Wondering In Tagalog Novels & Stories

Para akong nakatingin sa isang magical o wonderland. "Nag-e-exist ba talaga 'tong lugar na 'to?" tanong ko sa sarili. "How is it, hija? Nagustuhan mo ba?" tanong pa ni mommy X. "Super po." I respond, as i hug Flinn because of it. "Thanks, hon." Nasisiyahang sambit ko. Gayundin si Beatriz na halos hindi na nagsasalita dahil panay tanaw na lang ito sa kabuoan ng isla.

“So, may I or may I not?” “Hindi ako nakatira rito kaya baka ‘yong kuwarto ko ngayon ay ginawang ng bodega,” I answered. He clicked his tongue. “There’s the term ‘baka’ which means you’re uncertain. Why don’t we check it?” aniya at naunang naglakad paakyat sa ikalawang palapag. Sinundan ko naman siya kaagad at tumayo sa tabi niya ng huminto ito.

Tanong ko "Dahil maraming alaala dito ang ayaw ko ng balikan kaya hanggat kaya kung bumalik dito babalik parin ako pero hindi katulad noon na masaya ako" saad muli nito pero naguguluhan parin ako

natatawa kong sinabi “Curious lang ako” “Grabe honey, mukhang sila ang magkakatuluyan ah” “Nabunutan ako ng tinik, akala ko magiging karibal ko na ang taong iyan” “Alam mo, ikaw napaka-advance mong mag-isip. Wala pa. Hindi pa confirm” “Confirm na iyan. Knowing Andrew” “Bakit, nagseselos ka ba at umaasa pa rin kay Andrew?” biglang tanong niya sa akin.

seryosong wika ko "Talaga ba? Talaga bang masaya ka? Bakit hindi iyun ang nakikita ko sa mga mata mo?" seryosong tanong niya. Kaagad din namang napakunot noo ako "A-ano ang ibig mong sabihin?" naguguluhan kong tanong "Ate, kapatid kita at kilalang kilala kita. Alam na alam ko kung totoong masaya ka or hindi!" seryosong wika niya. Hindi ulit ako nakaimik

“What? May naalala ka ba kagabi?” Mahina ko siyang siniko at tinarayan. 'Di hamak naman na mas mataba ang saging ko kagabi, kaysa sa saging na nasa harapan ko. Napahawak siya sa kaniyang tagiliran habang tumatawa. “Kung ano-ano talaga ang iniisip mo,” sita ko sa kaniya kahit na ang totoo, parang nag-init ang pisngi ko. “Ang weird kasi ng saging. Hindi pa ba 'yan sira?”

"Problema mo? Pwedeng natuyuan lang ng laway. Ba't ba nagtatanong ka? Jowa ba kita?" Itinaas ko ang kanang kamay bago pa siya makasagot. "Jowa. Translation- iniibig, minamahal. Tinatangi. Katipan. Happy?" "I know what it fucking means. Answer my question." Umirap ako. "I'm being nice, try mo paminsan. Isa pa, nag-worry lang ako kasi mukhang iba ang gamit mong thesaurus. Parang year nayntin kopong-kopong pa."

Napaka-fresh ni Kei na parang gusto niyang pumikit at amuyin ang natural niyang bango. "Teka, ano bang iniisip ko?!" tanong niya sa sarili, habang nagulat sa kanyang sariling naiisip. Mabilis niyang inalog ang ulo niya, para maalis ang hindi kapanipaniwalang ideyang pumasok sa isip niya… "Huh? Anong meron, Kate? Bakit parang nalilito ka?" tanong ni Kei, na halatang nagtataka.

KABANATA 4 “SINO ‘yan?” tanong ni Wency at napatingin ang lahat sa akin. Mas lalo pa siyang napangiti at sinenyasan sila, na hindi rin maintindihan ng mga kaibigan ko. Parang tanga. “Ansabe?” naguguluhang tanong ni Sheryna. “Tao? Hayop? Bagay? Lugar? Pangyayari? Nakakain ba ‘yon?” pabirong wika ni Loira.

Para saan ang tanong na 'to kung ganon? "I wonder if you'd like it?" giit pa niya. Napalunok ako at umiling. Hindi dahil umaalma roon kundi para iwaksi ang mga pagdududa sa isip. "O-Of course... Matutuwa po ako..." "Talaga?" His face beamed more with his grin. "Hindi ka magagalit na nilihim namin sayo?" Seryoso ba ito? Ngumuso ako at umiling ulit.