonder where on this earth I could be, Thinkin' maybe you'll come back here to the place that we'd meet And you'll see me waiting for you on the corner of the street, So I'm not moving, I'm not moving." And suddenly wala na akong boses na narinig. Sing more padre so I can find you. Nasaan ka ba?